Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Αποτελέσματα της έρευνας της Ένωσης Καταναλωτών Βόλου για τη βιώσιμη κινητικότητα στο Βόλο



Ταυτότητα της έρευνας:
Η Έρευνα έγινε το χρονικό διάστημα από 15-12-12 έως 25-3-2013 σε τυχαίο δείγμα. Συμπληρώθηκαν 1000 ερωτηματολόγια από τα οποία ολοκληρωμένα ήταν τα 600. Οι απαντήσεις δόθηκαν κατά 40% ηλεκτρονικά και 60% με γραπτό ερωτηματολόγιο.

Γενικά συμπεράσματα της έρευνας

Το 71% των  πολιτών χρειάζεται να μεταβεί στο κέντρο της πόλης σχεδόν κάθε μέρα εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης σε αυτό εμπορικών δραστηριοτήτων, ιδιωτικών και δημόσιων υπηρεσιών, κέντρων εστίασης και διασκέδασης. Η μετακίνηση γίνεται κυρίως με αυτοκίνητο (71%), δαπανώντας 50-150 ευρώ το μήνα για βενζίνη, και σταθμεύοντας με δυσκολία σε νόμιμες ή και παράνομες θέσεις στάθμευσης.

Πολλοί (40%) αρχίζουν ξανά να χρησιμοποιούν το ποδήλατο. Το 67% θα χρησιμοποιούσε περισσότερο το ποδήλατο, δίνοντας μεγάλη ανάσα στο κέντρο της πόλης,  αν μπορούσαν να διορθωθούν οι υπάρχοντες ποδηλατόδρομοι ή να γίνει ένα νέο ασφαλές δίκτυο ώστε να το χρησιμοποιούν με ασφάλεια.
Το 57% θα χρησιμοποιούσε ένα σύστημα δανεισμού Δημοτικών ποδηλάτων.

Ελάχιστοι (12%) είναι αυτοί που χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες.
Οι 79% κρίνει το εισιτήριο ακριβό σε σχέση με το μήκος της διαδρομής, ενώ πολλοί θεωρούν ότι υπάρχουν καθυστερήσεις σε κάποια δρομολόγια. Σχεδόν όλοι όμως (80%) δηλώνουν διατεθειμένοι να χρησιμοποιούν περισσότερο τις Αστικές Συγκοινωνίες, αν πυκνώσουν τα δρομολόγια, επεκταθούν οι γραμμές και μειωθεί ικανοποιητικά η τιμή του εισιτηρίου.
Όλο και περισσότεροι πολίτες (67%), κυρίως από τις κοντινές συνοικίες, μετακινούνται πλέον με τα πόδια προς το κέντρο της πόλης. Χαρακτηρίζουν όμως τη κατάσταση των πεζοδρομίων και των πεζόδρομων ως απαράδεκτη. Τα κυριότερα προβλήματα θεωρούν ότι είναι τα σταθμευμένα οχήματα, η έλλειψη συντήρησης, τα κάθε είδους εμπόδια όπως εμπορεύματα, τραπεζοκαθίσματα, κατασκευές κ.α. Το 70% συμφωνεί με τη πρόταση της Ένωσης Καταναλωτών για πεζοδρόμηση της Αντωνοπούλου μέχρι την Αναλήψεως.
Οι πολίτες θεωρούν ότι από το κέντρο της πόλης λείπουν λουλούδια και πράσινο, παγκάκια και χώροι ανάπαυλας, Δημοτικές τουαλέτες, εικαστικές παρεμβάσεις, Δημοτικές βρύσες και καθαριότητα. 
Το 83% πιστεύει ότι γενικά πρέπει να περιοριστεί η άσφαλτος στην πόλη ώστε να εξευρεθούν χώροι για το ποδήλατο, τον πεζό και το πράσινο, και ζητούν να επεκταθούν οι πεζόδρομοι και οι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας στο κέντρο της πόλης.

Για τη βελτίωση της κυκλοφορίας – στάθμευσης στο κέντρο δηλώνουν ότι χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας,  οριοθέτηση του κάθε χώρου με εμπόδια ώστε να μην μπορεί κάποιος να παρανομήσει, αστυνόμευση, αλλά κυρίως δημιουργία θέσεων στάθμευσης στο κέντρο και στη περιφέρεια με φτηνό αντίτιμο.
Τέλος το 93% είναι διατεθειμένο ανεξάρτητα από τη βελτίωση των κοινόχρηστων χώρων, για οικονομικούς, περιβαλλοντικούς ή άλλους λόγους να περιορίσει στις τελείως απαραίτητες τις μετακινήσεις με το Ι.Χ και να χρησιμοποιήσει άλλο μέσο.

Πάνω από 1626 προτάσεις - παρατηρήσεις έγιναν αυθόρμητα από τους πολίτες.
Το σύνολο των στοιχείων της έρευνας αλλά και των προτάσεων των πολιτών μαζί με τις προτάσεις της Ένωσης Καταναλωτών,που προκύπτουν από την έρευνα, θα κατατεθούν και θα συζητηθούν με τους αρμόδιους φορείς, Δήμο Βόλου, Περιφέρεια Θεσσαλίας, Αστικό ΚΤΕΛ και πιστεύουμε ότι θα τα λάβουν υπόψη στο προγραμματισμό τους.
Η Ένωση Καταναλωτών Βόλου με βάση τις απαντήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών προτείνει για κάθε νέο έργο να εφαρμόζεται η πολιτική βέλτιστης αξιοποίησης του δημόσιου χώρου για όλες τις κατηγορίες πολιτών. Τον πεζό, τον ποδηλάτη, τον μοτοσικλετιστή, τον αυτοκινητιστή. Να γίνουν τα ΜΜΜ πραγματικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τα πεζοδρόμια πραγματικά πεζο-δρόμια, οι ποδηλατόδρομοι πραγματικοί ποδηλατό-δρομοι. Η συνολική πρόταση μας έχει ήδη κατατεθεί με τίτλο «Βόλος, η πόλη που θέλουμε.

Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου