Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ.

Η θέληση/ιδέα ξεκίνησε από μία συλλογικότητα ανθρώπων στα Τρίκαλα (Από Κοινού) που μας απασχολουν τα ζητήματα της αποανάπτυξης, της αυτάρκειας, του σεβασμού, της αλληλεγγύης, της άμεσης δημοκρατίας, της ίδιας της ζωής. Έτσι και λόγω των ιδιότροπων καιρών στους οποίους ζούμε, αποφασίσαμε να περάσουμε στην πράξη και να ανοιχτούμε και σε άλλο κόσμο για να δημιουργήσουμε μαζί ένα χώρο που ν’αντικατοπτρίζει , πάνω κάτω, τις ιδέες μας και το όραμα ζωής που έχουμε.


Σαν πρώτο βήμα, θέλουμε στο χώρο αυτό να λειτουργεί Καφενείο- Παντοπωλείο- Μαγειρείο. Τα προϊόντα που θα πωλούνται – ανταλλάσονται – καταλώνονται θα είναι:
Α. Προϊόντα με βάση το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο, από κολλεκτίβες και κοινότητες όλου του κόσμου ( π.χ. κολλεκτίβα Libero Mondo, καφές από Ζαπατίστικες κοινότητες κλπ.)
Β. Προϊόντα που θα παράγουμε εμείς οι ίδιοι ταυτόχρονα για τις ανάγκες λειτουργίας του χώρου (ένα πείραμα παραγωγής –μεταποίησης- μαγειρικής και διάθεσης προϊόντων από την ίδια τη συλλογικότητα).
Γ. Προϊόντα από τοπικούς συνεταιρισμούς , κολλεκτίβες και ντόπιους παραγωγούς που συμμερίζονται όμως τις δικές μας απόψεις και περί της μη εκμετάλλευσης ανθρώπων, και περί της μη χρησιμοποίησης μαύρης εργασίας στους αγρούς (τόσα χρόνια έχει καταντήσει αηδία πια να έχει κάποιος ανθρώπους να δουλεύουν όλη μέρα στα χωράφια του για ένα πιάτο φαΐ), και τέλος περί του τρόπου καλλιέργειας, δηλαδή θέλουμε μεθόδους καλλιέργειας όσο πιο πολύ φιλικές προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, τουλάχιστον βιολογική καλλιέργεια και κυρίως ντόπιων ποικιλιών.

Επειδή αυτό το παραμύθι τόσων χρόνων με αρχηγούς και υπηκόους, με αφεντικά και υπαλλήλους-έμμισθους δούλους ποτέ δε μας άρεσε, και επειδή αλλιώς έχουμε ονειρευτεί τη ζωή μας και θέλουμε να προσπαθήσουμε να το κάνουμε πράξη, δε θα υπάρχει κανενός είδους ιεραρχία σ’αυτό το χώρο και δεν επιδιώκουμε σε καννός είδους επιχορήγηση από κρατικό ή μη φορέα. Εμείς οι ίδιοι θα μοχθήσουμε για τη δημιουργία και λειτουργία του χώρου. Ο χώρος θα λειτουργεί συλλογικά , με γενική συνέλευση των μελών του αλλά και οποιουδήποτε θέλει να διαθέσει κάτι εκεί είτε απλά να συμμετέχει. Οι εργαζόμενοι στο χώρο αυτό θα είναι και οι ίδιοι μέλη με τις ίδιες υποχρεώσεις και τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε άλλο συμμετέχει στο συλλογικό αυτό εγχείρημα. Ως εργαζόμενοι θα απασχολούνται μέλη της συλλογικότητας που είναι άνεργα.

Δεν έχουμε καμία ονείρωξη για κέρδη με ουρά, για καταθέσεις σε offshore εταιρείες και σαλέ στην Ελβετία ή εξοχικό στον Πλαταμώνα. Γι’αυτό και μετά την κάλυψη των εξόδων λειτουργίας του χώρου, η διαχείριση του όποιου πλεονάσματος θα δίνεται σε αλληλέγγυες, κοινωνικές και κινηματικές δράσεις, πράγμα που θα αποφασίζεται από τη Γενική Συνέλευση.

Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει ως παραγωγός-μεταποιητής θα πρέπει και να συμμετέχει στη Γενική Συνέλευση, όπως και να ξέρει ότι ένα μέρος των προϊόντων του θα διατίθεται σε αλληλέγγυες μορφές δράσης.

Εννοείται ότι αποκλείουμε κάθε συμπεριφορά και λογική που δε ΄σεβεται κάθε άνθρωπο πάνω σε αυτή τη γη και την ίδια τη φύση. Δεν περιμένουμε από κανένα άλλο ν’αλλάξει τις ζωές μας προς το καλύτερο, δεν πιστεύουμε σε σωτήρες – ήρωες του λαού και του κόσμου.Εμείς οι ίδιοι θα κάνουμε πράξη αυτά που πιστεύουμε, δηλαδή σ’έναν κόσμο του σεβασμού, της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας.Θα δημιουργήσουμε μια καινούρια εστία πειράματος και γνώσης για το πως αλλιώς θα μπορούσε να λειτουργεί αυτός ο κόσμος, με βάση τις ανθρώπινες αξίες, με βάση τη λογική της αυτάρκειας σ’έναν τόπο, με βάση την όδό της άμεσης δημοκρατίας.

Για όποιον συμμερίζεται τις απόψεις και σκέψεις μας, είναι ευπρόσδεκτος να συνδιαμορφώσουμε μαζί αυτό το εγχείρημα.

Η επόμενη συνέλευση θα γίνει την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012 , στις 8:00 μμ., στη μουσική σκηνή «Κεντρική Πλατεία» στα Τρίκαλα.


Συνέλευση συνεργατικού αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Τρικάλων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου