Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Αποτελέσματα της έρευνας της Ένωσης Καταναλωτών Βόλου για τη βιώσιμη κινητικότητα στο Βόλο



Ταυτότητα της έρευνας:
Η Έρευνα έγινε το χρονικό διάστημα από 15-12-12 έως 25-3-2013 σε τυχαίο δείγμα. Συμπληρώθηκαν 1000 ερωτηματολόγια από τα οποία ολοκληρωμένα ήταν τα 600. Οι απαντήσεις δόθηκαν κατά 40% ηλεκτρονικά και 60% με γραπτό ερωτηματολόγιο.

Γενικά συμπεράσματα της έρευνας

Το 71% των  πολιτών χρειάζεται να μεταβεί στο κέντρο της πόλης σχεδόν κάθε μέρα εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης σε αυτό εμπορικών δραστηριοτήτων, ιδιωτικών και δημόσιων υπηρεσιών, κέντρων εστίασης και διασκέδασης. Η μετακίνηση γίνεται κυρίως με αυτοκίνητο (71%), δαπανώντας 50-150 ευρώ το μήνα για βενζίνη, και σταθμεύοντας με δυσκολία σε νόμιμες ή και παράνομες θέσεις στάθμευσης.

Πολλοί (40%) αρχίζουν ξανά να χρησιμοποιούν το ποδήλατο. Το 67% θα χρησιμοποιούσε περισσότερο το ποδήλατο, δίνοντας μεγάλη ανάσα στο κέντρο της πόλης,  αν μπορούσαν να διορθωθούν οι υπάρχοντες ποδηλατόδρομοι ή να γίνει ένα νέο ασφαλές δίκτυο ώστε να το χρησιμοποιούν με ασφάλεια.
Το 57% θα χρησιμοποιούσε ένα σύστημα δανεισμού Δημοτικών ποδηλάτων.

Ελάχιστοι (12%) είναι αυτοί που χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες.
Οι 79% κρίνει το εισιτήριο ακριβό σε σχέση με το μήκος της διαδρομής, ενώ πολλοί θεωρούν ότι υπάρχουν καθυστερήσεις σε κάποια δρομολόγια. Σχεδόν όλοι όμως (80%) δηλώνουν διατεθειμένοι να χρησιμοποιούν περισσότερο τις Αστικές Συγκοινωνίες, αν πυκνώσουν τα δρομολόγια, επεκταθούν οι γραμμές και μειωθεί ικανοποιητικά η τιμή του εισιτηρίου.
Όλο και περισσότεροι πολίτες (67%), κυρίως από τις κοντινές συνοικίες, μετακινούνται πλέον με τα πόδια προς το κέντρο της πόλης. Χαρακτηρίζουν όμως τη κατάσταση των πεζοδρομίων και των πεζόδρομων ως απαράδεκτη. Τα κυριότερα προβλήματα θεωρούν ότι είναι τα σταθμευμένα οχήματα, η έλλειψη συντήρησης, τα κάθε είδους εμπόδια όπως εμπορεύματα, τραπεζοκαθίσματα, κατασκευές κ.α. Το 70% συμφωνεί με τη πρόταση της Ένωσης Καταναλωτών για πεζοδρόμηση της Αντωνοπούλου μέχρι την Αναλήψεως.
Οι πολίτες θεωρούν ότι από το κέντρο της πόλης λείπουν λουλούδια και πράσινο, παγκάκια και χώροι ανάπαυλας, Δημοτικές τουαλέτες, εικαστικές παρεμβάσεις, Δημοτικές βρύσες και καθαριότητα. 
Το 83% πιστεύει ότι γενικά πρέπει να περιοριστεί η άσφαλτος στην πόλη ώστε να εξευρεθούν χώροι για το ποδήλατο, τον πεζό και το πράσινο, και ζητούν να επεκταθούν οι πεζόδρομοι και οι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας στο κέντρο της πόλης.

Για τη βελτίωση της κυκλοφορίας – στάθμευσης στο κέντρο δηλώνουν ότι χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας,  οριοθέτηση του κάθε χώρου με εμπόδια ώστε να μην μπορεί κάποιος να παρανομήσει, αστυνόμευση, αλλά κυρίως δημιουργία θέσεων στάθμευσης στο κέντρο και στη περιφέρεια με φτηνό αντίτιμο.
Τέλος το 93% είναι διατεθειμένο ανεξάρτητα από τη βελτίωση των κοινόχρηστων χώρων, για οικονομικούς, περιβαλλοντικούς ή άλλους λόγους να περιορίσει στις τελείως απαραίτητες τις μετακινήσεις με το Ι.Χ και να χρησιμοποιήσει άλλο μέσο.

Πάνω από 1626 προτάσεις - παρατηρήσεις έγιναν αυθόρμητα από τους πολίτες.
Το σύνολο των στοιχείων της έρευνας αλλά και των προτάσεων των πολιτών μαζί με τις προτάσεις της Ένωσης Καταναλωτών,που προκύπτουν από την έρευνα, θα κατατεθούν και θα συζητηθούν με τους αρμόδιους φορείς, Δήμο Βόλου, Περιφέρεια Θεσσαλίας, Αστικό ΚΤΕΛ και πιστεύουμε ότι θα τα λάβουν υπόψη στο προγραμματισμό τους.
Η Ένωση Καταναλωτών Βόλου με βάση τις απαντήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών προτείνει για κάθε νέο έργο να εφαρμόζεται η πολιτική βέλτιστης αξιοποίησης του δημόσιου χώρου για όλες τις κατηγορίες πολιτών. Τον πεζό, τον ποδηλάτη, τον μοτοσικλετιστή, τον αυτοκινητιστή. Να γίνουν τα ΜΜΜ πραγματικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τα πεζοδρόμια πραγματικά πεζο-δρόμια, οι ποδηλατόδρομοι πραγματικοί ποδηλατό-δρομοι. Η συνολική πρόταση μας έχει ήδη κατατεθεί με τίτλο «Βόλος, η πόλη που θέλουμε.

Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου