Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Ιχθυοκαλλιέργειες: πρώτη η Ελλάδα λέει το Google Earth – Απόφαση-σταθμός στον Πόρο



Την ώρα που τα θαλάσσια οικοσυστήματα κλονίζονται από την υπεραλίευση, τα προϊόντα των ιχθυοκαλλιεργειών αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά τροφίμων του δυτικού κόσμου και εξελίσσονται σε έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους κλάδους παγκοσμίως.
Μεγάλος όγκος της ιχθυοκαλλιέργειας λαμβάνει χώρα στη Μεσόγειο. Ερευνητές χρησιμοποίησαν δορυφορικές εικόνες από το Google Earth για να εντοπίσουν μονάδες υδατοκαλλιεργειών σε 16 χώρες.
Συγκεκριμένα, “σαρώθηκε” το 91% των ακτών της Μεσογείου και εντοπίστηκαν 248 κλωβοί εκτροφής τόνου (κυκλικοί κλωβοί διαμέτρου άνω των 40 μέτρων) και 20.976 ακόμα κλωβοί σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων από τις ακτές. Η πλειονότητα των κλωβών εκτροφής ψαριών εντοπίστηκε στην Ελλάδα (49%) με την Τουρκία να ακολουθεί (31%).
Η ανάλυση των εικόνων υποδεικνύει ότι το 2006 η Ελλάδα ήταν πρώτη σε παραγωγή με 103.819 τόνους ψαριών, με Τουρκία, Ισπανία και Ιταλία να ακολουθούν.
Η ποσότητα που αντιστοιχεί στην Ελλάδα είναι 30% υψηλότερη από ό,τι δηλώθηκε στον FAO, ενώ της Τουρκίας είναι 18% μεγαλύτερη, της Κύπρου 16% και της Κροατίας 10%.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην έρευνα η συνολική ποσότητα 225.736 τόνων ψαριών που δηλώθηκαν από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) είναι σχετικά ακριβής.
Τα αποτελέσματα της έρευνας πιστοποιούν τη σχετική συνέπεια των δεδομένων που δημοσιεύει ο FAO πάνω στο θέμα, αλλά και τη συμβολή της τεχνολογίας του Google Earth σε παρόμοιες προσπάθειες συλλογής στοιχείων.
Το συμπέρασμα προέρχεται από καναδική μελέτη που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS One.
—Απόφαση-σταθμός για τις υδατοκαλλιέργειες στην Ελλάδα
Εντωμεταξύ, το διοικητικό εφετείο Πειραιά απέρριψε την αίτηση αναστολής της εταιρείας «ΔΙΑΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ», κατά της απόφασης του αντιπεριφερειάρχη Νήσων, Δημήτρη Κατσικάρη, ο οποίος τον Ιούλιο του 2011 είχε αποφασίσει την οριστική παύση λειτουργίας δύο μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας στον Πόρο.
Σύμφωνα με την «Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Φορέων περιοχών που θίγονται από την ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας», είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται η εν λόγω αρμοδιότητα του Ν. 1650/1986 για τις ιχθυοκαλλιέργειες και η απόφαση του δικαστηρίου δημιουργεί νομολογία που μπορεί να αξιοποιηθεί σε όλη την Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της “Καθημερινής” έπειτα από αυτοψία των αρμοδίων υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων τον Ιούλιο, διαπιστώθηκε, ότι οι μονάδες εξακολουθούσαν να λειτουργούν έχοντας καταλάβει επιπλέον χώρο του μισθωμένου, παραβιάζοντας τους περιβαλλοντικούς όρους και παρά το γεγονός ότι τους είχε ήδη επιβληθεί πρόστιμο.
Η μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας καταλάμβανε θαλάσσια έκταση 13,242 στρεμμάτων, επιπλέον της μισθωμένης στη θαλάσσια περιοχή του Όρμου Βαριαρνή, ενώ στη θαλάσσια περιοχή Καλάμι, η εταιρεία είχε καταλάβει θαλάσσια έκταση 23,838 στρεμμάτων, επιπλέον της μισθωμένης.
Η απόφαση θεωρείται σημαντική διότι δημιουργεί δεδικασμένο προς όφελος φορέων περιοχών που αντιτίθενται στην επέκταση μονάδων ιχθυοκαλλιεργειών που καταστρέφουν το περιβάλλον.
Πηγή: http://www.econews.gr/2012/02/20/ixthyokalliergeies-google-earth-poros/

Δείτε επίσης παλιότερη ανάρτησή μας στο http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/09/blog-post_06.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου