Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ.

Η θέληση/ιδέα ξεκίνησε από μία συλλογικότητα ανθρώπων στα Τρίκαλα (Από Κοινού) που μας απασχολουν τα ζητήματα της αποανάπτυξης, της αυτάρκειας, του σεβασμού, της αλληλεγγύης, της άμεσης δημοκρατίας, της ίδιας της ζωής. Έτσι και λόγω των ιδιότροπων καιρών στους οποίους ζούμε, αποφασίσαμε να περάσουμε στην πράξη και να ανοιχτούμε και σε άλλο κόσμο για να δημιουργήσουμε μαζί ένα χώρο που ν’αντικατοπτρίζει , πάνω κάτω, τις ιδέες μας και το όραμα ζωής που έχουμε.


Σαν πρώτο βήμα, θέλουμε στο χώρο αυτό να λειτουργεί Καφενείο- Παντοπωλείο- Μαγειρείο. Τα προϊόντα που θα πωλούνται – ανταλλάσονται – καταλώνονται θα είναι:
Α. Προϊόντα με βάση το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο, από κολλεκτίβες και κοινότητες όλου του κόσμου ( π.χ. κολλεκτίβα Libero Mondo, καφές από Ζαπατίστικες κοινότητες κλπ.)
Β. Προϊόντα που θα παράγουμε εμείς οι ίδιοι ταυτόχρονα για τις ανάγκες λειτουργίας του χώρου (ένα πείραμα παραγωγής –μεταποίησης- μαγειρικής και διάθεσης προϊόντων από την ίδια τη συλλογικότητα).
Γ. Προϊόντα από τοπικούς συνεταιρισμούς , κολλεκτίβες και ντόπιους παραγωγούς που συμμερίζονται όμως τις δικές μας απόψεις και περί της μη εκμετάλλευσης ανθρώπων, και περί της μη χρησιμοποίησης μαύρης εργασίας στους αγρούς (τόσα χρόνια έχει καταντήσει αηδία πια να έχει κάποιος ανθρώπους να δουλεύουν όλη μέρα στα χωράφια του για ένα πιάτο φαΐ), και τέλος περί του τρόπου καλλιέργειας, δηλαδή θέλουμε μεθόδους καλλιέργειας όσο πιο πολύ φιλικές προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, τουλάχιστον βιολογική καλλιέργεια και κυρίως ντόπιων ποικιλιών.

Επειδή αυτό το παραμύθι τόσων χρόνων με αρχηγούς και υπηκόους, με αφεντικά και υπαλλήλους-έμμισθους δούλους ποτέ δε μας άρεσε, και επειδή αλλιώς έχουμε ονειρευτεί τη ζωή μας και θέλουμε να προσπαθήσουμε να το κάνουμε πράξη, δε θα υπάρχει κανενός είδους ιεραρχία σ’αυτό το χώρο και δεν επιδιώκουμε σε καννός είδους επιχορήγηση από κρατικό ή μη φορέα. Εμείς οι ίδιοι θα μοχθήσουμε για τη δημιουργία και λειτουργία του χώρου. Ο χώρος θα λειτουργεί συλλογικά , με γενική συνέλευση των μελών του αλλά και οποιουδήποτε θέλει να διαθέσει κάτι εκεί είτε απλά να συμμετέχει. Οι εργαζόμενοι στο χώρο αυτό θα είναι και οι ίδιοι μέλη με τις ίδιες υποχρεώσεις και τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε άλλο συμμετέχει στο συλλογικό αυτό εγχείρημα. Ως εργαζόμενοι θα απασχολούνται μέλη της συλλογικότητας που είναι άνεργα.

Δεν έχουμε καμία ονείρωξη για κέρδη με ουρά, για καταθέσεις σε offshore εταιρείες και σαλέ στην Ελβετία ή εξοχικό στον Πλαταμώνα. Γι’αυτό και μετά την κάλυψη των εξόδων λειτουργίας του χώρου, η διαχείριση του όποιου πλεονάσματος θα δίνεται σε αλληλέγγυες, κοινωνικές και κινηματικές δράσεις, πράγμα που θα αποφασίζεται από τη Γενική Συνέλευση.

Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει ως παραγωγός-μεταποιητής θα πρέπει και να συμμετέχει στη Γενική Συνέλευση, όπως και να ξέρει ότι ένα μέρος των προϊόντων του θα διατίθεται σε αλληλέγγυες μορφές δράσης.

Εννοείται ότι αποκλείουμε κάθε συμπεριφορά και λογική που δε ΄σεβεται κάθε άνθρωπο πάνω σε αυτή τη γη και την ίδια τη φύση. Δεν περιμένουμε από κανένα άλλο ν’αλλάξει τις ζωές μας προς το καλύτερο, δεν πιστεύουμε σε σωτήρες – ήρωες του λαού και του κόσμου.Εμείς οι ίδιοι θα κάνουμε πράξη αυτά που πιστεύουμε, δηλαδή σ’έναν κόσμο του σεβασμού, της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας.Θα δημιουργήσουμε μια καινούρια εστία πειράματος και γνώσης για το πως αλλιώς θα μπορούσε να λειτουργεί αυτός ο κόσμος, με βάση τις ανθρώπινες αξίες, με βάση τη λογική της αυτάρκειας σ’έναν τόπο, με βάση την όδό της άμεσης δημοκρατίας.

Για όποιον συμμερίζεται τις απόψεις και σκέψεις μας, είναι ευπρόσδεκτος να συνδιαμορφώσουμε μαζί αυτό το εγχείρημα.

Η επόμενη συνέλευση θα γίνει την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012 , στις 8:00 μμ., στη μουσική σκηνή «Κεντρική Πλατεία» στα Τρίκαλα.


Συνέλευση συνεργατικού αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Τρικάλων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου