Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

Οι «τρομοκράτες» της Χαλκιδικής…



Με διαδικασίες «εγκληματικής οργάνωσης» καλούν κατοίκους της Ιερισσού σε προκαταρκτική εξέταση. «Ο υπουργός επιχειρεί να ταυτίσει τους ναζί δολοφόνους του Φύσσα με τους αντιστεκόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» συνήγορος υπεράσπισης και συμπληρώνει: «Δεν είναι καθόλου τυχαία η χρονική στιγμή που εκδηλώνονται όλα αυτά».
Της Ντίνας Δασκαλοπούλου από την “Εφημερίδα των Συντακτών”

[1]«Στο όνομα του Νόμου, εμείς ο… του Τμήματος Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, ως ανακριτικός υπάλληλος, και ο… της ίδιας υπηρεσίας, ως δεύτερος ανακριτικός υπάλληλος, καλούμε τον…, ημέρα Παρασκευή και ώρα 09:30, όπως εμφανισθεί ενώπιόν μας, στο ενταύθα αστυνομικό κατάστημα προκειμένου να εξετασθεί και να παρέχει εξηγήσεις σε προκαταρκτική εξέταση που διενεργείται δυνάμει… παραγγελίας της κας Εισαγγελέως Πρωτοδικών Χαλκιδικής σχετικά με τις αξιόποινες πράξεις της εγκληματικής οργάνωσης».
Δεν είναι κλήση για παροχή εξηγήσεων σε κάποιον χρυσαυγίτη, αλλά σε έναν Χαλκιδικιώτη. Την ώρα που οι απηνείς διώκτες του εγκλήματος εξαπολύουν –υποτίθεται– ανθρωποκυνηγητό κατά των ναζί, είναι οι Ιερισσίωτες πάλι που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον Νόμο ως δυνάμει τρομοκράτες. Είκοσι τρεις κάτοικοι του χωριού και τέσσερις Θεσσαλονικείς έλαβαν χτες κλήσεις για να εμφανιστούν την Παρασκευή ενώπιον της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης.
Οι 22 ελέγχονται για: κατασκευή, προμήθεια και κατοχή όπλων και εκρηκτικών υλών, βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροήν, διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας, διατάραξη κοινής ειρήνης (με την επιβαρυντική περίσταση του κουκουλονόμου). Τα περιστατικά για τα οποία καλούνται να εξηγήσουν την πιθανή συμμετοχή τους έλαβαν χώρα από τις αρχές Μαΐου έως και τα τέλη Αυγούστου στην περιοχή «Λάκκος Καρατζά» του όρους Κάκαβος στη Μεγάλη Παναγία, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Ιερισσού Χαλκιδικής. Η «εγκληματική οργάνωση» βαρύνεται κατά την αστυνομία με τον τραυματισμό 4 αστυνομικών και επιθέσεις εναντίον εργαζομένων της Ελληνικός Χρυσός και κατοίκων που «δεν αντιτίθενται στην επένδυση».
Πληθωρισμός οργανώσεων
Είναι η… τέταρτη κατά σειρά «τρομοκρατική οργάνωση» που εμφανίζεται στη Χαλκιδική, σύμφωνα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι: η πρώτη εμφανίζεται τον Σεπτέμβριο του 2012 (7 άτομα), η δεύτερη μόλις έναν μήνα αργότερα (2 άτομα έχουν κληθεί μέχρις ώρας), η τρίτη μετά το χτύπημα στις Σκουριές (Φεβρουάριος του 2013, 20 κατηγορούμενοι, εκ των οποίων οι 4 προφυλακισμένοι) και η τέταρτη μόλις χτες!
«Δεν είναι καθόλου τυχαίο το τάιμινγκ: ο υπουργός επιχειρεί να ταυτίσει τους ναζί δολοφόνους του Φύσσα με τους αντιστεκόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» από την ομάδα των συνηγόρων ο Γιώργος Κυρίτσης. «Σε μια προσπάθεια να επιβεβαιώσει τη θεωρία των δύο άκρων, σπιλώνει το λαό που αντιστέκεται και ποινικοποιεί τον αγώνα της κοινωνίας. Σε κάθε δικογραφία προστίθεται και η κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης, ώστε η βιομηχανία των διώξεων να λειτουργήσει ακόμα πιο αποτελεσματικά». Είναι χαρακτηριστικό ότι από την αρχή των κινητοποιήσεων των κατοίκων, 25 άτομα αντιμετωπίζουν κατηγορίες για κακουργήματα, 25 για πλημμελήματα και 56 για βαριά κακουργήματα και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.
Εγκριτοι νομικοί κύκλοι της Αθήνας χτες σχολίαζαν τόσο το τάιμινγκ της κλήσης όσο και τη σπουδή της αστυνομίας να ανταποκριθεί σε χρόνο dt στην παραγγελία της εισαγγελέως.

Αναπόφευκτες συγκρίσεις
Οι συγκρίσεις για τα αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής ήταν αναπόφευκτες. Εμπειροι δημοσιογράφοι του δικαστικού ρεπορτάζ, εξάλλου, σχολίαζαν χτες πως «προξενεί εντύπωση ότι για τόσο σοβαρές πράξεις η έρευνα έχει ανατεθεί στην ΕΛ.ΑΣ. και όχι σε εισαγγελέα» καθώς «οι καταγγέλλοντες τα περιστατικά είναι αστυνομικοί και συνάδελφοί τους θα κληθούν να ερευνήσουν».
«Κατασκευασμένες κατηγορίες» καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ διά της τοπικής βουλευτίνας του. Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», η Κατερίνα Ιγγλέζη κάνει λόγο για χειραγώγηση της ΕΛ.ΑΣ.: «Η Ελληνική Αστυνομία, καθοδηγούμενη από τη θεωρία των συμβούλων και συνεργατών του πρωθυπουργού για την ύπαρξη “δύο άκρων”, στοχεύει για άλλη μια φορά το κίνημα των κατοίκων και δεν διστάζει, με κατασκευασμένες κατηγορίες, να χαρακτηρίζει μία ολόκληρη κοινωνία ως “εγκληματική οργάνωση”. Οι ίδιοι που όλα αυτά τα χρόνια αγνοούσαν, αν δεν συγκάλυπταν, την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, προσπαθούν σήμερα, στοχευμένα να “συμψηφίσουν” ένα παλλαϊκό κίνημα με ένα ναζιστικό μόρφωμα».
«Τα δύο άκρα δεν είναι οι νεοναζί και οι Σκουριές. Τα δύο άκρα είναι το κράτος και το παρακράτος. Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: του μηχανισμού καταστολής κάθε άποψης και κινήματος που αντιστέκεται στα σχέδιά τους», δηλώνουν από την πλευρά τους οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Στρυμονικού. «Δεν είμαστε φορείς βίας. Είμαστε δέκτες, μιας κρατικής βίας, τρομοκρατίας και προπαγάνδας, που παραπέμπει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Είμαστε δέκτες της βίας μιας εξουσίας, που δεν διστάζει να παραβεί νόμους και κανόνες που η ίδια θέσπισε, που δεν διστάζει να καθοδηγεί με εντολές και εκβιασμούς τη Δικαιοσύνη. Μιας εξουσίας που εξισώνει τη ρατσιστική βία με ένα κοινωνικό κίνημα που αγωνίζεται για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής, τη δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και ένα καλύτερο μέλλον».
«Καθίσταται ασφαλέστερη η καταδίκη των παραβατών»
Κι ενώ η Δικαιοσύνη διερευνά αν και κατά πόσον… η ναζιστική οργάνωση συνιστά και εγκληματική οργάνωση, το κίνημα της Χαλκιδικής αντιμετωπίζεται συστηματικά ως τέτοια. Τι σημαίνει όμως αυτή η κατηγορία; Σύμφωνα με το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, για να υπάρξει εγκληματική οργάνωση, πρέπει να συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις: α) Να συμπράττουν τουλάχιστον τρία άτομα που διαπράττουν συγκεκριμένα αδικήματα, β) η δράση τους να έχει διάρκεια και γ) να υπάρχει δομή (αρχηγός, υπαρχηγός κ.λπ.).
Για ποιο λόγο ασκούνται ποινικές διώξεις, περιλαμβάνοντας αυτή την κατηγορία; Σύμφωνα με ανάλυση του περιοδικού «Νομικά Επίλεκτα» (www.nomika-epilekta.gr), έτσι καθίσταται ασφαλέστερη η καταδίκη των παραβατών: «Με μόνο αυτόν τον χαρακτηρισμό έχουν εξασφαλισμένη μια πρώτη ποινή που κυμαίνεται από πέντε έως δέκα χρόνια. Αν συλληφθούν τρεις νεαροί με την κατηγορία ότι διέρρηξαν κάποιο κατάστημα, η δράση τους στο πλαίσιο “εγκληματικής οργάνωσης” και η καταδίκη τους (τόσο για τη συμμετοχή τους σε αυτήν την ουσιαστικά ανύπαρκτη οργάνωση όσο και για τη διάρρηξη) είναι απόλυτα εξασφαλισμένη με την επιβολή συντριπτικών ποινών, ανώτερων των πέντε χρόνων σε κάθε έναν και, στις καλύτερες περιπτώσεις, επτά έως δώδεκα χρόνων».
Αν κάποιος κατηγορηθεί ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης, μπορεί να συλληφθεί οποτεδήποτε, επειδή θεωρείται το έγκλημά του διαρκές και, συνεπώς, πάντοτε αυτόφωρο. Η αστυνομία, κατ’ εξαίρεση, μπορεί να παρακολουθήσει τις τηλεφωνικές συνομιλίες του και να βιντεοσκοπήσει τις κινήσεις του. Οι Αρχές μπορούν να δεσμεύσουν, χωρίς κανέναν περιορισμό, τα περιουσιακά στοιχεία των κατηγορουμένων, να παραβιάσουν το τραπεζικό απόρρητο και να παγώσουν τραπεζικούς λογαριασμούς, καθώς και να κατάσχουν την περιουσία του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου