Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2014

Ανταλλαγή Εμπειριών ΚοινΣΕπ στην Πιερία



Την Κυριακή, 12 Ιαν 2014, στις 12.00, στην αίθουσα συνεδριάσεων της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας (28ης Οκτ 40, ΚΑΤΕΡΙΝΗ) η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «ΚοινΣΕπ ΜΟΥΣΕΣ ΠΙΕΡΙΩΝ» οργανώνει ανοικτή συνάντηση «ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ» με εκπροσώπους Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων από τον χώρο της Βορείου Ελλάδος.
Η ΚοινΣΕπ ΜΟΥΣΕΣ ΠΙΕΡΙΩΝ είναι η με αριθμό 1 πρώτη πιστοποιηθείσα ΚοινΣΕπ στην Ελλάδας σε εφαρμογή του Νόμου 4019/2011, ενώ οι μέχρι σήμερα πιστοποιηθείσες ΚοινΣΕπ είναι περίπου 354, αφού παρεμβλήθηκε το «2012-Διεθνές Έτος Συνεταιρισμών».
Κατά την μεγάλη διεθνή κρίση του 2008 παρατηρήθηκε ότι οι κοινωνίες που είχαν αναπτυγμένες δομές κοινωνικής οικονομίας ανταποκρίθηκαν επιτυχέστερα στην κρίση. Μετά από εκείνη την παρατήρηση το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) εισηγήθηκε και ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το 2012, ως Διεθνές Έτος Συνεταιρισμών. Στην Ελλάδα συνέπεσε με την κρίση της Ελληνικής Οικονομίας και οι ΚοινΣΕπ απλώθηκαν σχετικά γρήγορά και ως συνήθως προηγήθηκαν της οργάνωσης και υποστήριξης του κράτους.
Kάνοντας πράξη την συνεταιριστική αρχή της αυτοβοήθειας οι πρωτοπόρες ΚοινΣΕπ προσφέρουν τις εμπειρίες τους στις άλλες ΚοινΣΕπ, αλλά και όσους άλλους και άλλες ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη συστημάτων της κοινωνικής οικονομίας και ιδιαίτερα Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων.
Ήδη από το καλοκαίρι δημιουργήθηκε μια πενταμελής Συντονιστική Επιτροπή για να προσπαθήσει να δημιουργήσει έναν δίαυλο επικοινωνίας με τις υπηρεσίες του κράτους, στην οποία συμμετέχει και η κ. Γιώτα Ραφτοπούλου και μπορεί να μας δώσει τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες.
Σε τοπικό επίπεδο, στην Βόρεια Ελλάδα, έγινε αυτοοργανωμένη συνάντηση εκπροσώπων ΚοινΣΕπ στις 15/12/2013, σε μια αίθουσα του φιλόξενου Δήμου Θεσσαλονίκης (έδρα του ΠΑΡΑΤΗΡΗΡΤΗΡΟΥ των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών Κεντρικής Μακεδονίας), όπου καταγράφηκε η ανάγκη για συστηματική ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ όλων όσων συμμετέχουν σε ΚοινΣΕπ και αποφασίσθηκε να γίνουν ανοικτές εκδηλώσεις στην Κατερίνη (12/1/2014, έδρα της ΚοινΣΕπ ΜΟΥΣΕΣ ΠΙΕΡΙΩΝ), στην Καβάλα (9/2/2014, έδρα της ΚοινΣΕπ ΓΑΛΗΝΟΣ) και στον Λαγκαδά (2/3/2014, έδρα της ΚοινΣΕπ ΜΥΓΔΟΝΙΑ), ενώ για ΚοινΣΕπ στον αγροτικό τομέα θα συζητήσουν και στις 2/2/2014, μέσα στην Agrotica).
Τον τελευταίο καιρό με αυξανόμενη συχνότητα καταγράφονται όλο και περισσότερες εκδηλώσεις για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία και τις Κοινωνικές Συνεταιρίστηκες Επιχειρήσεις και προκύπτει η ανάγκη τουλάχιστον οι πρωταγωνιστές ή ακόμα καλύτερα οι συμμετέχοντες στις ΠΡΩτοβουλίες Συνεργασίας στην Κοινωνική και ΑΛληλέγγυα Οικονομία (ΠΡΩΣΚΑΛΟ), να γνωρίζονται, να αποκτήσουν παραστάσεις από τους χώρους δραστηριότητας άλλων δομών και να προσφέρουν τις εμπειρίες τους ώστε να αναπτυχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, «από κάτω», δομές της κοινωνικής οικονομίας. Άλλωστε η κοινωνική οικονομία εξυπηρετεί αποτελεσματικότερα τις οργανωμένες κοινωνίες, όπου υπάρχουν ακόμα τέτοιες. Πληροφορίες: 6977407540, 6998282382
Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου