Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

ARC2020 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Ανθρώπινη αλυσίδα της Κοινωνίας των Πολιτών γύρω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από την τελική ψηφοφορία της ΚΑΠ  

Στρασβούργο 12.03.2013 – Καλώντας για μια πιο πράσινη και δίκαιη Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) εκατοντάδες αγρότες και καταναλωτές (και ζώα!) από 12 χώρες, φορώντας πολύχρωμα κοστούμια, συναντήθηκαν σήμερα στο Στρασβούργο για μια σειρά από δράσεις έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς η ολομέλεια των ευρωβουλευτών  πραγματοποιούν συζήτηση για την ΚΑΠ, πριν από την αυριανή τελική  ψηφοφορία (13 Μαρτίου).
 Η σημερινή δράση  “Αγροκτήματα αντί Εργοστάσια”  ξεκίνησε με μια υπαίθρια εκδήλωση μαγειρέματος και ζωντανή μουσική με DJ, και τελείωσε με μια ανθρώπινη αλυσίδα γύρω από το κτίριο του Κοινοβουλίου. Οι ηγέτες των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών κινημάτων, για την καλή διατροφή και την καλή γεωργία έδωσαν πολλές ομιλίες. Πολλοί ευρωβουλευτές ήρθαν να τους συναντήσουν και να μοιραστούν ένα ζεστό πιάτο σούπας.
Την εκδήλωση συντόνισε η ARC2020 (1) εκ μέρους τηα καμπάνιας «Καλή Διατροφή Καλή Γεωργία) (Good Food Good Farming)(2) και υποστηρίχθηκε  από 27 επιπλέον οργανώσεις(3).
Μεταξύ των βασικών ανησυχιών τους είναι οι προτάσεις της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αποδυναμώνουν τις προτάσεις τις Ευρωπαϊκής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για τη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων όλων των αγροτών μέσω υποχρεωτικών περιβαλλοντικών μέτρων (πρασίνισμα)∙ ο αντίκτυπος της γεωργικής πολιτικής της Ευρώπης στην παγκόσμια πείνα, τη βιοποικιλότητα και την κλιματική αλλαγή∙ καθώς και το άδικο σύστημα επιδοτήσεων που έχει ως στόχο να αφανίσει τους μικρούς αγρότες.
Αύριο, για πρώτη φορά, με την ίδια ισχύ όπως αυτής των Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ, τα 754 εκλεγμένα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα ψηφίσουν για τη μελλοντική κατεύθυνση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρώπης.
Το μεγαλύτερο μέρος από τα 50 δισ. ευρώ  των φορολογουμένων που δαπανώνται για την ΚΑΠ καταλήγει στις τσέπες των μεγάλων αγροτικών επιχειρήσεων και τους μεγάλους γαιοκτήμονες, αντί να χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση των αγροτών και των κοινοτήτων τους, που παράγουν υγιεινά τρόφιμα, προστατεύουν το περιβάλλον και διατηρούν την ύπαιθρο ζωντανή.
Ο Hubert Weiger, πρόεδρος της BUND (Friends of the Earth Γερμανίας), δήλωσε, “άστοχες γεωργικές επιδοτήσεις και μονοκαλλιέργειες είναι οι κύριες αιτίες των διατροφικών σκανδάλων και της απώλειας της βιοποικιλότητας στις γεωργικές περιοχές της Ευρώπης. Στα μέρη όπου τα ζωικά και φυτικά είδη είναι στην Κόκκινη Λίστα, είναι και τα αγροκτήματα, εκτοπισμένα από τη βιομηχανοποιημένη γεωργία.” Και προέτρεψε, “Στο μέλλον, κάθε εκμετάλλευση πρέπει να διατηρεί τουλάχιστον επτά τοις εκατό της καλλιεργήσιμης γης χωρίς φυτοφάρμακα και χημικά λιπάσματα . Βασιζόμαστε στην καλή αντίληψη του Ευρωκοινοβουλίου για να επιβάλει τελικά κατάλληλες πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Με πάνω από € 50 δισεκατομμύρια να δαπανώνται προς τις αγροτικές επιδοτήσεις, η κοινωνία αναμένει την αντίστοιχη νομοθετική μέριμνα να δοθεί στο περιβάλλον και την καλή διαβίωση των ζώων.”
H Ramona Duminicioiu, ακτιβίστρια από την ρουμανική οργάνωση EcoRuralis είπε στους ευρωβουλευτές, “Στη Ρουμανία υπάρχουν ακόμα πάνω από 4 εκατομμύρια αγρότες. Το Ευρωκοινοβούλιο  πρέπει να ακούσει: Σταματήστε την αποστράγγιση των κοινών μας πόρων από τις εταιρίες” , και προσέθεσε: “ Θέλουμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στα αγροκτήματά μας και να μην καταλήξουμε να μαζεύουμε φράουλες όπως αλλού στην Ευρώπη. Σήμερα θα πρέπει να ρυθμίσουμε την πορεία έτσι ώστε οι νέοι στη Ρουμανία, καθώς και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να έχουν μέλλον στις αγροτικές περιοχές.”
Η Aurélie Τrouvé της Attac Γαλλίας ζήτησε, “Πρέπει να τερματίσετε την εισαγωγή μεταλλαγμένης σόγιας,  της οποίας η καλλιέργεια καταστρέφει τα αρχέγονα δάση του Νότου και παράγει πλεονάσματα στο Βορρά. Αυτά τα πλεονάσματα στην Ευρώπη  καταστρέφουν αργότερα τις αφρικανικές αγορές μέσω του ντάμπινγκ των προϊόντων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να σταματήσει τις βλαβερές συνέπειες του διατροφικού μας συστήματος στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση: Τέλος στις επιδοτήσεις των εξαγωγών!”
O Philippe Collin από Confédération Paysanne τόνισε ότι, “Στην Ευρώπη, το 80 τοις εκατό του συνόλου των αγροτικών επιδοτήσεων πάει στο μόλις 20 τοις εκατό των αγροτικών επιχειρήσεων! Είναι καιρός το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διασφαλίζει δικαιοσύνη για όλους τους αγρότες. Η απασχόλησή μας στα αγροκτήματα πρέπει να γίνει εκ νέου κερδοφόρα και όχι απλή ιδιοκτησία γης”. Και συμπλήρωσε “Περιμένουμε από τους ευρωβουλευτές να ψηφίσουν για τη μελλοντική οικονομική βιωσιμότητα της πλειοψηφίας του 80 τοις εκατό των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ευρώπη”.
Φωτογραφίες διαθέσιμες εδώ: http://tinyurl.com/StrasbourgPhoto
ΤΕΛΟΣ
Στοιχεία Επικοινωνίας:
ΓΑΛΛΙΚΑ Pierre-Alain Prevost, ARC2020 συντονιστής της εκστρατείας για τη Γαλλία
Τηλ: +33 (0) 6 65 78 54 90 E-mail: pierrealain.prevost @ gmail.com
ΑΓΓΛΙΚΑ Kate Mann, ARC202 Communications Manager
Τηλ: +49 (0) 30 28482326 E-mail: communication@arc2020.eu Κινητό: +33 (0) 6 60 78 32 65
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ Iris Kiefer, Μέσων Ενημέρωσης και Τύπου, Meine Landwirtschaft
Τηλ: +49 (0) 30 28482437 E-mail: kiefer@meine-landwirtschaf
Σημειώσεις προς τους συντάκτες
1. Η ARC2020 (Agriculture and Rural Convention – Σύνοδος Γεωργίας και Υπαίθρου), ιδρύθηκε στις αρχές του 2010 ως μια πλατφόρμα για να επιτρέψει στους ενδιαφερόμενους πολίτες και τις οργανώσεις τους να υποστηρίξουν μια βιώσιμη μεταρρύθμιση των ευρωπαϊκών πολιτικών της Γεωργίας και της  Ανάπτυξης της Υπαίθρου. Στην πλατφόρμα είναι ενεργές πάνω από 150 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών σε ευρωπαϊκό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη ποικιλία ενδιαφερόντων, όπως το περιβάλλον, η αγρο-οικολογία, αγρότες, καταναλωτές, γεωργικές κοινότητες, τοπικά τρόφιμα, προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, προστασία των ζώων και της δημόσιας υγείας και βιολογικά τρόφιμα. www.arc2020.eu
3. Arbeitsgemeinschaft bäuerliche Landwirtschaft, BUNDjugend, Bioland, Brot für die Welt, Campact, Συνομοσπονδία Paysanne, Deutscher Berufs-und Erwerbsimker Bund, η Δήμητρα, Deutscher Tierschutz Bund, Disco Soupe, EcoRuralis, IFOAM EU Group, Le Jeunes Ecologistes, Ευρωπαϊκή Ένωση Επαγγελματίας μελισσοκόμος, Φίλοι της Γης Ευρώπης, Junge ABL, το Les Amis de la Συνομοσπονδία Paysanne, Mellifera, Meine Landwirtschaft, NABU, OBV - Via Campesina Αυστρία, Pig Business, Αποθήκευση σπόρων μας, Slow Food Deutschland, Slow Food Γαλλία, Zukunftsstiftung Landwirtschaft.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου