Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Μια εναλλακτική πρόταση για την ανεργία και τη φτώχια


Μια εναλλακτική πρόταση για την ανεργία και τη φτώχια αναδεικνύει η Κίνηση Τρικαλινών Πολιτών για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία. Μέσα από μια «εθελούσια ολιγάρκεια», την οργάνωση άμεσα δημοκρατικών κοινοτήτων και την τοπική παραγωγή, θα επιτευχθεί σμίκρυνση της οικονομίας αλλά και βελτίωση της ποιότητας της ζωής.
Η Κίνηση πραγματοποίησε την πρώτη της εκδήλωση την περασμένη Κυριακή ενώ μετρά μόλις ένα μήνα ζωής. Τονίζοντας πως δεν υπάρχουν περιθώρια επιλογής μεταξύ ανάπτυξης και από-ανάπτυξης, η Κίνηση βλέπει το πραγματικό δίλημμα μεταξύ της ανεξέλεγκτης ύφεσης και της ελεγχόμενης και βιώσιμης από-ανάπτυξης, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ένα από τα μέλη της Κίνησης, ο εκπαιδευτικός Γιάννης Μπίλλας.


Λέξη κλειδί φαίνεται πως αποτελεί η «κοινότητα», η οποία θα υποκαταστήσει το συγκεντρωτικό κράτος, φέρνοντας στην θέση του άμεσα δημοκρατικές κοινότητες ανθρώπων, έθνη κοινοτήτων και κοινότητες εθνών. Η προσέγγιση της Κίνησης, που θυμίζει φεντεραλισμό, κινείται προς την μεριά της οικολογίας και του ουμανισμού. «Το κύτταρο της κοινωνίας, που θα αγαπήσουμε, θα είναι η αυτοδύναμη κοινότητα», σημειώνει ο Βαγγέλης Κρικώνης, μέλος της Κίνησης.
Στόχος δηλαδή είναι η δημιουργία μιας συμβιωτικής κοινωνίας με έμφαση σε ποιοτικά χαρακτηριστικά της ζωής, όπως η φιλία και η αλληλεγγύη. «Είναι προφανές ότι πρέπει να υιοθετήσουμε άλλες συμπεριφορές στην καθημερινότητά μας, μείωση κατανάλωσης, επισκευή και επαναχρησιμοποίηση υλικών, ανακύκλωση, επιβράδυνση κλπ», τονίζει ο κ. Μπίλλας.
Ο τρόπος με τον οποίο θα επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι μέσα από την αναδιανομή του πλούτου, των ωρών εργασίας, την απαίτηση για ανθρωπιστική κατεύθυνση της παιδείας αλλά και την απαίτηση για κατάργηση ορισμένων τηλεοπτικών εκπομπών. Προτείνεται ακόμη επιστροφή στην τοπική παραγωγή και αποφυγή των μεγάλων οικονομικών μονάδων σε συνδυασμό με την υιοθέτηση εναλλακτικών μορφών συναλλαγής. Εξάλλου τα μέλη της Κίνησης απορρίπτουν την «απελευθέρωση των αγορών» ως προτροπή στο «ο θάνατός σου η ζωή μου».
Για την Κίνηση, η αποανάπτυξη είναι μια απάντηση στην κρίση αλλά και ένας τρόπος να αποφευχθεί η «Νέμεσις (τιμωρία)» που επήλθε από την «Μανία (του κέρδους) και την Ύβρι..». «Η σημερινή χαοτική παγκόσμια τάξη πραγμάτων μας προειδοποιεί για ένα απειλητικό μέλλον», είναι η πρώτη φράση της ιδρυτικής τους διακήρυξης.
Η ιδρυτική διακήρυξη και άρθρα της Κίνησης φιλοξενούνται στην διεύθυνση http://apokoinou.com/

Από την Ελευθεροτυπία:
Κάν' το αλλιώς
Να μια πολιτική πρόταση από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας, υπό μορφήν κίνησης για την αποανάπτυξη: μείωση κατανάλωσης, επισκευή και επαναχρησιμοποίηση εργαλείων, ανακύκλωση, επιβράδυνση ρυθμών κίνησης-ζωής κ.ά.
Η Κίνηση για την Αποανάπτυξη Τρικαλινών Πολιτών τονίζει στην ιδρυτική της διακήρυξη ότι «η ανάπτυξη στις δυτικές χώρες έχει αποδειχτεί ότι ούτε περισσότερο ευτυχισμένους μάς έκανε ούτε τους φτωχούς του Τρίτου Κόσμου βοήθησε, ενώ ήδη το κόστος των κλιματικών καταστροφών είναι δυσβάσταχτο για τις οικονομίες των κρατών».

Την Κυριακή 13 Μαρτίου η Κίνηση διοργανώνει στις 11.00, στον Μύλο Ματσόπουλου στα Τρίκαλα, εκδήλωση με θέμα «Τοπικοποίηση», που είναι τίτλος του βιβλίου του οικογεωργού Γ. Κολέμπα. Ευπρόσδεκτες, πάντα, οι κινήσεις από τα «κάτω».
Γ.ΣΤ.

Από τον Πρωϊνό Λόγο Τρικάλων:

Tην πρώτη της εκδήλωση πραγματοποίησε προχθές στα Τρίκαλα η νεοϊδρυθείσα Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών "Από Κοινού".

Είναι μια νέα κίνηση πολιτών που ξεκίνησε τη συγκρότησή της εδώ και περίπου ένα μήνα και προχθές παρουσιάστηκε ενώπιον των Τρικαλινών πολιτών, σε σχετική εκδήλωση – συζήτηση στο Μύλο Ματσόπουλου.
Όπως τονίστηκε από τα ιδρυτικά της μέλη, είναι μια κίνηση από τα κάτω, χωρίς ηγέτες και επικεφαλής, δημιουργήθηκε δε για να συμβάλει στην αναζήτηση διεξόδου από τη σημερινή πολύπλευρη κρίση στοχεύοντας στην οργάνωση μιας συμβιωτικής ανθρώπινης κοινωνίας που θα δίνει έμφαση στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ζωής, όπως είναι η φιλία, η δημιουργική εργασία, ο ελεύθερος χρόνος, η αλληλεγγύη. Θεωρεί μάλιστα ότι πρέπει οι πολίτες να υιοθετήσουν άλλες συμπεριφορές στην καθημερινότητά τους τόσο σε κοινωνικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Όπως είναι η μείωση κατανάλωσης, η ανακύκλωση, η επιστροφή στην τοπική παραγωγή και διάθεση, η αποφυγή των μεγάλων οικονομικών μονάδων κ.λ.π.
Γι' αυτό και η πρόταση της κίνησης είναι "μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα χωρίς να χρειάζεται να παράγουμε όλο και περισσότερο".
Κεντρικό πρόσωπο της εκδήλωσης ήταν ο συγγραφέας του βιβλίου "Τοπικοποίηση. Μια απάντηση στην Παγκοσμιοποίηση" Γιώργος Κολέμπας, καθηγητής από τον Βόλο, ο οποίος αναφερόμενος στο βιβλίο είπε πως ο όρος "Τοπικοποίηση" βγήκε μέσα από το παιχνίδι των λέξεων, σαν αντίθεση στην "Παγκοσμιοποίηση" και συνδέεται με την γενικότερη πρόταση της αποανάπτυξης που διαμορφώνεται σήμερα και είναι μια στρατηγική που έχει ως κατάληξη την τοπικοποιημένη κοινωνία και οικονομία, δηλαδή στην δημιουργία μιας οργανωμένης κοινωνίας που θα έχει ως κύτταρο την κοινότητα. Και μέσα από την ομοσπονδιοποίησή τους οι κοινότητες να δημιουργηθούν κοινότητες περιφερειών, κοινότητες εθνών και τελικά όλο αυτό το εγχείρημα να καταλήξει σε μιας άλλης μορφής παγκόσμια κοινότητα.

1 σχόλιο:

  1. διάβασα για αναδιανομή του πλούτου και σοκαρίστηκα αφού πρόκειται για ένα εντελώς μη-ρεαλιστικό σενάριο το οποίο και προφανώς δε θα δούμε να συμβαίνει.
    Όμως θα κρατήσω όλα τα υπόλοιπα. Η δύναμη των κοινοτήτων είναι ή μπορεί να είναι μεγάλη και καλό είναι ο κόσμος να συνασπιστεί και να συνεργαστεί ώστε να πετύχει πράγμτατα για το κοινό καλό. Είναι πλέον ανάγκη και υποχρέωση για το μέλλον :[

    ΑπάντησηΔιαγραφή