Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Στη Χαλκιδική δε συγκρούονται δύο άκρα, αλλά δύο διαφορετικοί κόσμοι

Bild
Την Πέμπτη, 10/10, εκδικάζεται η αίτηση άρσης της προσωρινής κράτησης των τεσσάρων προφυλακισμένων κατοίκων της Χαλκιδικής, οι οποίοι συμπληρώνουν ήδη έξι μήνες στη φυλακή. Έχει προηγηθεί η αποστολή κλήσεων για κατάθεση με βάση τον αντιτρομοκρατικό για άλλους 27 κατοίκους και αλληλέγγυους, που πρωτοστατούν ενάντια στην ύπαρξη των μεταλλείων χρυσού και τη συνέχιση των εξορύξεων στην περιοχή τους. Την ίδια ώρα η ELDORADO Gold εντατικοποιεί τους ρυθμούς της καταστροφής του Κάκκαβου και του υπεραιωνόβιου δάσους των Σκουριών, έχοντας μετατρέψει το βουνό σε ένα τεράστιο εργοστάσιο με τις σειρές των φορτηγών που παραλαμβάνουν κομμένα δέντρα και υλικό να είναι ατελείωτες.

Και δεν έχει περάσει ένας μήνας από τότε που ο Δήμαρχος Αριστοτέλη, Χρήστος Πάχτας μάζεψε όλους τους κατοίκους του Νεοχωρίου, για να τους ανακοινώσει ότι το νερό του χωριού είναι ακατάλληλο προς πόση λόγω απαγορευτικής σε αυτό συγκέντρωσης αρσενικού. Φυσικά, η ακαταλληλότητα του νερού λόγω της συγκέντρωσης αρσενικού δεν μπορεί παρά να συνδέεται με τις γεωτρήσεις που έκανε και συνεχίζει να κάνει η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός στις πηγές του χωριού, οι οποίες βρίσκονται σε απόσταση 100 μέτρων από το χωριό. Εσχάτως μάλιστα και με αφορμή την καθυστερημένη κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού ενάντια στην εγκληματική δράση των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου, η κυβέρνηση ανακυκλώνει ξανά τη θεωρία των δύο άκρων, στοχοποιώντας το μεγάλο κοινωνικό κίνημα της Χαλκιδικής και βάζοντάς το στο ίδιο κάδρο με τους ναζί της Χρυσής Αυγής.

Η αλήθεια είναι πως σήμερα στην κοινωνία υπάρχει σύγκρουση και είναι σφοδρή. Δεν συγκρούονται όμως δύο άκρα αλλά δύο κόσμοι, ο κόσμος της κοινωνικής καταστροφής και ο κόσμος της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Ο δικός μας κόσμος έδωσε το παρόν το βράδυ του Σαββάτου, 5/10, όταν στη συναυλία αλληλεγγύης στη Χαλκιδική, που έγινε στη Θεσσαλονίκη, συνέρρευσαν 40.000 αλληλέγγυου κόσμου, μετατρέποντας τη στη μεγαλύτερη περιβαλλοντική συγκέντρωση και συναυλία όλων των εποχών στην Ελλάδα. Απέναντι στην αξιοπρέπεια του αγώνα των Χαλκιδιωτών το κράτος και η ELDORADO Gold τι πραγματικά έχουν αντιπαρατάξει; Σεληνιακή καταστροφή του δάσους των Σκουριών και του Κάκκαβου, κίνδυνο για ανεπίστρεπτη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής, πρωτοφανή κρατική βία και τρομοκρατία, στρατιωτικοποίηση του ευρύτερου χώρου γύρω από τα μεταλλεία και όχι μόνο, διώξεις του κινήματος με βάση τον αντιτρομοκρατικό, προφυλακίσεις κατοίκων ήδη για παραπάνω από έξι μήνες, επειδή συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις και, τελικά, εγκατάσταση ενός ιδιότυπου καθεστώτος εξαίρεσης των κατοίκων της Χαλκιδικής από θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, ακόμη και αυτού του ίδιου του δικαιώματος στη ζωή και στο μέλλον των παιδιών τους. Αυτός είναι ο δικός τους κόσμος, για τον οποίο μας προετοιμάζουν όλους και δε θα τους αφήσουμε. Όταν βάζουν στο στόχαστρο τους αγωνιστές της Χαλκιδικής, μας βάζουν όλους. Ο αγώνας της Χαλκιδικής είναι και δικός μας αγώνας.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττική) καλεί σε συντονισμό, οργάνωση και κινητοποίηση όλους τους ενεργούς πολίτες της πόλης για δράσεις αλληλεγγύης και αγώνα ενάντια σε μία εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ.

ΝΑ ΠΑΨΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ, 13/10, ΩΡΑ 18:00

Ανοιχτή Συνέλευση στο χώρο του 2ου Εναλλακτικού Φεστιβάλ

Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας

στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ (ΑΤΤΙΚΗ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου