Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Η θέρμανση δε μπορεί να αποτελεί προνόμιο των λίγων



Χτες το απόγευμα 2 σπουδαστές του ΤΕΙ Λάρισας βρέθηκαν νεκροί στο κέντρο της πόλης από αναθυμιάσεις από αυτοσχέδιο μαγκάλι ενώ άλλοι 3 χαροπαλεύουν.  Όλοι τους από λαϊκές οικογένειες (οι 2 παιδιά μεταναστών) που θυσιάζοντας αυτά που δεν έχουν έστειλαν τα παιδιά τους να σπουδάσουν σ’ένα ίδρυμα που χαροπαλεύει το ίδιο. Παρόλα αυτά δεν μπόρεσαν να προσφέρουν στα παιδιά τους θέρμανση αυτόν τον χειμώνα και τα έχασαν. Όλοι τους 21 και 22 χρονών παλληκάρια, αναλώσιμα θύματα ενός αμείλικτου πολέμου που κηρύχτηκε στο λαό μας. Κάθε μέρα που περνάει μετράμε όλο και περισσότερα θύματα. Είναι και δική μας ευθύνη. Για πόσο ακόμη καιρό θα τους αφήνουμε να μας δολοφονούν;
 
Ηλίας Σαντουρίδης
Εκπαιδευτικός τμήματος όπου φοιτούσε ο Σάββας Παπαδόπουλος, που δολοφονήθηκε χτες

Το περιστατικό με τους νεαρούς φοιτητές που έχασαν τη ζωή τους στη Λάρισα προσπαθώντας να ζεσταθούν με αυτοσχέδιο τρόπο αποδεικνύει ότι η ενεργειακή φτώχεια έχει λάβει πλέον τραγικές διαστάσεις στη χώρα μας. Και, δυστυχώς, δεν είναι το πρώτο ανάλογο περιστατικό.
Ο συνδυασμός της μείωσης των εισοδημάτων με την αύξηση του κόστους θέρμανσης, τα ενεργοβόρα κτήρια και η παντελής έλλειψη πρόνοιας από πλευράς της πολιτείας να παρέχει έστω και στοιχειώδη ενημέρωση για ασφαλείς τρόπους θέρμανσης στον απροετοίμαστο πληθυσμό έχουν προκαλέσει μέχρι στιγμής μερικά θανατηφόρα ατυχήματα, προβλήματα από την αιθαλομίχλη στα μεγάλα αστικά κέντρα, σοβαρές επιπτώσεις στα δασικά οικοσυστήματα από τις λαθραίες υλοτομίες και έντονο προβληματισμό στην κοινωνία που αντιλαμβάνεται ότι τέτοιος χειμώνας δεν θα είναι μόνο ο φετινός. Η πολυετής έλλειψη λειτουργικών μέτρων και κινήτρων για την ενεργειακή θωράκιση των κτηρίων αποβαίνει μοιραία τώρα που η χώρα διανύει μια τόσο πολυδιάστατη κρίση.
Η θέρμανση δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο των λίγων. Θα έπρεπε εδώ και χρόνια να υπάρχει εγρήγορση της πολιτείας απέναντι στο φαινόμενο της ενεργειακής φτώχειας, που μπορεί να ανακουφίσει εν μέρει και τα οικονομικά ασθενέστερα νοικοκυριά.
Θα έπρεπε:
 Να πάψει η γραφειοκρατία και η άρνηση ρευστότητας από τις τράπεζες ώστε να προχωρήσει η απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη μόνωση των κατοικιών που τώρα βρίσκεται μόλις στο 10%.
Η κυβέρνηση να βρεθεί προ των ευθυνών της και να επεκτείνει τα κίνητρα για αποδοτική θέρμανση των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού αντί να πετσοκόβει τις κοινωνικές παροχές στο όνομα της κρίσης χρέους.
Να διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο για την ασφαλή χρήση εναλλακτικών μορφών θέρμανσης, όπως η βιομάζα, και να ενημερώσει τους πολίτες υπεύθυνα για τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα διαφορετικών μεθόδων θέρμανσης.
Δεν αρκούν τα συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους φίλους των νέων φοιτητών που έχασαν τη ζωή τους με τραγικό τρόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου