Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Καμπάνα 25.000€ στη ΔΕΥΑ Σπάρτης για τη λυματολάσπη!



Εκτεθειμένη, και πάλι, η Δημοτική Αρχή Σπάρτης που επιφορτίζει τους δημότες με ένα ακόμα πρόστιμο για κακοδιαχείριση.

  Διπλή η συνέπεια της παράβασης. Οικονομική και Περιβαλλοντική.
Στην Επιβολή διοικητικού προστίμου στη ΔΕΥΑ Σπάρτης για τον Βιολογικό Καθαρισμό του Δήμου Σπάρτης επέβαλε η Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας μετα απο απόφαση του Περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη.

Πρόκειται για επιβολή προστίμου ύψους είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ (25.000 €) ως διοικητική κύρωση, βάσει του άρθρου 30 του Ν. 1650/86 (ΦΕΚ 160Α’/86), όπως τροποποιήθηκε με  τον Ν. 3010/2002 (ΦΕΚ  91Α/2002)και τον Ν 4042/12 , στην ΔΕΥΑ Σπάρτης λόγω του ότι η Υπηρεσία δεν έχει συμμορφωθεί και δεν πληρούνται οι όροι για τη διαχείριση της λυματολάσπης.

Συγκεκριμένα οι λόγοι που επιβλήθηκε το πρόστιμο είναι οι εξής:
1.    Η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων δεν είναι σε ισχύ (έχει λήξει από 01-09-2009).

2.    Δεν τηρούνται οι  Περιβαλλοντικοί Όροι ως προς τη διαχείριση της λυματολάσπης (πάχυνση – αφυδάτωση - διάθεση σε οργανωμένο χώρο διάθεσης απορριμμάτων)

3.    Τα αποτελέσματα των μικροβιολογικών εξετάσεων ήταν πολύ μεγαλύτερα από την προβλεπόμενη τιμή των 500 ολικών κολοβακτηριοειδών ανά 100ml που προβλέπονται στην ΑΕΠΟ (69940/1994) γεγονός που σημαίνει ότι δεν γίνεται αποτελεσματική απολύμανση των λυμάτων. Οι τιμές των μικροβιολογικών παραμέτρων του δείγματος που ελήφθησαν από τον ποταμό Ευρώτα ανάντη της εκροής της Ε.Ε.Λ. ήταν κατά πολύ μικρότερες. Πρέπει να σημειωθεί ότι το δείγμα ελήφθη τη χρονική στιγμή που το νερό είχε αρχίσει να καθαρίζει

Τα ανωτέρω συνιστούν παραβάσεις του Ν. 1650/86 (ΦΕΚ 160 Α΄/16.10.86) όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 3010/22.4.2002 (ΦΕΚ 91 Α΄/25.4.2002) και τον Ν.4042/12(ΦΕΚ 24 Α/2012) και του Ν. 3199/2003 (ΦΕΚ 280Α/ 09.12.2003) .

Από το ποσό των 25.000€ ποσοστό 50% θα περιέλθει υπέρ ΕΤΕΡΠΣ (Πράσινο Ταμείο) (κωδ. 3517) και το υπόλοιπο 50% στην ΠΕ. Λακωνίας (κωδ.64082)
Ο φάκελος της υποθέσεως να διαβιβασθεί στη δικαιοσύνη στα πλαίσια των άρθρων 28 και 29 του Ν. 1650/86 όπως τροποποιήθηκαν με το Ν.3010/2002 και τον Ν.4042/2012 ,για την ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων.
Κατά της απόφασης αυτής η ΔΕΥΑ Σπάρτης έχει το δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια εντός 60 ημερών από την κοινοποίηση της παρούσης (σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας [Ν.2717/99 (ΦΕΚ Α΄97/17-5-99)].

Με την απόφαση αυτή αναδεικνύεται το μείζον θέμα της διαχείρισης της λυματολάσπης. Η Δημοτική Αρχή είναι εκτεθειμένη όχι μόνον πολιτικά – αφού διαβεβαίωνε ότι όλα βαίνουν καλώς – αλλά κι έναντι της κοινωνίας και των πολιτών.

Οι ευθύνες για την πιθανή υποβάθμιση του περιβάλλοντος, για την επιβάρυνσή του υδροφόρου ορίζοντα, για την βλαπτική επίδραση τόσο στο οικοσύστημα του ποταμού όσο και των αρδευόμενων εκτάσεων από τα ύδατα του ποταμού συνιστούν κρίσιμη, προκλητική και απαράδεκτη παράβαση και συμπεριφορά. Συγχρόνως ένα ακόμα, διόλου ευκαταφρόνητο πρόστιμο, προστίθεται στις «ζημιές» με τις οποίες ο Δήμος επιβαρύνει τους Δημότες.

Ο Δήμαρχος Σπάρτης θα πρέπει στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο να εξηγήσει ψύχραιμα και τεκμηριωμένα το μέγεθος της παρανομίας, να εξηγήσει ποιόν θα επιβαρύνει το πρόστιμο των 25.000€ (προφανώς τους δημότες) αλλά και ποιες είναι οι άμεσες ενέργειες στις οποίες έχει προβεί η Υπηρεσία της ΔΕΥΑ από τις 14 Φεβρουαρίου οπότε και κοινοποιήθηκε στην ΔΕΥΑΣ η απόφαση του Περιφερειάρχη.

Η προσφυγή της ΔΕΥΑ Σπάρτης στα τακτικά δικαστήρια είναι αναφαίρετο δικαίωμα της αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει σήμερα τους δημότες. Τόσο η Δημοτική Αρχή όσο και η Αντιπολίτευση ( κ.κ. Αποστολάκος και Βαλιώτης) που καλείται να ελέγξει την υπόθεση, πρέπει να εξηγήσουν αν έχει επιβαρυνθεί το περιβάλλον και ποιος έχει τη διοικητική, την τεχνική και την πολιτική ευθύνη.

Σε διαφορετική περίπτωση θα παρακολουθήσουμε μια ακόμα παράσταση υπεκφυγής και συγκάλυψης σοβαρών παραβάσεων που ενδέχεται να υποχρεώσει, τους πολίτες πλέον, να στραφούν κατά του Δήμου και των Υπηρεσιών του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου