Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Έκλεισε το 24% των εργοστασίων την τριετία 2009-2011

Έκλεισε το 24% των εργοστασίων την τριετία 2009-2011



Ένα στα τέσσερα από τα εργοστάσια που λειτουργούσαν το 2008 έπεσε θύμα της χρηματοπιστωτικής και της δημοσιονομικής κρίσης την τριετία 2009-2011 θα μπορούσε να πει κανείς, συνεκτιμώντας τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή για την εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής το περασμένο έτος, με αυτά των αμέσως προηγουμένων ετών. Κατά 23,7% μειώθηκε σωρευτικά στο διάστημα αυτό η ελληνική μεταποιητική παραγωγή. Σαν να τέθηκε εκτός λειτουργίας, σε αυτή την τριετία, ένα στα τέσσερα εργοστάσια της χώρας.
Ελάχιστοι είναι οι κλάδοι που μπόρεσαν να αντέξουν με ελεγχόμενη πτώση τις συνέπειες της ύφεσης την τριετία 2009-2011.
Αναλυτικά κατά κλάδο, όπως προκύπτει από επεξεργασία στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, την τριετία 2009-2011 σημειώθηκε, σε σχέση με το 2008, πτώση παραγωγής:
- 10,6% στον κλάδο των τροφίμων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 18,2% της συνολικής παραγωγής.
- 20,2% στον κλάδο των ποτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 6,0% της συνολικής παραγωγής.
- 11,2% στον κλάδο του καπνού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.
- 55,3% στον κλάδο των κλωστοϋφαντουργικών υλών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,1% της συνολικής παραγωγής.
- 56,3% στον κλάδο των ειδών ενδυμασίας, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,4% της συνολικής παραγωγής.
- 53,9 στον κλάδο του δέρματος και της υπόδησης, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,6% της συνολικής παραγωγής.
- 18,2% στον κλάδο των ξύλου, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.
- 14,2% στον κλάδο των χαρτικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,3% της συνολικής παραγωγής.
- 42,6% στον κλάδο των εκτυπώσεων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.
- 9,8% στον κλάδο των πετρελαιοειδών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 11,3% της συνολικής παραγωγής.
- 17,4% στον κλάδο των χημικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,3% της συνολικής παραγωγής.
- 25,6% στον κλάδο των πλαστικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,2% της συνολικής παραγωγής.
- 58,3% στον κλάδο των μη μεταλλικών ορυκτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 10,3% της συνολικής παραγωγής.
- 2,2% στον κλάδο των βασικών μετάλλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 8,0% της συνολικής παραγωγής.
- 22,1% στον κλάδο των αντικειμένων από μέταλλο, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,1% της συνολικής παραγωγής.
- 64,8% στον κλάδο των ηλεκτρονικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.
- 33,8% τον κλάδο του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,0% της συνολικής παραγωγής.
- 46,0% στον κλάδο των μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,1% της συνολικής παραγωγής.
- 39,2% στον κλάδο των μηχανοκίνητων οχημάτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,8% της συνολικής παραγωγής.
- 66,8% στον κλάδο του λοιπού εξοπλισμού μεταφορών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,6% της συνολικής παραγωγής.
- 47,0% στον κλάδο των επίπλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,5% της συνολικής παραγωγής.
- 31,8% στον κλάδο των λοιπών μεταποιητικών δραστηριοτήτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,5% της συνολικής παραγωγής.
- 36,3% στον κλάδο των επισκευών μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,1% της συνολικής παραγωγής.
Αντιθέτως, σημειώθηκε αύξηση της παραγωγής κατά 20,4% στον κλάδο των φαρμακευτικών προϊόντων, τον μόνο που κατέγραψε αυξημένη παραγωγική δραστηριότητα, χάρη σε διεύρυνση των εξαγωγών του, αν και τον χρόνο που πέρασε εμφάνισε και αυτός μείωση παραγωγής, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Ο εν λόγω κλάδος αντιπροσωπεύει το 2,5% της συνολικής παραγωγής.
Οι 16 από τους 24 βιομηχανικούς κλάδους, δηλαδή τρεις στους τέσσερις, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, παρουσίασαν κατά την τριετία 2009-2011 μείωση της παραγωγής άνω του 20%.
Η μείωση των θέσεων εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της χώρας μεταξύ 2008-2011, βάσει των στοιχείων που αφορούν το τρίτο τρίμηνο του 2011 και το αντίστοιχο του 2008, ανήλθε σε 22,8%.
Πολύ μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, σε σχέση με την προ της κρίσης περίοδο (τρίτο τρίμηνο του 2008), παρουσίασαν κατά το τρίτο τρίμηνο του 2011 οι κλάδοι των μη μεταλλικών ορυκτών (-31,6%), κλωστοϋφαντουργικών υλών (-65,9%), ενδυμάτων (-39,6%), δέρματος/υποδημάτων (-53,8%), εκτυπώσεων και προεγγεγραμμένων μέσων (-49,6% εν μέρει και λόγω αλλαγών στη στατιστική απεικόνιση του κλάδου), χημικών (-24,4%), ηλεκτρονικών και οπτικών (-61,8%), μεταλλικών προϊόντων (-18,1%), μηχανών (-23,7%) και επίπλων (-31,8%).


Από την Καθημερινή:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_15/02/2012_428101

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου