Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Τι είναι η Νέα Γουινέα;

Η “Νέα Γουινέα” είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2009, θέτοντας ως βασικό στόχο την επανάκτηση του ελέγχου πάνω στα απαραίτητα για την διαβίωση, και την αυτοδιαχείριση των βασικών μας αναγκών (σε τροφή, ενέργεια, υγεία, ένδυση κτλ…), αλλά και τη διάχυση της απαραίτητης γνώσης ώστε το εγχείρημα να καταφέρει να αναπαραχθεί όπου και όπως χρειάζεται.
Σαν βασικός στόχος τίθεται η αναζήτηση, η οικειοποίηση και η ανάπτυξη της απαραίτητης τεχνογνωσίας, με σκοπό την αυτάρκεια στις καθημερινές ανάγκες των ατόμων που συμμετέχουν, στο επίπεδο που αυτό είναι εφικτό στην πόλη της Αθήνας. Με αυτό τον στόχο προσπαθούμε να αποδεσμευτούμε από την εξάρτησή μας από το κυρίαρχο σύστημα παραγωγής, συμβάλλοντας στην δημιουργία αλληλέγγυων εναλλακτικών δομών και παράλληλα να αντισταθούμε στην εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας, δημιουργώντας εναλλακτικές, οικονομικά βιώσιμες και κοινωνικά δίκαιες διαδικασίες.
Έχοντας σαν πρόταγμα την αυτοδιαχείριση και την πολιτική, κοινωνική και οικονομική αυτονομία, το εγχείρημα βλέπει τον εαυτό του σαν κομμάτι μιας ευρύτερης διαδικασίας που έχει ως στόχο την ενδυνάμωση και την δικτύωση των από κάτω, μέσα από ελευθεριακές διαδικασίες, στον αγώνα για την επανοικειοποίηση της ζωής μας.
Με βάση τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψιν τις πολλαπλές κρίσεις που βιώνει το σύστημα στην παρούσα συγκυρία (οικονομική, πολιτική, οικολογική, κοινωνική κρίση), θεωρούμε πως είναι επιτακτική η ανάγκη, και μεγάλη η ευκαιρία, για την δημιουργία ενός δικτύου συνεργατικής και αλληλέγγυας οικονομίας, μέσα από το οποίο θα επαναπροσδιορίσουμε την καθημερινότητά μας, παράλληλα αλλά και ανταγωνιστικά, προς το κυρίαρχο σύστημα.
Για τους παραπάνω λόγους στον χώρο της κολεκτίβας “Νέα Γουινέα” λειτουργούν ή θα λειτουργήσουν σύντομα, εργαστήρια αυτομόρφωσης με στόχο την κάλυψη των βασικών αναγκών του σπιτιού, την ανάπτυξη τεχνογνωσίας και τη μεταφορά της σε άλλα κομμάτια του κινήματος που θεωρούν πως την έχουν ανάγκη, και την παραγωγή αγαθών προς διάθεση σε δίκτυα αλληλέγγυας οικονομίας.
Τα εργαστήρια αυτομόρφωσης μέσα στα οποία συγκεντρώνονται οι γνώσεις (θεωρητικές και πρακτικές), εξελίσσονται συλλογικά με σκοπό να εξασφαλίσουν στα άτομα που τις αξιοποιούν τη δυνατότητα να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Κάθε άτομο που συμμετέχει στα εργαστήρια έχει τη δυνατότητα μέσα από μια σειρά ελευθεριακών μαθημάτων να εξοικειωθεί με την ιδέα της αυτοδιαχείρισης και να εμπλακεί ενεργά στη διαδικασία παραγωγής, αναπτύσσοντας τις κατάλληλες δεξιότητες.
Τα εργαστήρια είναι τα εξής:
1. Εργαστήριο για την αυτοδιαχείριση της τροφής
Στα πλαίσια αυτού του εργαστηρίου γίνονται μαθήματα:
α)βιολογικής καλλιέργειας λαχανικών και αρωματικών φυτών σε συνθήκες πόλης
β) παρασκευής σπιτικής μπύρας
2. Εργαστήριο για την αυτοδιαχείριση της υγείας
Στα πλαίσια αυτού του εργαστηρίου γίνονται μαθήματα:
α) θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα βοτανοθεραπείας
β) μαθήματα μασάζ
γ) και λειτουργεί και σαν συμβουλευτικός χώρος υγείας
3. Εργαστήριο για την αυτοδιαχείριση της ενέργειας
Στα πλαίσια του εργαστηρίου γίνονται μαθήματα:
α) κατασκευής και σχεδιασμού μικρών ανεμογεννητριών
β) μελέτης συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και κατασκευής φωτοβολταϊκών πλαισίων
4. Εργαστήριο για την αυτοδιαχείριση της παραγωγής χρηστικών αντικειμένων
Στα πλαίσια του εργαστηρίου γίνονται μαθήματα:
α) μεταποίησης ρούχων και μεταξοτυπίας
Τα εργαστήρια αυτομόρφωσης λειτουργούν σε εβδομαδιαία βάση και έχουν ελεύθερη οικονομική συνεισφορά, με προτεινόμενη από εμάς την συνεισφορά των 5 ευρώ για τις ανάγκες του σπιτιού.
Στα πλαίσια αυτού του εγχειρήματος, προσπαθούμε, προσφέροντας το χρόνο μας και την προσωπική μας εργασία, να καλύψουμε συλλογικά τις ανάγκες μας μέσα από τις δυνατότητες που μας παρέχει, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο την αυτάρκεια και να εξασφαλίζουμε τα μέσα για τη συντήρηση και την εξέλιξη του. Το εγχείρημα είναι αυτοχρηματοδοτούμενο και εξασφαλίζει πόρους μέσα από βιώσιμες κινηματικές διαδικασίες όπως εργαστήρια αυτομόρφωσης, ελευθεριακά μαθήματα και σεμινάρια, συμμετοχή σε οικολογικές γιορτές και δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών με προϊόντα που παράγουμε οι ίδιοι/ες.
Τέλος, ένας από τους βασικούς στόχους του εγχειρήματος είναι η αλληλεπίδραση και η δικτύωση με παρόμοιες προσπάθειες για τη δημιουργία συνεργατικών αλληλέγγυων σχέσεων και δομών που θα διαμορφώσουν ένα σύστημα αλληλέγγυας οικονομίας, για να στηρίξει την μετάβαση και την σταδιακή αποδέσμευση από το υπάρχων οικονομικό σύστημα, ανοίγοντας τον δρόμο προς μια πιο δίκαιη, οικολογική και αλληλέγγυα κοινωνία.
http://neaguinea.org/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου