Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Βλαστος, Κοινωνικός Συνεταιρισμός Ελληνικού – Αργυρούπολης



ΠΡΑΣΙΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ – ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ 26-27 / 10 / 2013 9.οο-17.οο

ΠΡΑΣΙΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ –  ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ  ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
ΜΕ ΣΒΩΛΟΥΣ , ΧΩΡΙΣ ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΙΣΜΑ.
Ο ΠΑΝ. ΜΑΝΙΚΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ   ΦΥΤΕΥΣΗΣ , ΣΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ – ΚΥΡΙΑΚΗ  26-27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013   9.οο -17.οο ,
ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ” ΑΝΘΗΣΤΗΡΙ ” .
ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ Αυτοδιαχειριζόμενο Κάμπινγκ Βούλας-  “ΒΛΑΣΤΟΣ”
Το εργαστήρι υποστηρίζεται από το Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης.
Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.



Περισσότερες πληροφορίες:
6974342771, 6977925877, 2291079507, durjaki@hotmail.com
Βλαστός τλφ 210-9613680
Λίγα λόγια για τη Φυσική καλλιέργεια
Βασική θέση στη “Φυσική καλλιέργεια” έχουν οι μπάλες σπόρων. Πλάθουμε σβώλους από πηλό οι οποίοι μέσα έχουν πολλούς σπόρους, τους αφήνουμε να στεγνώσουν και μετά τους σπέρνουμε. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, οι σπόροι που προσαρμόζονται καλύτερα στις συνθήκες τις περιοχής, του εδάφους κλπ θα είναι και αυτοί που θα αναπτυχθούν.
Η αμέθοδη αυτή μέθοδος (όπως την ονομάζει o ίδιος ο Fukuoka) βασίζεται σε μια ολιστική θεώρηση της γεωργίας, της φύσης και του ανθρώπου. Έτσι θα μπορέσει δημιουργηθεί ένα χωράφι το οποίο όταν φτάσει σε πλήρη αρμονία θα αυτο-οργώνεται, αυτο-λιπαίνεται, αυτο-προσαρμόζεται και αυτο-προστατεύεται.Δίνοντας από την πλευρά μας ιδιαίτερη έμφαση στο έδαφος, δημιουργούμε τις συνθήκες ώστε η φύση να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα.

Για αυτό και η “Φυσική Καλλιέργεια” έχει ονομαστεί και η μέθοδος του “Do-Nothing”
Ο Masanobu Fukuoka είναι ένα σπάνιο άτομο που έχει αφιερώσει τη ζωή του για παραπάνω από 50 χρόνια στη γεωργία σαν πνευματικό μονοπάτι. Ακόμη πιο σπάνια για την εποχή μας της κατατετμημένης εξειδίκευσης είναι η κατανόησή του για την αλληλοσυσχέτιση όλων των όψεων της ανθρώπινης κοινωνίας και της φύσης.
Αυτός που οι Ιάπωνες έχουν αποκαλέσει «σύγχρονο Λάο Τσε» για την παράδοξη σοφία του, ανατρέχει στην πηγή των γεωργικών παραδόσεων για να εμφανιστεί στην εμπροσθοφυλακή του μεταβιομηχανικού πολιτισμού.
Φιλοσοφικό και ταυτόχρονο γήινο, μας δίνει την ευκαιρία να περπατήσουμε ανάμεσα από υγιή χωράφια, και εξηγεί καθαρά πως μπορούμε και πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο δράσης μας αν θέλουμε να πετύχουμε διαρκή ειρήνη με τη γη και τους εαυτούς μας
Ο M. Fukuoka (1913-2008) σπούδασε μικροβιολόγος στη γενέτειρά του, την Ιαπωνία και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιστήμονας του εδάφους που ειδικεύεται στην παθολογία των φυτών. Σε ηλικία 25 ετών, άρχισε να αμφιβάλλει για την σοφία της σύγχρονης γεωργικής επιστήμης. Εγκατέλειψε τελικά τη δουλειά του ως ερευνητής και επέστρεψε στο αγρόκτημα της οικογένειάς του στο νησί της Shikoku στη νότια Ιαπωνία . Από εκείνο το σημείο και αφιέρωσε τη ζωή του για την ανάπτυξη ενός μοναδικού μικρής κλίμακας σύστημα βιολογικής καλλιέργειας που δεν απαιτεί βοτάνισμα, φυτοφάρμακα, λίπασμα, ή όργωμα.
- Ο Π. Μανίκης είναι γεωπόνος, αγρότης και φιλόσοφος όπως παρουσιάζεται μέσα από τα blogs. Επειδή όμως οι τίτλοι και οι χαρακτηρισμοί αντί να ενοποιούν, περισσότερο αναλύουν και διαχωρίζουν, ας τους αφήσουμε στην άκρη. Ο Π. Μανίκης τον καιρό που δεν ταξιδεύει στην Ελλάδα και το εξωτερικό όπου τον καλούν για να μιλήσει για τη “Φυσική Καλλιέργεια”, βρίσκεται στο κτήμα του στην Έδεσσα και στο “Κέντρο Φυσική Καλλιέργειας”
Video για τη Φυσική καλλιέργεια από το Φυσικό αγρόκτημα του Παναγιώτη Μανίκη στην Έδεσσα tp://youtu.be/BSFzJQ1dYgc


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου