Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΒΟΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΡΩΝ

Το πηγαία νερά του Πηλίου αποτελούν πόρο κεφαλαιώδους σημασίας για τη ζωή των κατοίκων και των φυσικών οικοσυστημάτων. Το φυσικό αυτό αγαθό – το οποίο δεν έχει ιδιοκτήτη – έχει χαρακτηριστικά εξαιρετική ποιότητας και αποτελεί πόλο έλξης για τους χιλιάδες που επισκέπτονται τον τόπο μας κάθε χρόνο. Με την συγχώνευση των μικρότερων δήμων μέσω του Καλλικράτη ο νέος Δήμος Βόλου απέκτησε δικαιοδοσία στη διαχείριση ενός μεγάλου μέρους των πηγών του Πηλίου.
Τόσο εμείς - οι κάτοικοι των χωριών - όσο και οι επισκέπτες για εκατοντάδες χρόνια πίναμε το νερό αυτό χωρίς να έχει παρατηρηθεί κανένα υγειονομικό πρόβλημα. Η ΔΕΥΑΜΒ αγνοώντας τις τοπικές κοινωνίες, με αλαζονική διάθεση, ξεκίνησε την αυθαίρετη και αυτόβουλη διαχείριση των πηγαίων νερών, εγκαθιστώντας με ευκολία συστήματα μόνιμης χλωρίωσης στα χωριά μας, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα μικροβιακής φύσεως – κάτι που προκύπτει τόσο από μετρήσεις της ΔΕΥΑΜΒ όσο και των κατοίκων – που θα δικαιολογούσε κάτι τέτοιο και χωρίς καν να μας ενημερώσει. Γι αυτό οτιδήποτε άλλο λέγεται ή γράφεται, θεωρούμε ότι είναι εκ του πονηρού. Το αποτέλεσμα ήταν να αλλοιωθεί και να υποβαθμιστεί η ποιότητα του νερού, να επικρατήσει σύγχυση και οργή στους κατοίκους και να δυσφημιστούν τα νερά του Πηλίου. Η εύκολη λύση της μόνιμης χλωρίωσης, χωρίς άλλη μέριμνα π.χ συντήρηση δικτύων που αποτελεί, άλλωστε, υποχρέωση της ΔΕΥΑΜΒ, έρχεται σε αντίθεση με τον νομοθέτη ο οποίος ορίζει ότι οποιαδήποτε μέθοδος απολύμανσης χρησιμοποιηθεί, δεν πρέπει αυτή να υποβαθμίζει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του πόσιμου νερού. Επίσης, εξαιρούνται από τη μόνιμη χλωρίωση δεξαμενές από τις οποίες υδρεύονται οικισμοί κάτω των 3.000 κατοίκων, πόσο δε μάλλον όταν το νερό είναι πηγαίο.

Καταγγέλλουμε τόσο το έλλειμμα δημοκρατίας όσο και τις αρνητικές επιπτώσεις που αποδεδειγμένα υπάρχουν από την εφαρμογή χλωρίου στο πόσιμο νερό στην υγεία μας στο περιβάλλον και στην τοπική οικονομία (τουρισμό). Μέσα από τις λαϊκές συνελεύσεις που πραγματοποιήσαμε στα χωριά μας για το θέμα αυτό, ζητάμε ΣΗΜΕΡΑ, με άμεση απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου :

1. Να ανακληθεί άμεσα οποιαδήποτε απόφαση για μόνιμη χλωρίωση καθώς αυτό αποτελεί απαίτηση των μαζικών λαϊκών μας συνελεύσεων και ζήτημα ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ και ΣΥΝΝΟΜΟ.
2. Να γίνεται επιμελής καθαρισμός των δεξαμενών και συντήρηση των δικτύων διανομής.
3. Να γίνονται τακτικές αναλύσεις της ποιότητας του πόσιμου νερού σε συνεργασία με τα τοπικά συμβούλια καθώς και άμεση ενημέρωση των κατοίκων.
4. Ενημέρωση και διάλογο για το νερό και για όλα τα σπουδαία για τη ζωή μας ζητήματα πριν από ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ παρέμβαση της δημοτικής ή άλλης αρχής.
5. Σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων των τοπικών κοινωνιών των χωριών μας ώστε να λαμβάνονται υπ όψιν στην διαχειριστική αλλά και οικονομική πολιτική της ΔΕΥΑΜΒ.
6. Να συγκληθεί έκτακτο δημοτικό συμβούλιο το συντομότερο με αποκλειστικό θέμα τη διαχείριση του νερού και μέχρι τότε να ανασταλούν όλες οι εφαρμοζόμενες διεργασίες της ΔΕΥΑΜΒ.

Τονίζουμε, σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι η μέχρι σήμερα πολιτική της ΔΕΑΥΜΒ είναι αλαζονική και δημιουργεί υποψίες σε όλους μας σε μια εποχή που η έννοια διαχείριση των φυσικών πόρων ταυτίζεται με εκποίησή τους (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ). Διακηρύττουμε ότι δεν θα δεχτούμε οποιαδήποτε παρέμβαση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας, το περιβάλλον και το μέλλον των πηγών του Πηλίου. Πιστεύουμε ότι η διαχείριση ενός τέτοιου φυσικού αγαθού, όπως το νερό, δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν συναίνεσης και συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες. Αλλιώς δεν είναι για το καλό τους…




Κάλεσμα
Εδώ και αρκετό καιρό δίνουμε μία μάχη εναντίον της πολιτικής της ΔΕΥΑΜΒ να χλωριώσει το νερό που πίνουμε και να μας χαρατσώσει με την τοποθέτηση υδρομετρητών. Οι κάτοικοι των χωριών του Πηλίου που ανήκουν στον Δήμο Βόλου μέσα από τις αλλεπάλληλες συνελεύσεις σε όλα τα χωριά έχουν εκφράσει την ισχυρή τους αντίθεση σε αυτήν την πολιτική με ψηφίσματα, υπογραφές αλλά και δυναμικές ενέργειες απομάκρυνσης των χλωριωτών.
Ωστόσο ο Δήμαρχος εξακολουθεί επίμονα να αγνοεί την οργισμένη αντίδραση των κατοίκων και προχωρά στην υλοποίηση των αποφάσεων που έχει από καιρό πάρει στηριζόμενος στη λογική της προληπτικής απολύμανσης την οποία θεωρούμε απαράδεκτη από κάθε άποψη.
Δύο φορές ως τώρα ο Δήμαρχος αρνήθηκε το αίτημα των λαϊκών συνελεύσεων των χωριών του Πηλίου για συζήτηση του θέματος στο δημοτικό συμβούλιο. Όπως υποστήριξε στο τελευταίο συμβούλιο της ΔΕΥΑΜΒ δεν προτίθεται να αναγάγει την υπόθεση της χλωρίωσης σε μείζον πολιτικό ζήτημα. Υπάρχουν, είπε, πιο σοβαρά ζητήματα που απασχολούν το δημοτικό συμβούλιο.
Θεωρούμε λοιπόν απαραίτητη την παρουσία μας στο δημοτικό συμβούλιο για να δώσουμε την ευκαιρία στον Δήμαρχο και σε όλα τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου να ακούσουν το κοινωνικό, το πολιτικό και το οικονομικό σκεπτικό μας στο σοβαρό ζήτημα που έχει προκύψει εδώ και δύο μήνες στα χωριά μας και να εκτιμήσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Πρόθεσή μας είναι ο διάλογος και θα τον επιδιώξουμε ειρηνικά διεκδικώντας τον λόγο στον φυσικό μας χώρο
Καλούμε λοιπόν τους κατοίκους των χωριών μας να παραστούν στο δημοτικό συμβούλιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου