Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Την αλήθεια ποιός την φοβάται άραγε;



Η αλήθεια είναι ότι ο  πολίτης  σήμερα  όταν μεταβεί στο Δημόσιο Νοσοκομείο για να αντιμετωπισθεί πρέπει  να έχει ασφάλιση  ή να πληρώσει ο ίδιος για την νοσηλεία του, αλλιώς το κόστος αυτό μετακυλίεται ως χρέος στο δημόσιο ταμείο και ακολουθούν οι  διαδικασίες είσπραξης του χρέους, σύμφωνα με την εφορία.  Αυτό σημαίνει απλά ότι ο ανασφάλιστος και αδύναμος να ανταποκριθεί οικονομικά ασθενής βρίσκεται μπροστά στο τρομερό και απάνθρωπο δίλημμα, να νοσηλευθεί ή όχι;   

Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και ασθενής  με οικονομική αδυναμία (απορία) για να χειρουργηθεί σήμερα στο Δημόσιο Νοσοκομείο θα πρέπει να ακολουθηθεί από τους γιατρούς  ένας γραφειοκρατικός μαραθώνιος. 


Η αλήθεια είναι ότι το Υπουργείο Υγείας ήταν ενήμερο με έγγραφο του Κοινωνικού μας ιατρείου από τις  9 Δεκεμβρίου  2013 και πάλι στις 19 Δεκεμβρίου 2013, για τα δέκα επείγοντα περιστατικά που έχρηζαν άμεσης νοσηλείας. Επιπρόσθετα είχε και επίσημα ενημερωθεί  με  το υπ’ αρ. πρωτ. 3325/20-12-13 έγγραφο της  Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, η οποία τους είχε παραπέμψει το αίτημα μας ως αρμόδιους.   


Η αλήθεια είναι ότι αντέδρασε  μόνο στις  2 Ιανουαρίου 2014, όπου μετά την έκκλησή μας για βοήθεια, κινητοποιήθηκε πλήθος ενεργών πολιτών και κατακλύσθηκε με μηνύματα διαμαρτυρίας το Υπουργείο. Τότε μας ζητήθηκε η λίστα με τους ασθενείς και η συνεργασία μας για την εισαγωγή τους σε Νοσοκομεία, πράγμα που κάναμε άμεσα.  Εκείνη την στιγμή πληροφορηθήκαμε  την άσχημη εξέλιξη για τον 66χρονο ασθενή μας, ο οποίος συμπεριλαμβανόταν σε αυτή την λίστα και ο οποίος πριν έρθει στο κοινωνικό ιατρείο είχε  ήδη επισκεφθεί  δύο δημόσια νοσοκομεία, στα οποία  επειδή του ζητήθηκε να πληρώσει για εξετάσεις και νοσηλεία, αναγκάσθηκε να αποχωρήσει μόνο με σύσταση φαρμακευτικής αγωγής.  


Η αλήθεια είναι ότι  ο ασθενής στο τέλος είχε εισαχθεί σε Δημόσιο Νοσοκομείο. Το ότι όμως ο ασθενής έμεινε χωρίς καμία θεραπεία από τα μέσα Οκτώβρη μέχρι λίγες μέρες πριν τον θάνατο του γιατί δεν είχε ασφάλεια δεν έπαιξε κανένα ρόλο άραγε;


Η αλήθεια είναι ότι δεν  υπήρχε ραντεβού του Ιατρείου με τον Υπουργό στις 13 Νοεμβρίου  2013.  Με πρωτοβουλία εθελοντή μας είχε κλεισθεί ένα ραντεβού στις 10 Οκτωβρίου 2013 με την πεποίθηση ότι αντιπροσωπία του συντονιστικού μας οργάνου θα έθετε διάφορα θέματα στην προσοχή του Υπουργού.  Φυσικά και χρονικά αυτό το ραντεβού δεν είναι ΚΑΜΙΑ σχέση με το θέμα των 10 ανασφάλιστων ασθενών, πόσο μάλλον αυτό του 66χρονου ασθενή που δεν είχε καν έρθει στο ιατρείο μας ακόμα. Το ραντεβού ακυρώθηκε για λόγους ανωτέρας βίας και καμία σχέση δεν είχε με "πολιτικά παιχνίδια" όπως αναφέρει ο Υπουργός. 


Η αλήθεια είναι ότι τα πολιτικά παιχνίδια τα παίζουν οι πολιτικοί  και όχι οι απλοί πολίτες.  Γιατί πολιτικό παιχνίδι είναι  να αγνοείς τις εκκλήσεις ενός κοινωνικού ιατρείου επί ένα μήνα, αλλά και της Γ. Γραμματείας της Κυβέρνησης για την τύχη δέκα ανασφάλιστων ασθενών και μόλις πιέζεσαι από την κοινωνία και τους δημοσιογράφους να δίνεις λύση μέσα σε λίγες ώρες! 


Πολιτικό παιχνίδι είναι να  λέγεται δια στόματος Υπουργού, ότι υπάρχει πάγια εντολή για  νοσοκομειακή περίθαλψη  επειγόντων περιστατικών σε  ανασφάλιστους πολίτες, χωρίς να διευκρινίζεται η όλη διαδικασία. 

Επομένως εμείς ως Κοινωνικό ιατρείο δεν εστιάζουμε μόνο σε αυτό το θλιβερό περιστατικό,  υπάρχουν πολλά ακόμη αντίστοιχα και τραγικά, αφού ως γνωστόν η ασθένεια δεν περιμένει τις υπογραφές και την γραφειοκρατία. Εμείς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στην κατεύθυνση της αφιλοκερδούς προσφοράς και είμαστε πρόθυμοι να συνεργασθούμε προς κάθε κατεύθυνση, ώστε να βρεθεί λύση στο μέγα θέμα της πρόσβασης όλων των πολιτών στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, χωρίς αποσπασματικότητα και αποκλεισμούς.



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ 

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-20:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00) 
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950 
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού) 
Blog http://mki-ellinikou.blogspot.com Email mkiellinikou@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου