Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

"Πράσινη πρόταση για βιώσιμη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας-πράσινες θέσεις εργασίας"

Παρασκευή 8 Μαρτίου, στις 19.00,

κοινωνικός χώρος ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ, Πτολεμαίων 29Α

  Μετά και τo 3o "μνημόνιο" ας πάρουμε τα δικά μας μέτρα!!!

Η ελληνική κοινωνία βιώνει σήμερα την ολοκληρωτική χρεοκοπία των μέχρι τώρα  πολιτικών. Οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι όχι μόνο με μέτρα χωρίς προηγούμενο, αλλά και με απειλές για ακόμη χειρότερα. Η Ελλάδα, σήμερα, με περίπου ενάμιση εκατ. ανέργους απέκτησε μία νέα πόλη ανέργων, μεγαλύτερη σε πληθυσμό από το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσ/νίκης. Το δίλημμα «Μνημόνιο ή Χρεοκοπία» ελάχιστα συγκαλύπτει ότι ουσιαστικά έχουμε πια ΚΑΙ Μνημόνιο ΚΑΙ Χρεοκοπία.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, θεωρούμε ότι η χώρα χρειάζεται σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές, απέναντι στις αδιέξοδες συνταγές του Μνημονίου και της υποτίμησης της εργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό, oι Οικολόγοι Πράσινοι απαντούν στην οικολογική και οικονομική κρίση, με τη  διαμόρφωση προτάσεων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, διοργανώνοντας δημόσια συζήτηση στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013 και ώρα 19.00, στο ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ (κοινωνικός χώρος), στην οδό Πτολεμαίων 29Α. Στην εκδήλωση με θέμα: «Πράσινη πρόταση για βιώσιμη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας-πράσινες θέσεις εργασίας», θα καταθέσουμε προτάσεις για τα δημόσια οικονομικά, για την Πράσινη Στροφή στην Οικονομία, αλλά και για μια ριζική μεταρρύθμιση σε κατευθύνσεις παραγωγικές, κοινωνικά δίκαιες και περιβαλλοντικά βιώσιμες. Προτείνουμε ένα συνολικό πρόγραμμα για επένδυση στη βιωσιμότητα και τις πράσινες θέσεις εργασίας και την εγκαθίδρυση στην ελληνική οικονομία συνθηκών οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Ακολουθεί το πρόγραμμα της εκδήλωσης με ομιλητές:

Αναλυτικό Πρόγραμμα:

19.00-19.30 :

Έναρξη – Χαιρετισμός – «Σύντομη τοποθέτηση για τις θέσεις των Οικολόγων Πράσινων». Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Υπεύθυνος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων

19.30-19.45 :

 «Βιώσιμη ανάπτυξη, απο-μεγέθυνση και πράσινος καπιταλισμός».            Δημήτρης Φουτάκης, Καθηγητής των ΤΕΙ Σερρών, Οικονομολόγος    

19.45-20.00 :

«Τοπικοποίηση της Οικονομίας». Θανάσης Μακρής, Υπεύθυνος της Θεματικής Ομάδας Οικονομίας των Οικολόγων Πράσινων, Οικονομολόγος

20.00-20.15 :

«Τοπικοποίηση του τουρισμού: σημασία, ανάγκες και προϋποθέσεις». Χριστίνα Ευθυμιάτου, Μέλος της Θεματικής Ομάδας Τουρισμού των Οικολόγων Πράσινων, Χημικός Μηχανικός

20.15-20.30 :

«Σκέψεις και προτάσεις για τη δημιουργία ενός Αναπτυξιακού οράματος για την Ελλάδα του αύριο - Πρώτα βήματα και ενέργειες στην περίπτωση της Χαλκιδικής». Ιωάννης Μίχος, οικονομολόγος, Πρόεδρος στο Δ.Σ. του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Πολιτών Χαλκιδικής (ΑΣΠΟΧΑ)

20.30-21.30 :

Συζήτηση-Συμπεράσματα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου