Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Συνελεύσεις συνοικιών σε όλη την Καλαμαριά



Α΄Συνέλευση Κυριακή 3 Νοεμβρίου,11.00,
στη Ν.Κρήνη,πλατεία Ύδρας,καφέ LIBERO
“Η πόλις” των πολιτών

Συναντιόμαστε, συζητάμε,αποφασίζουμε
 Αν
·     Μπορούμε να επιβάλλουμε μια άλλη λειτουργία του Δήμου, όπου κάθε πολίτης μέσα από συνελεύσεις, γειτονιών και συνοικιών αποφασίζει, ελέγχει, συνεργάζεται, για όσα αφορούν την πόλη του, τη ζωή του;

·       Μπορούμε να ξαναβρούμε τον πολίτη μέσα μας,
που δεν αναθέτει σε άλλους
να διοικούν, να σχεδιάζουν, να σκέφτονται
για αυτόν, χωρίς αυτόν;

·       Μπορεί να υπάρξει πραγματική αυτοδιοίκηση
και αν ναι, με ποιον τρόπο, ποιους θεσμούς;

·       Μπορούμε να τους κάνουμε πράξη ή
είμαστε αλυσοδεμένοι στο «μονόδρομο»
της διαφθοράς, της διαπλοκής, της αναξιοκρατίας
που δημιουργεί η ανάθεση;

γιατί το μέλλον αυτής της πόλης
δεν μπορεί να είναι πια υπόθεση
ομάδων, παρατάξεων, κομμάτων
αλλά των πολιτών της

Την πρωτοβουλία για να συναντηθούμε και να συζητήσουμε την παίρνει η Κίνηση Πολιτών Καλαμαριάς
παίρνει η Κίνηση Πολιτών Καλαμαριάςσχετική απόφαση της Κίνησης Πολιτών Καλαμαριάς)   
Απόφαση της γενικής συνέλευσης της Κίνησης Πολιτών Καλαμαριάς

Η Κίνηση Πολιτών Καλαμαριάς,
Είναι σήμερα  ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης
Δεν είναι κόμμα, δεν είναι σύλλογος,δεν είναι φορέας του κράτους
Δεν είναι παράγοντας που διαμεσολαβεί και υπόσχεται σωτηρία
Είναι ανοικτό δίκτυο ανθρώπων που νοιάζονται για την στήριξη των πολιτών μαζί με τους πολίτες, για την στήριξη της κοινωνίας μαζί με την κοινωνία
Γι αυτό από την έναρξη της σοβαρότερης μεταπολεμικής κρίσης που βιώνει η Ελλάδα, ανέπτυξε και αναπτύσσει δράσεις ουσίας, με συνεργασία, συμμετοχή και αυτοοργάνωση
Δεν είμαστε οι μόνοι.Σε όλη τη χώρα συμβαίνουν παρόμοιες κινήσεις όμως έχουμε ακόμη ως κοινωνία πολύ δρόμο μπροστά μας
Όλα συνδέονται. Παντού όμως ένας είναι ο παράγοντας που μπορεί να φέρει φρέσκο αέρα στο ζοφερό τοπίο που ζούμε: η δύναμη του καθενός και όλων μαζί
Η δύναμη της συνεργασίας και της αλληλεγγύης απέναντι στην μοιρολατρεία,στην εξάρτηση,στη βία του κεφαλαίου και των λεγόμενων αγορών
Ο κάθε τόπος έχει τη δική του δυναμική και έχει να παίξει το δικό του ρόλο,αυτό ισχύει και για το δικό μας τόπο,την Καλαμαριά
100.000 άνθρωποι δεν είναι πιόνια κανενός
Έχουν φωνή,αξιοπρέπεια,ιδέες και κουράγιο να τα αλλάξουν όλα
Σαν έτοιμοι από καιρό, ρεαλιστές και προσγειωμένοι παίρνουμε το θάρρος να καλέσουμε σε κάθε γειτονιά κάθε πολίτη,μικρό και μεγάλο σε μια νέα εκκλησία του Δήμου,σε μια ανοιχτή συνάντηση, χωρίς ηγεμονίες, να μιλήσουμε,για τη ζωή μας και τον τόπο μας.
Το αμέσως επόμενο διάστημα από το Καραμπουρνάκι έως το Φοίνικα και από την Αρετσού έως το Βότση θα υπάρχει μια ανοικτή πρόσκληση για το καθένα μας
Θα γυρίσουμε την πλάτη στην πλύση εγκεφάλου και τη μοιρολατρεία.
Θα πάμε μαζί στη συνέλευση της γειτονιάς μας να βρούμε λύσεις για τις ανάγκες μας. Να απαιτήσουμε, να ακούσουμε , να σχεδιάσουμε, να συνεργαστούμε για να ζήσουμε,κι εμείς και ο τόπος μας.
 (απόφαση της γενικής συνέλευσης της Κίνησης,19-9-2013)

Κίνηση Πολιτών Καλαμαριάς
Δνση: Μεταμορφώσεως 8,Καλαμαριά, Βρυούλων 47,Αγ,Ιωάννης,Καλαμαριά
Τηλ.6993137277, 2313314239, 2314021328, 2310402851, Fax:2313314399

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου