Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Οι Δήμαρχοι “κονομάνε” από τα σκουπίδια και δεν θέλουν λύσεις!



Τα σκουπίδια αποτελούν το χρυσάφι για τα ταμεία των Δήμων, καθώς και για τις…τσέπες των Δημάρχων. Ναι, έτσι όπως το διαβάζετε!
Η κλεψιά, παει σύννεφο! ΔΕΝ θέλουν, καμία λύση στο πρόβλημα. Θέλουν, να υπάρχει το ίδιο καθεστώς, της ρεμούλας, της κονόμας και της ρουσφετολογιας.
Γι αυτό και ότι έχει σχέση με το κόστος των σκουπιδιών, είναι ΑΠΟΡΡΗΤΟ!
Λίγοι είναι οι Δήμαρχοι, που απαντούν ευθέως στα δυο ερωτήματα:
- Που πηγαίνουν τα σκουπίδια;
- Ποιό ποσό πληρώνουν σε σχέση του όγκου με την απόσταση μεταφοράς τους.
Το μονο που δηλώνουν, είναι το συνολικό κόστος για την συλλογή των σκουπιδιών και τη μεταφορά τους.
Έτσι με υπολογισμό και όχι με τιμοκατάλογο, προκύπτει στην καλύτερη περίπτωση, κόστος ανά τόνο περίπου, απο 50 εώς 70  στην επαρχία.
Ομως ούτε υπάρχει έλεγχος στο…ζύγισμα, ούτε για ποιά απόσταση αναλογεί αυτο το κόστος. Αποτελεί, ΑΠΟΡΡΗΤΟ στοιχείο, ο τόπος απόρριψης των σκουπιδιών.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης, περιληπτικά, λέμε πως η Ευρωπαϊκή Ενωση, επιβάλλει πλέον πρόστιμα στη χώρα μας, για την συνεχιζόμενη ύπαρξη χωματερών. Εχει δώσει (η Ε.Ε) τεράστια ποσα για να λυθεί το πρόβλημα των σκουπιδιών, στη χώρα μας και δεν έχει γίνει τίποτα.
Οι Δήμαρχοι, όμως, συνεχίζουν την παράνομη λειτουργία των χωματερών. Οταν πιεστούν αρκετά, κλείνουν τις χωματερές και μεταφέρουν με “σκουπιδοεργολάβους” το προϊόν σε άγνωστη και πάντα …απόρρητη διαδρομή.
Είναι βέβαιο, πως ορισμένοι Δήμαρχοι, δημιουργούν “κρίση σκουπιδιών” στην πόλη τους, προκειμένου να έχουν δικαιολογία, για γρήγορες αποφάσεις και με …οποιοδήποτε κόστος, να “σώσουν” τους δημότες τους καθώς και τη υγεία τους δίνοντας τεράστια ποσά στους εργολάβους για …γρηγόρη καθαριότητα της πόλης.
Εάν είναι “μπροστά” τους και μέρες γιορτής, τότε η ταχύτητα των αποφάσεων για την “καθαριότητα” είναι …πρωτοφανής.
Μπροστά, λοιπόν στη σωτηρία της πόλης και της υγείας των δημοτών, ποιος λογαριάζει το ΚΟΣΤΟΣ.
Στέκονται εμπόδιο, οι Δήμαρχοι, ακόμη και όταν η πολιτεία η η Περιφέρεια, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες.
Αντί να δεχθούν οι Δήμαρχοι την ανάληψη των ευθυνών για τα σκουπίδια, απο άλλους, αντίθετα γίνονται …έξαλλοι.
Τι πιο φυσιολογικό, απο το να πούνε …”ευχαριστώ”, που κάποιος άλλος θα αναλάβει τον …βραχνά των σκουπιδιών.
Αντίθετα, ξεσηκώνονται και αρχίζουν τις απαιτήσεις, επικακαλούμενοι ορισμένους νόμους (όσους τους συμφέρουν), ζητώντας χρήματα και ΜΟΝΟ χρήματα.
Ακόμη και πίσω απο τον ξεσηκωμό κατοίκων για νέες λύσεις, είναι οι Δήμαρχοι. Κανένας δεν θέλει στον τόπο του την λύση. Οι Δήμαρχοι ξεσηκώνουν τον κόσμο και κάποιες οργανώσεις δήθεν οικολόγων, για να παραμένει το πρόβλημα και να …κονομάνε!
Ναι λοιπόν, κερδίζουν οι Δήμαρχοι απο τα σκουπίδια και δεν θέλουν λύσεις.
Και μη βρεθεί κάποιος απο τους Δημάρχους, να θυμώσει με τα παραπάνω, λέγοντας πως δεν είναι όλοι ίδιοι….
Οποίος Δήμαρχος, είναι σωστός αλλά και σοβαρός, να συνδυάσει την οποιοδήποτε αντιδρασή του, με την απάντηση στα ερωτήματα:
- Που πηγαίνουν τα σκουπίδια των …συναδέλφων τους
- Πόσο πληρώνουν τον τόνο και για ποιά απόσταση
- Ποιος ζυγίζει τα σκουπίδια για να πληρωθεί ο σκουπιδοεργολάβος.
Πριν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε πως το υπουργείο θα “βγάλει” τιμοκατάλογο για την μεταφορά των σκουπιδιών και σε συγκεκριμένες “χωματερές” .
Η …αντίδραση των Δημάρχων ήταν πολύ ισχυρή. Η “μαχητικότητα” ορισμένων ήταν ανάλογη, των χρημάτων που θα…εξοικονομούσε το ταμείο του Δήμου, αλλά προφανώς θα τα έχαναν απο την τσέπη των…συνεργατών τους σκουπιδοεργολάβων!

Του zorroastri

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου