Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Ματαβενέρο, ένα οικοχωριό στην Ισπανία



Το Ματαβενέρο και το Ποϊμπουένο είναι δύο γειτονικά χωριά στα βουνά της βορειοδυτικής Ισπανίας σε υψόμετρο περίπου 1000 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Μετά από μια καταστροφική πυρκαγιά τον περασμένο αιώνα, τα χωριά εγκαταλείφθηκαν για 20 χρόνια. Το 1989 κάποια μέλη του κινήματος «Rainbow Gathering» εγκαταστάθηκαν στο χωριό Ματαβενέρο και ξεκίνησαν την ανοικοδόμησή του. Η ιδέα τους ήταν να ζουν και να εργάζονται σε συνεργασία μεταξύ τους και με τη φύση. Υπάρχουν ακόμα μερικά σπίτια ερειπωμένα, αλλά οι περισσότεροι κάτοικοι ζουν σε οικολογικά σπίτια που κατασκευάστηκαν εκ νέου από ξύλο και διασωθέντα ή τοπικά υλικά, ή σε ανακαινισμένα παλιά σπίτια.
Τα περισσότερα οικολογικά σπίτια είναι στρογγυλά με οκτώ πλευρές ή πολυγωνικό. Εδώ και 12 χρόνια το Ματαβενέρο έχει αναγνωριστεί ως δημοτικό διαμέρισμα με δικό του δήμαρχο. Οι συναντήσεις γίνονται ανά δεκαπενθήμερο, και οι αποφάσεις παίρνονται με συναίνεση. Παρέχει χρηματοδοτήσεις για σχέδια και υποδομές. Το χωριό έχει έκταση 3.200 στρέμματα.
Η καλύτερη περίοδος για επίσκεψη είναι από το Μάιο έως το Σεπτέμβριο αλλά τα βουνά είναι εξίσου φιλικά και κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το καλοκαίρι, τα οχήματα μπορούν να έρθουν μέχρι ένα χιλιόμετρο έξω από το χωριό ενώ το χειμώνα μια  2-ώρη πεζοπορία είναι απαραίτητη από το κοντινότερο χωριό που διαθέτει δρόμο, το San Facundo, το οποίο απέχει 5 χιλιόμετρα από την τοπική πόλη Bembibre. Υπάρχουν σήμερα 70 μόνιμοι κάτοικοι και 25 παιδιά, που πάνε σχολείο στο χωριό.
Στην «εσκουέλα», το νηπιαγωγείο που ανήκει το χωριό, εφαρμόζονται ειδικές παιδαγωγικές αρχές από τους δύο δασκάλους, κατά τη διάρκεια της καθημερινής τους επικοινωνίας με τα παιδιά. Νέες οικογένειες με παιδιά είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτες. Υπάρχει ένα κατάστημα, κοινόχρηστο τηλέφωνο και γραφείο, καθώς και κοινόχρηστη αίθουσα συνεδριάσεων / χώρος για τραγούδι (το «bar»), και ένας απλός ξενώνας για τους επισκέπτες.
Πολυτέλειες είναι  δύσκολο να βρεθούν. Η μεταφορά υλικών από και προς το χωριό επιτυγχάνεται με ένα σύστημα που βασίζεται στη βαρύτητα χωρίς να χρησιμοποιείτε ηλεκτρική ενέργεια. Απλά στέλνοντας κάτω ένα δεμάτι με το διπλάσιο βάρος από αυτό που προορίζεται να ανέβει. Το νερό έρχεται μέσω ενός αρχαίου, τακτικά συντηρημένου υδραγωγείου από μια πηγή σε μια παρακείμενη δασώδη κοιλάδα. Το διαιτολόγιο των κατοίκων είναι  μεικτό, χορτοφαγικό με τάση προς τα βιολογικά. Μόνο 4-5 οικογένειες έχουν αυτάρκεια όσον αφορά τα τρόφιμα. Η ενέργεια είναι αποκεντρωμένη και προέρχεται από φωτοβολταϊκά. Επίσης πολλά σπίτια δε διαθέτουν ηλεκτρικό ρεύμα.
Τα εισοδήματά τους προέρχονται από το εμπόριο και την ανταλλαγή τροφίμων και χειροτεχνημάτων. Ο κάθε κάτοικος είναι ελεύθερος να πιστεύει σε όποια θρησκεία ή πνευματικότητα θέλει. Η ιδιοκτησία είναι κοινόκτητη για αυτό οι κάτοικοι και οι επισκέπτες θα εργάζονται τουλάχιστον μία ημέρα την εβδομάδα για την κοινότητα.
Δείτε το βίντεο «ένα νέο εμείς» 2ο μέρος (Μεταβενέρο) στο http://www.topikopoiisi.com/beta943nutauepsilonomicron.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου