Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Δεν πληρώνω - Δεν πληρώνω…το εισιτήριο των αστικών συγκοινωνιών

Με πόσους τρόπους πληρώνουμε τις αστικές συγκοινωνίες
Οι αστικές συγκοινωνίες της Αττικής υποτίθεται ότι επιδοτούνται από το κράτος σε ποσοστό 70%.*
Τα χρήματα για την επιδότηση αυτή προέρχονται από την φορολογία μας. Μόνο που τα τελευταία 12 χρόνια, τα λεφτά που παίρνουν οι κυβερνήσεις από εμάς για να επιδοτήσουν τις αστικές συγκοινωνίες δεν φτάνουν ποτέ στις αστικές συγκοινωνίες - για την ακρίβεια φτάνει μόνο ένα μικρό ποσοστό.
Δεν πληρώνω - Δεν πληρώνω… το εισιτήριο των αστικών συγκοινωνιών
Λεφτά από τη φορολογία μας με τα οποία όφειλε το κράτος να επιδοτεί τις δημόσιες συγκοινωνίες Αττικής... και τα λεφτά που πήραν τελικά οι συγκοινωνίες τα τελευταία χρόνια φαίνονται στον παρακάτω πίνακα(ποσά σε ευρώ, την περίοδο 2006 - 2009):
2006: έπρεπε 525.890.000 πήραν 130.000.000
2007: >> 502.374.000 >> 132.000.000
2008: >> 534.513.000 >> 135.000.000
2009: >> 610.371.660 >> 140.000.000
Γιατί επιδοτούνται οι αστικές συγκοινωνίες
Ο ρόλος των αστικών συγκοινωνιών δεν πρέπει να είναι η παραγωγή κέρδους. Οι αστικές συγκοινωνίες επιτελούν κοινωνικό έργο: χρησιμοποιούνται βασικά από τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, ενώ την ίδια στιγμή βελτιώνουν σε σχέση με τα ΙΧ το σύνολο των μετακινήσεων σε μια πόλη και είναι φιλικότερα προς το περιβάλλον. Γι’ αυτούς τους λόγους, σ’όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, επιδοτούνται από το κράτος σε ποσοστό 60% κατά μέσο όρο. Γι’αυτούς τους λόγους πρέπει και το εισιτήριο να είναι φθηνό και τις πρωϊνές ώρες δωρεάν.
Τα χρέη των Υπουργείων στις αστικές συγκοινωνίες
Μια σειρά υπουργεία που υπογράφουν συμβάσεις για τη δωρεάν ή με έκπτωση μετακίνηση πολλών κοινωνικών ομάδων, δεν καταβάλλουν το αντίτιμο ή τη διαφορά που προκύπτει από το ισχύον εισιτήριο, όπως οφείλουν. Σήμερα τα χρέη 7 υπουργείων προς τον ΟΑΣΑ φτάνουν τα 500 εκατομμύρια ευρώ.
Τα ποσά που έχουν πάρει τα υπουργεία αυτά για να υπογράψουν τις εν λόγω συμβάσεις,
είναι και αυτά χρήματα (επιπρόσθετα στα προηγούμενα) που πήραν από εμάς, μέσω της φο-
ρολογίας, αλλά δεν έφτασαν ποτέ στις συγκοινωνίες.
Εφόσον τα λεφτά της επιδότησης δεν δίνονται, οι αστικές συγκοινωνίες για να καλύψουν τα έξοδά τους (μισθοδοσίες, βενζίνη, συντήρηση κοκ) αναγκάζονται να δανείζονται από τράπεζες με ληστρικά επιτόκια… και να συσσωρεύουν χρέη – κάθε χρόνο πληρώνουν γύρω στα 100 εκατομμύρια ευρώ σε τοκοχρεολύσια.
Τα χρέη που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις στις αστικές συγκοινωνίες καλούμαστε σήμερα να πληρώσουμε εμείς. Εργαζόμενοι και επιβάτες. Οι εργαζόμενοι με περικοπές στους μισθούς τους, μετατάξεις και απολύσεις. Οι επιβάτες με άνοδο στην τιμή του εισιτηρίου, αραίωση δρομολογίων και κατάργηση γραμμών.
Με παρόμοιους τρόπους, οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών δημιούργησαν τα ελλείμματα και τα χρέη που καλούμαστε σήμερα να πληρώσουμε με περικοπές στους μισθούς μας, αύξηση της φορολογίας – άμεσης και έμμεσης – με απολύσεις, με χτύπημα των συντάξεων, με κατάργηση αναρίθμητων δικαιωμάτων μας.
Φτάνει πια!
Δίνουμε, μέσω της φορολογίας μας, χρήματα για να έχουν οι αστικές συγκοινωνίες
φθηνό εισιτήριο και ταχτικά δρομολόγια. Αλλά επειδή αυτά τα λεφτά,τα δικά μας λεφτά, κάποιοι τα τρώνε, τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε πιο ακριβά το εισιτήριο και μάλιστα για χαμηλότερης ποιότητας συγκοινωνιακό έργο. Δεν θα το κάνουμε!
- Αρνούμαστε να πληρώσουμε εισιτήριο στις αστικές συγκοινωνίες!
- Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες της Αττικής!
Φτιάχνουμε επιτροπές άρνησης πληρωμής του εισιτηρίου σε κάθε περιοχή και γειτονιά... για να συντονίσουμε τον αγώνα μας. Για να δημιουργήσουμε ένα μαζικό κίνημα άρνησης πληρωμής.
Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί!
Όλοι μαζί όμως μπορούμε να αντισταθούμε!

Πρωτοβουλία για την δημιουργία τοπικών επιτροπών “Δεν Πληρώνω”
Τηλ. Επικοινωνίας: 6932374852, 6978942123, 6937123505, 6973322182
E-mail: greenattack2007@gmail.com, den_plirono_athina@yahoo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου