Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

ΠAΡΕΜΒΑΣΗ" : "To μέλλον μας δεν βρίσκεται στην ευρωζώνη.Να οργανώσουμε την έξοδο τώρα! "

Το κείμενο της Παρέμβασης το πήρα με μαίλ και το αναρτώ:


Οι δραματικές εξελίξεις στην Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να αποτελέσουν αφορμή για σκέψη και για δράση, πρέπει να ωθήσουν σε ενεργοποίηση και σε κίνηση λαού και αριστεράς. Το σοκ και δέος, η αμηχανία και το πάγωμα δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσει αυτή η εξέλιξη παγιώνοντας ένα νέο πιο αρνητικό τοπίο.

Στην ουσία έχουμε την κήρυξη μιας μισο-χρεοκοπίας στην πιο μικρή, ευάλωτη χώρα της ευρωζώνης! Είναι άμεσα αναγκαίο να βγουν κάποια πρώτα συμπεράσματα και να τροφοδοτηθεί η πολιτική συνθηματολογία και δράση:
1. Η απόφαση του Eurogroup δείχνει την μοναδική στάση που μπορεί να έχει η ιμπεριαλιστική Ε.Ε. απέναντι σε μια μικρή χώρα σαν την Κύπρο. Μετράνε ζημιές και κέρδη και αποφασίζουν με ωμότητα και υποτίμηση απέναντι σε ένα κυρίαρχο κράτος και οι περίφημες έννοιες της αλληλεγγύης και της κοινής ευρωπαϊκής οικογένειας πάνε περίπατο. Η Ε.Ε ωμά εκβίασε και ανάγκασε τον πρόεδρο της Κύπρου να υποταχτεί σε μια πολιτική και οικονομική λύση που φυλακίζει την Κύπρο σε γοργή και άτακτη παράδοση στα ευρωτροϊκανά αρπαχτικά. Ο ωμός εκβιασμός του κράτους ομολογείται από τον πρόεδρο της Κύπρου και πρέπει να πείσει και τους τελευταίους δύσπιστους. Η Ε.Ε. είναι ένας μηχανισμός επικυριαρχίας των ισχυρών στους ανίσχυρους, χρεοκοπίας οικονομικής και κοινωνικής των φτωχών κρατών που την αποτελούν, άγριας λεηλασίας του παραγόμενου πλούτου, με μια «εννιαία αγορά», την ευρωζώνη, που έχει γίνει αρένα ανοιχτή για πλιάτσικο.
2. Η απόφαση του Eurogroup είναι όντως μια πρωτοφανής απόφαση για όσους ακόμη ονειρεύονται την χώρα τους σε «μια άλλη ΕΕ». Ας ξυπνήσουν λοιπόν από τον λήθαργο που έχουν περιέλθει έστω και τώρα. Η απόφαση του Eurogroup είναι μέσα στη λογική των πραγμάτων και δείχνει τον πυρήνα και την λογική της συγκρότησης της Ε.Ε. και της ευρωζώνης αλλά σκιαγραφεί και το άμεσο μέλλον τους. Μια Ένωση για τα συμφέροντα των τραπεζιτών κόντρα στα συμφέροντα των λαών – και σήμερα ειδικά των λαών του Νότου!.
3. Η απόφαση του Eurogroup σημαίνει στην ουσία κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου με θύματα τους καταθέτες. Ακόμα και όταν αρθεί ο περιορισμός στην ανάληψη μετρητών από τα ΑΤΜ, ποιος γνωρίζει την εξέλιξη του τραπεζικού συστήματος; Ποια η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα; Και παραπέρα πως θα εκληφθεί αυτή η «ωμότητα» από τις άλλες χώρες και λαούς του Νότου που βρίσκονται στην επικίνδυνη ζώνη; Δηλαδή την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλλία, τα PIIGS; Τι θα γίνει τις επόμενες μέρες και βδομάδες όσον αφορά τις καταθέσεις στις χώρες αυτές και ποια τα σχέδια της Γερμανίας και των άλλων χωρών του «σκληρού ευρώ»;Ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο είναι μέσα στην λογική των πραγμάτων και ο μόνος που φαίνεται προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο είναι ο πυρήνας του «σκληρού ευρώ».
4. Η εξέλιξη της κρίσης στην Κύπρο είναι χρήσιμη για πολλαπλά συμπεράσματα. Η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ έβαλε την χώρα στο ευρώ. Η Κύπρος δεν είδε καμμία θετική εξέλιξη στο Κυπριακό ζήτημα από την ένταξη της, όπως διαφημίζονταν αρχικά. Η ίδια κυβέρνηση έβαλε την Κύπρο αργότερα και στο μνημόνιο. Με μια οικονομία ανοιχτή στις αγορές και στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, με μια οικονομία της αγοράς- φορολογικό παράδεισο, με πίστη ότι οι κάθε λογής προστάτες δεν θα την εγκαταλείψουν. Τα παθήματα του σχεδίου Ανάν, δεν έγιναν μαθήματα στο πεδίο της οικονομίας και της κοινωνίας και της αντιμετώπισης της κρίσης. Όμως αυτή η πίστη εξαντλήθηκε όταν η Κυπριακή ηγεσία αντιμετώπισε, αρχικά τον Ρώσικο παράγοντα, αργότερα τον Ευρωπαϊκό. Συναινετική διαπραγμάτευση του Δαβίδ με τον Γολιάθ δεν μπορεί να υπάρξει, μόνο η πίστη στο ότι ο Δαβιδ μπορεί να αντιμετωπίσει τον Γολιάθ μπορεί να φέρει θετική διέξοδο.
5. Τα διδάγματα αυτά είναι χρήσιμα για την Ελλάδα. Όχι αύριο, αλλά τώρα! Για να αποκρούσουμε τα νεοφιλελεύθερα δόγματα του Σαμαρά για μια Ελλάδα ξεπουλημένη και ξέφραγο αμπέλι μήπως και έρθει η ανάπτυξη. Για να προετοιμαστούμε γρήγορα στις γρήγορες εξελίξεις που έρχονται στον χώρο της ευρωζώνης. Από την Κύπρο μέχρι την Ιταλία! Η επανίδρυση της Ε.Ε. αποδεικνύεται όνειρο θερινής νυκτός, η ελπίδα για επαναδιαπραγμάτευση στις ιμπεριαλιστικές δανειακές συμβάσεις, αφοπλίζει την λαϊκή συνείδηση και αφήνει τον κόσμο να τρέφεται με χίμαιρες. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ξεκαθαρίσει αν πιστεύει στα όπλα του Δαβίδ. Επειδή κανείς δεν χαρίζει την ελευθερία, την δημοκρατία, τα δικαιώματα είναι ένα ερώτημα για ποιό λόγο σπεύδει να διαβεβαιώσει ότι δεν θα προβεί σε μονομερής ενέργειες τους τροϊκανούς ή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμείνει στην περαιτέρω οικοδόμηση της ενιαίας αγοράς και του ενιαίου νομίσματος, όπως δήλωσε προχθές ο Α. Τσίπρας στο Λονδίνο. Το αντιμνημονιακό τόξο οφείλει να ξεκαθαρίσει: Θα γίνει νεομνημονιακό, αν δεν εξασφαλίσει – που είναι δεδομένο ότι δεν θα την εξασφαλίσει - την συναίνεση τους ισχυρών; Αν όχι, να σταματήσει τους τακτικισμούς και τα επικίνδυνα παιχνίδια για την χώρα και τον λαό. Και να σπάσει η σιωπή τώρα για την Ε.Ε. και το ευρώ, λέγοντας ξεκάθαρα την αλήθεια στον λαό!
6. Οι εξελίξεις στην Κύπρο πρέπει να δώσουν ώθηση στην δυναμική και τους στόχους του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα. Να ενωθούν οι λαοί του Νότου απέναντι στο ευρωτροϊκανό ζουρλομανδύα που μας έχουν φορέσει. Κοινός αγώνας των λαών του Ευρωπαϊκού Νότου ενάντια στις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις τους, στην Ε.Ε και το Γερμανικό imperium. Να φύγει τώρα η Ελλάδα από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.. Να συγκρουστεί με το σύνολο των ευρωπαϊκών συνθηκών που την οδηγούν, χωρίς σχέδιο και προσανατολισμό, στην ουσιαστική και τυπική χρεοκοπία με πρωτοβουλία και προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δανειστών! Να φύγει η κυβέρνηση Σαμαρά, μια κυβέρνηση που, εκτός των άλλων, συμφώνησε στον σφαγιασμό των Κυπρίων για τα συμφέροντα των τραπεζιτών και του γκρουπ του «σκληρού ευρώ».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου