Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Συζήτηση - Λαϊκή Συνέλευση στην Πορταριά



Η Επιτροπή Κατοίκων Πορταριάς για το νερό οργάνωσε  την Τετάρτη 6 Μαρτίου εκδήλωση συζήτηση με θέμα  «Οι συνέπειες από την  ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της άρδευσης»  σε κεντρική καφετέρια του χωριού η οποία λόγω αθρόας προσέλευσης εξελίχθηκε σε Λαϊκή Συνέλευση.
Παρόντες ήταν ο Αντιδήμαρχος κ. Ι. Γκουντέλιας και οι τοπικοί εκπρόσωποι της Πορταριάς των Σταγιατών και του Κατηχωρίου καθώς και μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής κατοίκων Πηλιου και κάτοικοι από την Μακρινίτσα.
Η Εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή αποσπασμάτων από το ντοκιμαντέρ «Τα λεφτά φέρνουν χρήμα» που έχει κάνει αίσθηση στην Ευρώπη με τις αποκαλύψεις για τον χρηματισμό πολιτικών, κοινωνικών ακόμη και περιβαλλοντικών φορέων για ιδιωτικοποίηση δημοτικών επιχειρήσεων νερού και την πολιτική του γρήγορου κέρδους που εφαρμόζουν σε βάρος των καταναλωτών και των δικτύων ύδρευσης.
Στη συζήτηση που ακολούθησε εκφράστηκε η άποψη ότι από τις επιλογές  της Δημοτικής αρχής σε ζητήματα του νερού προκύπτει ότι στοχεύει στην ιδιωτικοποίηση της οποίας το έδαφος ετοιμάζει συστηματικά και στην οποία είναι αντίθετες όλες οι τοπικές κοινωνίες του Πηλίου.
Ο κ. Γκουντέλιας προσπάθησε, χωρίς αποτέλεσμα, να πείσει ότι τόσο αυτός όσο και ο Δήμαρχος δεν θέλουν την ιδιωτικοποίηση.
Κάτοικοι του χωριού θεώρησαν απαράδεκτο το γεγονός ότι οι τοπικοί εκπρόσωποι δεν ήταν ενήμεροι για τη επίσκεψη 4 αυτοκινήτων με τα διακριτικά του ΙΓΜΕ στις πηγές της Μάνας πριν από μερικές μέρες. "Δεν είναι δυνατόν να μπαίνουν στο χωριό μας υπηρεσίες χωρίς να ξέρουμε το λόγο της επίσκεψης".
Οι  κάτοικοι εξέφρασαν την έντονη δυσφορία τους για το γεγονός ότι η ΔΕΥΑΜΒ δεν λαβαίνει υπόψη τις προτάσεις που έχουν καταθέσει ως  τώρα σε όλα τα ζητήματα που την αφορούν και ζήτησαν από τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου να διεκδικεί σθεναρά τα ζητήματα που θέτουν.
Για την ύδρευση τόνισαν ότι δεν θα δεχτούν την εγκατάσταση των υδρομετρητών και την χλωρίωση των δεξαμενών χωρίς διαβούλευση και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες στα νοικοκυριά των χωριών που σχετίζονται με τις κλιματολογικές συνθήκες και τον αγροτικό χαρακτήρα της περιοχής
Για την αποχέτευση ζήτησαν να μην είναι υποχρεωτική η σύνδεση με το αποχετευτικό δίκτυο λόγω οικονομικής αδυναμίας παρότι αναγνωρίζουν τα θετικά  ότης λειτουργίας του δικτύου.
Για την άρδευση ζητούν να ορίζεται ο νεροκράτης από τους κατοίκους, οι οποίοι θα χειρίζονται και την πληρωμή του.
Για όλα αυτά τα ζητήματα κυκλοφόρησε ψήφισμα το οποίο υπόγραψαν δεκάδες κάτοικοι της Πορταριάς.
Στην εκδήλωση ήταν παρόντες και κάτοικοι της Μακρινίτσας οι οποίοι πήραν μέρος στη συζήτηση και εξέφρασαν την επιθυμία να γίνει ανάλογη εκδήλωση στο χωριό τους στο οποίο λείπει παντελώς η σχετική ενημέρωση, το ταχύτερο δυνατό, σε συνεργασία με την Συντονιστική Επιτροπή Κατοίκων Πηλίου και Βόλου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου