Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Αθήνα: Ουρά στο Κέντρο Υποδοχής για το συσσίτιο

Η ουρά έφτανε μέχρι το δρόμο, όπως άλλωστε γίνεται σε καθημερινή βάση πλέον.
Εκεί, στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Πειραιώς, άνθρωποι όλων των ηλικιών αναζητούσαν, στις γιορτινές αυτές μέρες, ένα πιάτο φαγητό για να χορτάσουν και ένα ρούχο για να ζεσταθούν.
Ο κόσμος, όμως που προσήλθε σήμερα στο Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ) ήταν πολύς και οι μερίδες δεν επαρκούσαν για όλους. Περίπου 100 άνθρωποι έφυγαν έχοντας στα χέρια τους μόνον ένα σάντουιτς.
«Υπολογίζουμε ότι προσέρχονται στα συσσίτια ακόμα και 1800 άτομα την ημέρα. Η αύξηση σε σχέση με πέρυσι φτάνει το 15%. Δυστυχώς το φαγητό δεν επαρκεί πάντα για όλους», εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο αντιπρόεδρος του ΚΥΑΔΑ, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αντώνης Ρόμπος.
Μια πρόσκαιρη λύση στο πρόβλημα έδωσαν σήμερα νέοι εθελοντές, που μοίρασαν με δική τους πρωτοβουλία σάντουιτς σε όσους έμειναν νηστικοί. «Ερχόμαστε κάποιες μέρες, έπειτα από συνεννόηση με το ΚΥΑΔΑ και μοιράζουμε σάντουιτς ή λίγο φαγητό, όταν οι μερίδες του δήμου δεν επαρκούν για όλους», επισημαίνει ο νεαρός Θοδωρής. «Γι’ αυτό και σήμερα όσοι δεν φάνε μερίδα, θα προμηθευτούν τουλάχιστον ένα σάντουιτς», προσθέτει.
Το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων έβαλε σήμερα τα… γιορτινά του για να υποδεχτεί άστεγους όλων των ηλικιών που έχουν ανάγκη λίγο φαγητό. Σήμερα το μεσημέρι το φαγητό που προσφέρθηκε σε περίπου 500 άτομα, τους τυχερούς της ημέρας, ήταν μουσακάς. Αύριο το τραπέζι θα είναι σαρακοστιανό, με ρύζι με γαρίδες και ταραμά.
«Σήμερα και αύριο μοιράζουμε πολύ καλό φαγητό, που το προμηθευτήκαμε από εταιρεία κέτερινγκ. Είμαστε κάθε μέρα κοντά στους άστεγους, αλλά θέλουμε και στις γιορτές να νιώθουν ότι οι εργαζόμενοι του Κέντρου είναι δίπλα τους», επισημαίνει ο κ. Ρόμπος.
Η 56χρονη Ζωή Μπάτσαλη έρχεται στα συσσίτια του δήμου Αθηναίων τα τελευταία τρία χρόνια. «Δεν κλέβω, δεν ζητιανεύω, αλλά πεινάω, γι’ αυτό και έρχομαι εδώ. Πριν από τρία χρόνια απολύθηκα από τη δουλειά μου και δεν κατάφερα να ξαναεργαστώ. Δυστυχώς δεν υπάρχουν δουλειές πλέον», εξιστορεί. Φορώντας μια ξανθιά περούκα, θέλησε σήμερα να γιορτάσει τις Απόκριες με το δικό της τρόπο και να δώσει μια χαρούμενη νότα στη δύσκολη καθημερινότητά της. Ωστόσο, συνάντησε τις αποδοκιμασίες των γύρω της. «Τα πατροπαράδοτα έθιμα δεν τα θέλει κανείς πλέον. Όλοι εδώ είναι δυστυχισμένοι», προσθέτει.
Το φαγητό στο Κέντρο Σίτισης του ΚΥΑΔΑ διανέμεται δύο φορές ημερησίως, το μεσημέρι 12-1 μ.μ. και το απόγευμα 5-6 μ.μ. Αύριο, Καθαρά Δευτέρα, ο δήμος Αθηναίων έχει προγραμματίσει, εκτός από τα συσσίτια, γιορτή για όλους, με παραδοσιακό γλέντι, στο λόφο του Φιλοπάππου και στο πάρκο ΚΑΠΑΨ στους Αμπελόκηπους.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_26/02/2012_429911

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου