Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα στο τμήμα



Για άλλη μια φορά, χρονιάρες μέρες όπως λένε, η Eldorado Gold έκανε τα αδύνατα δυνατά για να ανεβάσει τη χαμηλή θερμοκρασία στο δάσος των Σκουριών. Η εν λόγω εταιρεία, ως αξιόπιστος επενδυτής κατά τα λεγόμενα του υπουργού ΠΕΚΑ και απόλυτος θεματοφύλακας του περιβάλλοντος κατά το δήμαρχο Αριστοτέλη, απλά αυθαιρετεί.
Το μεσημέρι της Δευτέρας 24/12/2012 κάτοικοι διερχόμενοι από το δημόσιο δασικό δρόμο κατά τη διάρκεια περιήγησής τους στο βουνό, συναντήθηκαν και πάλι με τα μαυροφορεμένα ανδρείκελα της εταιρείας. Δρόμος κλειστός, μπάρες κατεβασμένες, και απαιτήσεις από μέρους των ηλιθίων που νομίζουν ότι εργάζονται, εντελώς αλλοπρόσαλλες, παρά τη δικαστική απόφαση 788/2012 του πλημμελειοδικείου Πολυγύρου, η ελεύθερη πρόσβαση και διέλευση στο βουνό συνεχίζουν να απαγορεύονται. Η εταιρεία στην προσπάθειά της να δημιουργήσει μια τετελεσμένη κατάσταση, δε διστάζει να παρανομήσει ακόμη και με τον πιο καταφανή τρόπο.
Αξίωναν λοιπόν οι παλικαράδες από τους διερχόμενους κατοίκους την κατάθεση των προσωπικών τους στοιχείων, επικαλούμενοι και επιδεικνύοντας από μακριά την απόφαση του Δασαρχείου Αρναίας που καθιστά την Ελληνικός Χρυσός υπεύθυνη για την ασφαλή διέλευση στο κομμάτι του δρόμου που περνά δίπλα από το μελλοντικό όρυγμα. Οι κάτοικοι από την πλευρά τους, οι κατά την εταιρεία πεινασμένοι και απελπισμένοι ιθαγενείς, αντέδρασαν και φυσικά αρνήθηκαν. Η όποια προσπάθειά τους για μια λογική συνενόηση, αφού έτυχε να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους όπως και το περιεχόμενο της απόφασης του Δασαρχείου, έπεφτε στο κενό συναντώντας την ειρωνία και τα χαζοχαμόγελα των σεκιουριτάδων. Η ένταση κορυφώθηκε μόλις διαπιστώθηκε πως οι θρασύτατοι σεκιουριτάδες βιντεοσκοπούσαν με φορητή κάμερα εστιάζοντας στα πρόσωπα των κατοίκων και στις πινακίδες των αυτοκινήτων. Όταν αντιλήφθηκαν πως οι κάτοικοι δε θα υποχωρούσαν και ότι ήδη είχαν καλέσει την αστυνομία, σήκωσαν  τη μπάρα δηλώνοντας με τον πιο ηλίθιο τρόπο πως τα στοιχεία των παρευρισκόμενων είχαν ήδη καταγραφεί και πως πλέον η διέλευση ήταν ελεύθερη.
Η άφιξη της αστυνομίας έλυσε τελικά το μυστήριο. Η απόφαση της εταιρείας να κλείνει το δημόσιο δρόμο αποτελεί αυταπάγγελτο αδίκημα.Οι τρεις σεκιουριτάδες θα συλλαμβάνονταν. Τώρα το γιατί έπρεπε να συλληφθούν οι τρεις ανόητοι που προφανώς εκτελούσαν εντολές και όχι οι εντολοδόχοι τους δηλαδή τα μεγαλοστελέχη της εταιρείας, αποτελεί μια άλλη πολύ πιο σοβαρή ιστορία.
Τελικά οι τρεις συνελήφθησαν, όμως την τελευταία στιγμή όντας πιστοί στο ύφος και το περιεχόμενο της» δουλειάς» τους , υπέδειξαν τέσσερις από τους κατοίκους ψευδολογώντας ότι τους απείλησαν, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και αυτοί στο Α.Τ. Αρναίας. Καταθέσεις επί καταθέσεων, κρύο και ταλαιπωρία. Σαν να μην έφτανε αυτό, κάτω απ” το τμήμα άρχισαν να συγκεντρώνονται οι ας πούμε εργαζόμενοι της εταιρείας. Όταν μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα κατάφεραν να μαζέψουν καμιά σαρανταριά εθελόδουλους, αντρώθηκαν και άρχισαν να βρίζουν και να προπηλακίζουν οποιονδήποτε αναγνώριζαν ως αντιδρώντα στην εξόρυξη χρυσού. Αυτό συνεχίστηκε για πέντε περίπου ώρες και έδωσε την ευκαιρία στους εσκεμμένα λίγους αντιδρώντες που ήταν απ” έξω, όπως και στους διάφορους περαστικούς, να διαπιστώσουν για άλλη μια φορά ότι ΜΟΝΟ όσοι δουλεύουν στα μεταλλεία έχουν παιδιά και είναι προκομμένοι και νοικοκύρηδες…
Τελικά μετά από πολύωρη διαβούλευση παρουσία δικηγόρων, και έπειτα από την ανάκληση των κατηγοριών που βάραιναν τους προσαχθέντες κατοίκους, οι τελευταίοι αποδέχτηκαν και αποφάσισαν ότι το επεισόδιο μπορούσε να τελειώσει εκεί. Αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι γύρω στις οχτώ το βράδυ, ενώ οι «προκομμένοι» όπως κατ” εντολή κατέφθασαν κατ” εντολή εξαφανίστηκαν.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΑΚΥΡΩΣΕΙ ΤΙΣ ΧΡΥΣΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
πρωτοβουλία ενάντια στις βλαπτικότητες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου