Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

"Συντεταγμένη χρεοκοπία" της Ελλάδας

Η γερμανική κυβέρνηση έθεσε σαν απαραίτητη προϋπόθεση στον Παπανδρέου-ο οποίος και συμφώνησε-για την έγκριση των παραπέρα δόσεων προς την Ελλάδα τη δραστική μείωση μισθών και συντάξεων, έτσι ώστε « τα μεγέθη αυτά να προσεγγίζουν τα επίπεδα της Ρουμανίας».
Παράλληλα, στο πλαίσιο αυτό, η επιδίωξη της γερμανικής κυβέρνησης είναι ένα «προτιμησιακό» καθεστώς παραχώρησης προς τις γερμανικές εταιρείες επενδυτικών ευκαιριών στην Ελλάδα-ζώνες ευκαιρίας. Το «καρότο» θα είναι η γερμανική δέσμευση παραμονής της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.
Ο τελικός στόχος θα είναι να γίνει βίαιη εσωτερική υποτίμηση, ώστε να τ' αγοράσουν όλα σε χαμηλές τιμές και μετά να καρπωθούν την υπεραξία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από σοβαρή ύφεση, μείωση εισοδημάτων και συμπίεση των τιμών προς τα κάτω, ώστε να υπάρξει βίαιη προσαρμογή της αγοράς.
Η επιδίωξη της μείωσης του ελληνικού βιοτικού επιπέδου, δεν οφείλεται σε λόγους «αποανάπτυξης» και μείωσης του οικολογικού αποτυπώματος της ελληνικής κοινωνίας, αλλά γιατί υπάρχει η προσδοκία να καταστούν άκρως ελκυστικές και προνομιακές οι επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα με διαδικασίες «φάστ τρακ», κύρια μέσα από τις προδιαγεγραμμένες ιδιωτικοποιήσεις του πακέτου των 125 δισ. ευρώ που έχει ήδη δρομολογηθεί προς εκποίηση(βλέπε ανάρτηση http://topikopoiisi.blogspot.com/2011/09/la-tribune.html).
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού Παπανδρέου στο Βερολίνο «κλείδωσε» τις σχετικές μεθοδεύσεις, πράγμα που φάνηκε καθαρά στην ενθουσιώδη υποδοχή του από τους Γερμανούς βιομήχανους.
Η Γερμανίδα καγκελάριος τη δημόσια τοποθέτησή της εξάρτησε απόλυτα τις παραπέρα δανειοδοτήσεις προς την Ελλάδα με τις εκθέσεις προόδου της τρόικας, ιδιαίτερα στα εργασιακά και μισθολογικά για τη μείωση του ελληνικού βιοτικού επιπέδου.
Εκείνο που απομένει τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» της Ελλάδας, για την οποία οι Γερμανοί -σε μυστικές συνομιλίες με τους Γάλλους- ετοιμάζουν ένα πιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΕΚΠΟΙΕΙΤΑΙ (Απόφαση Διυπουργικής Επιτροπής)
Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα στο euro2day, μεταβιβάσθηκαν στο Ταμείο Αποκρατικοποήσεων(;):

- 1,9 εκατ. μετοχές της εταιρείας Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε οι οποίες αντιστοιχούν σε 30% επί του μετοχικού της κεφαλαίου

- 108.430.304 μετοχές της Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε οι οποίες αντιστοιχούν σε 35,77% του μετοχικού κεφαλαίου- 15.000 μετοχές της εταιρείας Ελληνικό Α.Ε οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 100% επί του μετοχικού της κεφαλαίου

- 15.000 μετοχές της εταιρείας Ελληνικό Α.Ε οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 100% επί του μετοχικού της
κεφαλαίου

- 7.686.362 μετοχές της εταιρείας Γενική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Ανώνυμος Εταιρεία ΛΑΡΚΟ ΑΕ.
- Το δικαίωμα παράτασης της σύμβασης με τη Hochtief , κατ ανώτατο όριο μέχρι την 11-6-2046.
- Το δικαίωμα του δημοσίου για παραγωγή, λειτουργία , κυκλοφορία προβολή και γενικώς διαχείριση των κρατικών λαχείων, συμπεριλαμβανομένου του Στιγμιαίου Κρατικού Λαχείου για διάστημα 12 ετών , εξαιρουμένων των δικαιωμάτων που αφορούν στα παραπάνω λαχεία και έχουν ήδη εκχωρηθεί σε τρίτους λόγω τιτλοποίησης των εξ αυτών εσόδων.
- Τα δικαιώματα του Δημοσίου επί των τελών και εσόδων που δικαιούται να λαμβάνει μέχρι την 31-12-2027 από την εκχώρηση σε τρίτους του δικαιώματος χρήσης και εμπορικής εκμετάλλευσης ραδιοσυχνοτήτων για το σκοπό της παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας και συναφών με την κινητή τηλεφωνία υπηρεσιών .

- 4.952.422 μετοχές του ΟΔΙΕ, οι οποίες αντιστοιχούν στο 100% του μετοχικού της κεφαλαίου.
- Τα δικαιώματα του Δημοσίου για την επέκταση μέχρι 10 έτη από τη λήξη της, της από 15-12-2000 σύμβασης με τον ΟΠΑΠ.
- Το δικαίωμα του Δημοσίου επί του τιμήματος για τη χορήγηση στην ΟΠΑΠ Α.Ε άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας 35.000 παιγνιομηχανημάτων.

Παράλληλα παρέχεται η εξουσιοδότηση στον υπουργό Οικονομικών να συνομολογήσει με το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, σύμβαση με την οποία το τελευταίο θα ασκεί για λογαριασμό του Δημοσίου τα δικαιώματα ψήφου που απορρέουν από την ιδιότητα του Δημοσίου, ως κυρίου μετοχών της εταιρείας Δημόσια Επιχείρηση Αερίου Α.Ε , οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 65% επί του μετοχικού της κεφαλαίου και μέχρι την ολοκλήρωση λειτουργικού διαχωρισμού της εταιρείας.”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου