Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ

Αγαπητοί Δικαιούχοι,
Η ιστοσελίδα αυτή δεν θα ξαναπροβάλει ενημέρωση για τις κοινωνικές παροχές του Οργανισμού.
Ο Οργανισμός κλείνει με απόφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου που στηρίζεται από τα "λαοφιλή" κόμματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της Ν.Δ. και του ΛΑ.Ο.Σ.
Δι' αυτού του τρόπου θα πάψουν πλέον:
1. Να λειτουργούν οι 25 βρεφονηπιακοί σταθμοί του Οργανισμού που χτίστηκαν και λειτουργούν με τα δικά σας λεφτά και φιλοξενούν 2.000 παιδιά ελλήνων εργαζομένων ηλικίας 8 μηνών έως 5 ετών στα οποία παρέχονται ΔΩΡΕΑΝ ποιοτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες και διατροφή, στηρίζοντας έτσι ουσιαστικά την εργαζόμενη μητέρα και την οικογένεια.
2. Να συντηρούνται 2.700 ξενοδοχειακές μονάδες και οι εργαζόμενοι σ' αυτές. Με το πρόγραμμα του Κοινωνικού Τουρισμού ενισχύονται γενικότερα οι υπηρεσίες του Τουρισμού, διατηρούνται θέσεις εργασίας, μειώνεται η εποχική απασχόληση και τονώνονται οι τοπικές οικονομίες. Με την κατάργηση του Οργανισμού θα μειωθεί ο εσωτερικός τουρισμός κατά 4.000.000 διανυκτερεύσεις πράγμα που θα οδηγήσει σε απόγνωση τις 2.700 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους σε αυτές
3. Να παίρνουν ανάσες ζωής και ανάπτυξης χιλιάδες επιχειρήσεις επισιτισμού, και όχι μόνο, μέσα από τα εκδρομικά προγράμματα. Με την κατάρηση του Οργανισμού 900 τουριστικά λεωφορεία πανελλαδικά, θα βρεθούν σε δυσχερή θέση, διότι δεν θα συμμετάσχουν στα εκδρομικά προγράμματα του Οργανισμού. Οι 3.000 επιχειρήσεις επισιτισμού πανελλαδικά θα δουν το εισόδημά τους να καταβαραθρώνεται.
4. Να διατίθενται δελτία θεατρικών χειμερινών και θερινών παραστάσεων τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά. Με το πρόγραμμα διανομής θεαμάτων ενισχύονται οι θεατρικές σκηνές οι οποίες στηρίζουν το πολιτιστικό κομμάτι της χώρας. Με την κατάργηση του Οργανισμού πάνω από 150 θεατρικές επιχειρήσεις θα στερηθούν τον βασικό τους οικονομικό πόρο, που είναι τα εργατικά – θεατρικά εισιτήρια.
5. Η ακίνητη περιουσία του Ο.Ε.Ε. (173 κτίρια) ανέρχεται σε 1.000.000.000 Ευρώ περίπου.
6. Να έχουν τη δυνατότητα εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους, άνθρωποι του μόχθου, να απολαμβάνουν το αγαθό των διακοπών, της φυγής, έστω για λίγο, από την καθημερινότητα, μέσω των προγραμμάτων του Οργανισμού Εργατικής Εστίας και μάλιστα με λεφτά δικά τους και των εργοδοτών.
Επίσης:
• 1.000.000 δικαιούχοι ασφαλισμένοι του Ο.Α.Ε.Ε. που έχουν ήδη καταβάλει εισφορές υπέρ του Οργανισμού δεν θα λάβουν ποτέ καμία παροχή.
• 700.000 δικαιούχοι που έλαβαν κάποιες από τις παραπάνω παροχές δεν θα ξαναλάβουν ποτέ!
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ...
ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ ΟΕΕ ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΟΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
Εσύ, μπορείς με την φωνή σου να αντισταθείς.
Να αποτελέσεις για μας πολύτιμο σύμμαχο.
Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας στο Facebook
Συμπλήρωσε τη φόρμα διαμαρτυρίας για την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Εστίας

Τηλέφωνο Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων Ο.Ε.Ε.: 210-5286027
Email: sillogos@oee.gr
http://www.oee.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου