Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Εκδήλωση για την κλιματική αλλαγή

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκδήλωση για την παρουσίαση των ντοκουμέντων και των προτάσεων της Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης της Κοτσαμπάμπα ( Βολιβία) για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης

  Όπως είναι γνωστό φέτος, το 2012, λήγει η ισχύς του Πρωτοκόλλου του Κιότο, το οποίο προβλέπει ότι στην πενταετία 2008-2012 θα πρέπει να μειωθούν κατά 5% οι εκπομπές ρύπων σε σχέση με το 1990. To πρωτόκολlο  –   αν και ανεπαρκές –   είναι το μοναδικό διεθνές, δεσμευτικό νομικά κείμενο για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων, που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή. Με τη λήξη λοιπόν της ισχύος του, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος του να καταργηθεί κάθε είδους δέσμευση για τις εκπομπές ρύπων, που προέρχονται κυρίως από  τις ανεπτυγμένες  βιομηχανικές χώρες. Και αυτό διότι, όπως δείχνει η μέχρι σήμερα εμπειρία, οι ετήσιες Συνδιασκέψεις του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, γνωστές με την επωνυμία COP (Conference of Parties), που γίνονται στα τέλη Νοεμβρίου και τις αρχές Δεκεμβρίου κάθε χρόνο, σε διαφορετική χώρα, ( φέτος θα πραγματοποιηθεί η 18η  COP στη Doha πρωτεύουσα του Κατάρ) μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν έχουν προσφέρει τίποτα σχεδόν στην υπόθεση της αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, αλλά  η κατάσταση έχει επιδεινωθεί.

Αντίθετα η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή και τα δικαιώματα της Μάνας γης που έγινε στην Κοτσαμπάμπα (Βολιβία) τον Απρίλιο του 2010 έθεσε το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης στις πραγματικές του διαστάσεις. Στις εργασίες της συνδιάσκεψης και στα ντοκουμέντα που εκδόθηκαν,  η κλιματική κρίση και κατ’ επέκταση η κλιματική αλλαγή δεν εξετάζονται απλά και μόνο σαν φαινόμενο υψηλών συγκεντρώσεων ρύπων στην ατμόσφαιρα που έχει σαν αποτέλεσμα την υπερθέρμανση του πλανήτη.. Αντίθετα η κλιματική κρίση, θεωρείται μία ανάμεσα σε πολλές άλλες κρίσεις, όπως είναι η οικονομική, η ενεργειακή, η διατροφική και άλλες  κρίσεις. Αυτές οι κρίσεις σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που προαναφέρθηκαν δε μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά και χωριστά η μία από την άλλη, γιατί όλες αποτελούν συμπτώματα της ίδιας ασθένειας. «Είναι όλες το αποτέλεσμα της ανάγκης του κεφαλαίου για χωρίς όρια ανάπτυξη, μια επικίνδυνη ανάπτυξη που τροφοδοτείται από τη συνεχώς επεκτεινόμενη εκμετάλλευση των κοινωνικών και φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων και των ορυκτών καυσίμων» όπως επισημαίνεται στο κείμενο των συμπερασμάτων της Συνδιάσκεψης της Κοτσαμπάμπα.

 Η Εναλλακτική Δράση θεωρώντας ότι οι τα ντοκουμέντα της Συνδιάσκεψης της Κοτσαμπάμπα και οι προτάσεις που κατατέθηκαν και στον ΟΗΕ αποτελούν πολύ σημαντική συμβολή στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, εξέδωσε στα ελληνικά όλα τα κείμενα και οργανώνει εκδήλωση για την παρουσίασή τους με θέμα :                                                                                                         

«Η εναλλακτική  πρόταση της συνδιάσκεψης της Κοτσαμπάμπα για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης»                                                                                                      
Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι: οι:                                                                                  

Nelson Estrada Πολιτικός υπεύθυνος της κυβέρνησης της Βολιβίας για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις                              
Χαρά Καφαντάρη Γεωλόγος – Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ                                  
Νίκος Μπελαβίλας   Επίκουρος   Καθηγητής ΕΜΠ

Το χρονικό της Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης ης Κοτσαμπάμπα θα παρουσιάσει ο Μάκης Σταύρου   Πρόεδρος της Εναλλακτικής Δράσης

Η εκδήλωση που είναι υπό την αιγίδα του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης       θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 7.30 μμ στο Πολιτιστικό Κέντρο     «Μίκης Θεοδωράκης»,  Κύπρου 68 Αργυρούπολη

  ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

πλ 6977990887
 Ιστοσελίδα: www.enallaktiki-drasi.gr      Τηλ.-Φαξ: (0030)2108958016

 Ε-mail  ena.drasi@gmail.com                   Facebook:  enallaktiki drasi

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου