Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ



για την άσκηση ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ και για την άσκηση ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΚΑΤΑ των βεβαιωμένων οφειλών από το «ΧΑΡΑΤΣΙ» της Δ.Ε.Η. για το έτος 2011

Μετά την προφορική (στις δύο τελευταίες Γ.Σ. της Πρωτοβουλίας Πολιτών «ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ») ενημέρωση από μέλη της ομάδας δικηγόρων, ενημερώνουμε και εγγράφως τους πολίτες για το τι ισχύει:
Όπως γνωρίζουμε, μετά την μη πληρωμή του «χαρατσιού» μέσω των λογαριασμών της Δ.Ε.Η., τα απλήρωτα ποσά των δύο (2) δόσεων για το έτος 2011 απεστάλησαν από την Δ.Ε.Η. στο Υπουργείο Οικονομικών. Το Υπουργείο προχώρησε στην βεβαίωση των ποσών αυτών, δηλαδή στην μετατροπή τους σε οφειλόμενο φόρο μέσω των Δ.Ο.Υ. Ήδη τον Ιανουάριο του 2013 απεστάλησαν σε όλους τους «οφειλέτες» σχετικές ειδοποιήσεις με το οφειλόμενο ποσόν και με την ένδειξη ότι πρέπει να εξοφληθούν ως την 31-1-2013. Από εδώ και πέρα αναμένεται η αποστολή νέων ειδοποιήσεων, κατά των οποίων αποφάσισε η Γενική μας Συνέλευση να στραφούμε δικαστικώς με βάση το εξής σκεπτικό:
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε (Μάϊος 2012) ότι το «χαράτσι» αποτελεί φόρο και όχι τέλος. Επίσης έκρινε ότι η επιβολή του δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. Αντιθέτως, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι η επιβολή του φόρου αυτού αντίκειται στο Σύνταγμα. Η απόφαση αυτή του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εκ του νόμου έχει ιδιότυπη δεσμευτικότητα ισχύουσα έναντι πάντων και παράγει τα αποτελέσματά της ακόμη και υπέρ αυτών που δεν ήταν διάδικοι στην δίκη. Κατά της απόφασης αυτής ο Υπουργός Οικονομικών και η Δ.Ε.Η. άσκησαν αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Αρείου Πάγου, δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η 22-3-2013. Παραλλήλως άσκησαν αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, την οποία επέτυχαν επικαλούμενοι ότι αν δεν καταβληθεί το «χαράτσι» κινδυνεύουν τα δημόσια οικονομικά και ότι θα επιβληθούν νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Έτσι ανεστάλη η παραγωγή των αποτελεσμάτων της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών μέχρι να εκδοθεί απόφαση από τον Άρειο Πάγο για την αναίρεση. Σε περίπτωση που ο Άρειος Πάγος υιοθετήσει την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς το σκέλος της αντίθεσης προς το Σύνταγμα του «χαρατσιού», τότε, λόγω της ύπαρξης δύο αντίθετων αποφάσεων των ανωτάτων δικαστηρίων (του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας) η υπόθεση θα οδηγηθεί για τελική κρίση στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (Α.Ε.Δ.) του άρθρου 100 του Συντάγματος.  

Περαιτέρω:
Το ένδικο μέσο που προβλέπει ο νόμος κατά των βεβαιωμένων φόρων είναι η ατομική προσφυγή.
β. Η άσκηση της προσφυγής ΔΕΝ αναστέλλει την εκτέλεση, δηλαδή τις νόμιμες δυνατότητες του Ελληνικού Δημοσίου (αρμόδια Δ.Ο.Υ.) να επιδιώξει την είσπραξη του βεβαιωθέντος φόρου.
γ. Για να ανασταλεί η εκτέλεση – είσπραξη πρέπει ο ΗΔΗ προσφεύγων να ασκήσει ΚΑΙ ατομική αίτηση αναστολής εκτέλεσης. Αν γίνει δεκτή η αίτηση αναστολής, τότε η είσπραξη του φόρου αναστέλλεται μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της προσφυγής.
δ. Η προσφυγή κατατίθεται στην Γραμματεία του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Ο νόμος (άρθρο 27 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας) προβλέπει ότι, αν ο κύριος φόρος (δηλαδή χωρίς τις προσαυξήσεις) δεν υπερβαίνει τα 590 ευρώ, την προσφυγή μπορεί αν την υπογράψει ο ίδιος ο διάδικος – προσφεύγων, δίχως να απαιτείται η συν-υπογραφή της από δικηγόρο. Η πρόβλεψη αυτή, όπως ενημερώσαμε ήδη και προφορικώς, δίνει την δυνατότητα με χαμηλό κόστος να ασκηθούν πολλές προσφυγές, δεδομένου ότι:
1. απαιτείται παράβολο υπέρ του Δημοσίου, που ανέρχεται σε 2% επί του ποσού του φόρου, σύμφωνα με το άρθρο 277 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας {π.χ. σε οφειλόμενο φόρο ύψους 500 ευρώ, το παράβολο υπέρ του Δημοσίου ανέρχεται σε 10 ευρώ (500 χ 2% = 10)}.
2. απαιτείται επικόλληση κάποιων ενσήμων (μεγαρόσημα) αξίας 10 ευρώ περίπου.
3. απαιτείται επίδοση της προσφυγής στον Υπουργό Οικονομικών (άρθρο 126 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας) με κόστος 20 – 25 ευρώ.
Δηλαδή, με κόστος περίπου 40- 45 ευρώ μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να ασκήσει προσφυγή.

ε. Η αίτηση αναστολής εκτέλεσης κατατίθεται ομοίως στην Γραμματεία του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εφόσον θα έχει ΗΔΗ ασκηθεί προσφυγή. Την αίτηση αναστολής μπορεί ομοίως να την υπογράψει ο ίδιος ο διάδικος – αιτών, δίχως να απαιτείται η συν-υπογραφή της από δικηγόρο. Το κόστος της αίτησης αναστολής είναι υψηλότερο από το κόστος της προσφυγής, δεδομένου ότι:
1. απαιτείται παράβολο υπέρ του Δημοσίου, που ανέρχεται σε 100 ευρώ, σύμφωνα με το άρθρο 277 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.
2. απαιτείται επικόλληση κάποιων ενσήμων (μεγαρόσημα) αξίας 10 ευρώ περίπου.
3. απαιτείται επίδοση της αίτησης στον Υπουργό Οικονομικών (άρθρο 126 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας) με κόστος 20 – 25 ευρώ.

Η Συντονιστική Επιτροπή της Πρωτοβουλίας Πολιτών «ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου