Η Ελλάδα της Κρίσης με τα «Χρυσά Αυγά» της…

Του Γιώργου Στάμκου
«Το να έχουμε έναν εχθρό είναι σημαντικό για να ορίσουμε την ταυτότητά μας. Γι’ αυτό, όταν ο εχθρός δεν υπάρχει, χρειάζεται να τον κατασκευάσουμε».
Ουμπέρτο Έκο

Σε εποχές Κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε εδώ και τρία χρόνια, οι μειονότητες (θρησκευτικές, εθνικές κ.α.), οι μετανάστες και γενικώς οι διαφορετικοί, αντιμετωπίζονται με καχυποψία και εχθρότητα από μια κοινωνία, εθισμένη στο φόβο, στην ανασφάλεια, στη συνωμοσιοπαράνοια και στην «κατασκευή» εχθρών. Είναι πάντα οι εύκολοι αποδιοπομπαίοι τράγοι όπου οι, πνιγμένες στην απελπισία μάζες, κατευθυνόμενες από λαϊκιστές πολιτικούς, προπαγανδιστές της μισαλλοδοξίας, και δοκιμασμένων θεωριών συνωμοσίας, μπορούν να εκτονώσουν τη βία, την καταπίεση και τα ανομολόγητα συμπλέγματά τους. Αυτό έδειξε και η ιστορία του Μεσοπολέμου με την άνοδο του Ναζισμού και του Φασισμού. Το ίδιο μήπως θα συμβεί και στην Ελλάδα; Πιθανόν…
Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ