Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Ιχθυοκαλλιέργειες: πρώτη η Ελλάδα λέει το Google Earth – Απόφαση-σταθμός στον Πόρο



Την ώρα που τα θαλάσσια οικοσυστήματα κλονίζονται από την υπεραλίευση, τα προϊόντα των ιχθυοκαλλιεργειών αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά τροφίμων του δυτικού κόσμου και εξελίσσονται σε έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους κλάδους παγκοσμίως.
Μεγάλος όγκος της ιχθυοκαλλιέργειας λαμβάνει χώρα στη Μεσόγειο. Ερευνητές χρησιμοποίησαν δορυφορικές εικόνες από το Google Earth για να εντοπίσουν μονάδες υδατοκαλλιεργειών σε 16 χώρες.
Συγκεκριμένα, “σαρώθηκε” το 91% των ακτών της Μεσογείου και εντοπίστηκαν 248 κλωβοί εκτροφής τόνου (κυκλικοί κλωβοί διαμέτρου άνω των 40 μέτρων) και 20.976 ακόμα κλωβοί σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων από τις ακτές. Η πλειονότητα των κλωβών εκτροφής ψαριών εντοπίστηκε στην Ελλάδα (49%) με την Τουρκία να ακολουθεί (31%).
Η ανάλυση των εικόνων υποδεικνύει ότι το 2006 η Ελλάδα ήταν πρώτη σε παραγωγή με 103.819 τόνους ψαριών, με Τουρκία, Ισπανία και Ιταλία να ακολουθούν.
Η ποσότητα που αντιστοιχεί στην Ελλάδα είναι 30% υψηλότερη από ό,τι δηλώθηκε στον FAO, ενώ της Τουρκίας είναι 18% μεγαλύτερη, της Κύπρου 16% και της Κροατίας 10%.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην έρευνα η συνολική ποσότητα 225.736 τόνων ψαριών που δηλώθηκαν από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) είναι σχετικά ακριβής.
Τα αποτελέσματα της έρευνας πιστοποιούν τη σχετική συνέπεια των δεδομένων που δημοσιεύει ο FAO πάνω στο θέμα, αλλά και τη συμβολή της τεχνολογίας του Google Earth σε παρόμοιες προσπάθειες συλλογής στοιχείων.
Το συμπέρασμα προέρχεται από καναδική μελέτη που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS One.
—Απόφαση-σταθμός για τις υδατοκαλλιέργειες στην Ελλάδα
Εντωμεταξύ, το διοικητικό εφετείο Πειραιά απέρριψε την αίτηση αναστολής της εταιρείας «ΔΙΑΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ», κατά της απόφασης του αντιπεριφερειάρχη Νήσων, Δημήτρη Κατσικάρη, ο οποίος τον Ιούλιο του 2011 είχε αποφασίσει την οριστική παύση λειτουργίας δύο μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας στον Πόρο.
Σύμφωνα με την «Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Φορέων περιοχών που θίγονται από την ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας», είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται η εν λόγω αρμοδιότητα του Ν. 1650/1986 για τις ιχθυοκαλλιέργειες και η απόφαση του δικαστηρίου δημιουργεί νομολογία που μπορεί να αξιοποιηθεί σε όλη την Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της “Καθημερινής” έπειτα από αυτοψία των αρμοδίων υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων τον Ιούλιο, διαπιστώθηκε, ότι οι μονάδες εξακολουθούσαν να λειτουργούν έχοντας καταλάβει επιπλέον χώρο του μισθωμένου, παραβιάζοντας τους περιβαλλοντικούς όρους και παρά το γεγονός ότι τους είχε ήδη επιβληθεί πρόστιμο.
Η μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας καταλάμβανε θαλάσσια έκταση 13,242 στρεμμάτων, επιπλέον της μισθωμένης στη θαλάσσια περιοχή του Όρμου Βαριαρνή, ενώ στη θαλάσσια περιοχή Καλάμι, η εταιρεία είχε καταλάβει θαλάσσια έκταση 23,838 στρεμμάτων, επιπλέον της μισθωμένης.
Η απόφαση θεωρείται σημαντική διότι δημιουργεί δεδικασμένο προς όφελος φορέων περιοχών που αντιτίθενται στην επέκταση μονάδων ιχθυοκαλλιεργειών που καταστρέφουν το περιβάλλον.
Πηγή: http://www.econews.gr/2012/02/20/ixthyokalliergeies-google-earth-poros/

Δείτε επίσης παλιότερη ανάρτησή μας στο http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/09/blog-post_06.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου