Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Απόκρυψη της επικινδυνότητας του Roundup από τις κρατικές και κοινοτικές υπηρεσίες, παρ’ όλες τις σοβαρές ενδείξεις!

Η Monsanto, γνωστή σαν ο δολοφόνος της φύσης του Βιετνάμ και αρχηγός των μεταλλαγμένων, εφεύρε και το Roundup, που σκοτώνει τα «παράσιτα» και όχι τα καλά φυτά! Δηλαδή σκοτώνει την βιοποικιλότητα της φύσης! Επειδή όμως όλα αυτά είναι αισχρή προπαγάνδα των εταιρειών βιοτεχνολογίας και στην πράξη ο δολοφόνος το Roundup σκοτώνει σε μεγαλύτερες ποσότητες ΟΛΑ τα φυτά, τα ζώα και τους ανθρώπους! Δείτε τις ανακοινώσεις των επιστημόνων στην συνέχεια:
Νέες αναφορές και αναλύσεις δείχνουν και πάλι ότι το κύριο συστατικό του ζιζανιοκτόνου Roundup της Monsanto συνδέεται με την πρόκληση καρκίνου, γενετικών ανωμαλιών και της νόσου του Πάρκινσον ενώ ενδείξεις για την επικινδυνότητα του υπήρχαν από την δεκαετία του '80 οι οποίες είχαν εσκεμμένα αγνοηθεί. Το Roundup και η ενεργή του ουσία glyphosate, χρησιμοποιείται ήδη ευρέως στη γεωργία, την κηπουρική και σε δημόσιους χώρους ενώ δείχνει να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Ένα από τα κύρια συστατικά του Roundup, καθώς επίσης και διάφορων άλλων ζιζανιοκτόνων, είναι μια χημική ουσία γνωστή ως glyphosate. Μια πρόσφατη ανασκόπηση της ακαδημαϊκής έρευνας κατέδειξε ότι η έκθεση στην ουσία μπορεί να προκαλέσει μια σειρά σοβαρών ασθενειών όπως καρκίνο, ορμονικές διαταραχές, γενετικές ανωμαλίες και νευρολογικές ασθένειες όπως η νόσος του Πάρκινσον. Το συστατικό glyphosate έχει αποδειχθεί βλαβερό για την άγρια πανίδα και τον υδροφόρο ορίζοντα, όταν εξαπλώνεται μέσω του εδάφους ή των υδάτων απορροής.
Γνώριζαν αλλά απέκρυπταν..
Σύμφωνα με πρόσφατα άρθρα η βιομηχανία φυτοφαρμάκων και οι ρυθμιστικές αρχές έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα παραπλανήσει το κοινό με ισχυρισμούς ότι το glyphosate είναι ασφαλές. Στην πραγματικότητα, οι ακαδημαϊκές μελέτες – μια εκ των οποίων είχε πραγματοποιηθεί από την ίδια την Monsanto, έδειχναν ήδη από τη δεκαετία του 1980 ότι το glyphosate προκαλεί γενετικές ανωμαλίες σε πειραματόζωα.
Παρόλα τα ακόμη πιο πρόσφατα στοιχεία των κινδύνων για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων εκθέσεων για την κλιμάκωση των επιπέδων των γενετικών ανωμαλιών και καρκίνου σε περιοχές της Νότιας Αμερικής, όπου το glyphosate χρησιμοποιείται ευρέως πάνω σε καλλιέργειες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακολούθησε τις ΗΠΑ και άλλες χώρες στην έγκριση της χρήσης της συγκεκριμένης χημικής ουσίας ως ζιζανιοκτόνο. Το κράτος-μέλος που λειτούργησε ως εισηγητής της πρότασης και ως σύνδεσμος μεταξύ της βιομηχανίας και της επιτροπής ήταν η Γερμανία, η οποία ουσιαστικά έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ελαχιστοποίηση της προβολής των προβλημάτων του glyphosate και επωμίζεται σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την εισαγωγή του στην αγορά φυτοφαρμάκων.
Συγκεκριμένα, τα γεγονότα έχουν ως εξής:
• Η βιομηχανία (συμπεριλαμβανομένης της Monsanto) γνώριζε ήδη από τη δεκαετία του 1980 και από δικές της μελέτες ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες σε πειραματόζωα σε υψηλές δόσεις.
• Η βιομηχανία γνώριζε από το 1993 ότι τα αποτελέσματα αυτά εμφανίζονται επίσης και σε χαμηλότερες δόσεις.
• Η γερμανική κυβέρνηση γνώριζε τουλάχιστον από το 1998 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες.
• Η ομάδα εμπειρογνωμόνων αναθεώρησης της Κομισιόν γνώριζαν από το1999 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες.
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνώριζε από το 2002 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες. Αυτή ήταν η χρονιά που υπογράφτηκε η τρέχουσα έγκριση του glyphosate.
Η αντίσταση (των ζιζανίων) εξαπλώνεται
Εκτός από τις δυνατότητες της ανθρώπινης υγείας και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τη χρήση του προϊόντος glyphosate, παρουσιάζει επίσης απειλές για την αυξανόμενη ανθεκτικότητα των ζιζανίων στα ζιζανιοκτόνα. Αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο ιδιαίτερα με την εξάπλωση των μεταλλαγμένων (γ.τ.) καλλιεργειών, όπου τα φυτά τροποποιούνται για να είναι ανθεκτικά στο glyphosate (Roundup Ready φυτά), επιτρέποντας τους αγρότες να κάνουν βαριά χρήση του τοξικού ζιζανιοκτόνου χωρίς να επηρεάζονται οι καλλιέργειες.
Σύμφωνα με αναφορές, η ανθεκτικότητα στο glyphosate έχει ήδη επιβεβαιωθεί σε περισσότερα από 20 είδη ζιζανίων, με πάνω από 100 στελέχη που έχουν εντοπιστεί να είναι ανθεκτικά, καλύπτοντας μια έκταση περίπου 60 εκατομμυρίων στρεμμάτων, κυρίως στην Αργεντινή, τη Βραζιλία και τις ΗΠΑ. Υπό αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν έντονες ανησυχίες και ότι η Monsanto και άλλες εταιρείες χημικών θα δρομολογήσουν την χρήση ακόμη πιο τοξικών χημικών ουσιών για την καταπολέμηση της ανθεκτικότητας δημιουργώντας μια “κούρσα χημικού πολεμικού εξοπλισμού”.

Πηγή: BiotechWatch.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου