Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Να διαλύσουμε τη νεοναζιστική οργάνωση


Αντιφασιστική πορεία: Σάββατο 5/10, 6μμ, πλ. Αγ. Νικολάου, Βόλος

Μόλις πριν από δύο βδομάδες γράφαμε ότι «η αντιμετώπιση των φασιστών είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε εξ ολοκλήρου στην «αμερόληπτη» δικαιοσύνη και στη «δημοκρατική λειτουργία» της ελληνικής αστυνομίας». Η κρατική «αντιφασιστική» φιέστα ξεφούσκωσε πολύ γρήγορα, πριν καλά-καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί των εγγυητών της «δημοκρατικής ομαλότητας», των επικριτών «της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται» και των θιασωτών της άποψης ότι ο φασισμός χτυπιέται αποτελεσματικά με πόλεμο ανακοινώσεων και σωρεία επιχειρημάτων.
Την επομένη των συλλήψεων των βουλευτών και των μελών της Χρυσής Αυγής δηλώναμε ότι η κυβερνητική πρωτοβουλία ήταν και εξόφθαλμα ιδιοτελής και αντικειμενικά ημιτελής. Σήμερα, η μη προφυλάκιση σωρείας στελεχών της εγκληματικής οργάνωσης δεν αφήνει άλλα περιθώρια ερμηνείας: το αστικό σύστημα, κυβέρνηση, αστυνομία και δικαιοσύνη, ούτε πραγματικά θέλει, ούτε ολοκληρωμένα μπορεί να αντιμετωπίσει τη φασιστική απειλή. Μόνο ένα πλατύ, μαχητικό και αποφασισμένο αντιφασιστικό κίνημα, παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια του, μπορεί να διαλύσει τους δολοφόνους νεοναζί.
Απέναντι στον όψιμο κυβερνητικό «μνημονιακό αντιφασισμό» η οριοθέτησή μας είναι ξεκάθαρη. Το αντιφασιστικό κίνημα δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει εκείνους τους πολιτικούς χώρους που με την πολιτική τους οδηγούν λαϊκά στρώματα στην φτωχοποίηση και στην εξαθλίωση, συνεχίζοντας έτσι να προσφέρουν εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη της εγκληματικής συμμορίας. Εμείς εξακολουθούμε να υπερασπιζόμαστε την άποψη ότι για να μπορέσει το αντιφασιστικό κίνημα να αποδειχθεί αποτελεσματικό, αφενός μεν απαιτούνται σταθερά μαχητικά αντανακλαστικά ώστε να μην επιτρέπουμε στους φασίστες να εμφανιστούν στο δρόμο, αφετέρου δε απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή συμπόρευση και ο συντονισμός όλων των πολιτικών ρευμάτων της Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, πολιτική συλλογικότητα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, καλεί και αυτό από τη μεριά του όλους και όλες τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες της Αριστεράς στην συγκέντρωση και πορεία που διοργανώνεται από συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου το Σάββατο 5/10, στις 6μμ, στην πλ. Αγ. Νικολάου, στο Βόλο.
Βόλος, 3/10/2013

 Η δική μας πρόταση:
Σήμερα είναι σίγουρα χρήσιμη η αντι-βία σαν απάντηση στη μέχρι τώρα βία της ναζιστικής οργάνωσης. Θα χρειασθεί να «ξεφτιλισθεί» στα μάτια της νεολαίας η τάχα «μαγκιά» της. Με την ανάδειξη του φόβου της μπροστά στην αποφασιστική μαχητικότητα και στάση των αντιφασιστών. Η εικόνα  να το βάζουν στα πόδια και να εξαφανίζονται τα «κουτσαβάκια» και οι φουσκωτοί της από τους δρόμους, γιατί δε μπορούν να συγκρουσθούν με τους πραγματικούς αντιφασίστες, θα βοηθήσει στην απομυθοποίηση του φόβου που προκαλεί.
Όπως διαπαιδαγωγείται η νεολαία σήμερα από το κυρίαρχο σύστημα, οδηγείται στο να υιοθετεί βίαιους τρόπους συμπεριφοράς και να θαυμάζει βίαιους «ήρωες». Για αυτό και η «χρυσή αυγή» παίζει πολύ με αυτό το αντανακλαστικό και έχει βάλει σα στόχο να επηρεάζει κυρίως τη νεολαία. Για αυτό και δε θα της στοιχίσει και πολύ το να αποκηρύξει τον εθνικοσοσιαλισμό και ναζισμό, χάνοντας κάποιους παλιούς ιδεολόγους της.  
Αν λοιπόν χτυπηθεί σε αυτό ακριβώς το σημείο, στην εικόνα του «ντόμπρου» ανυποχώρητου και γυμνασμένου ήρωα, θα υποχωρήσει πολύ ο επηρεασμός της στους μη σκεπτόμενους σήμερα νεολαίους.
Να χτυπηθεί όμως όχι μόνο στο οργανωτικό και τη στελέχωσή της, όχι μόνο με τη διάλυση των γραφείων της ή τον ξυλοδαρμό και το κυνήγημα των μελών της.
Για να διαλύσουμε τη νεοναζιστική οργάνωση θα χρειασθεί ταυτόχρονα να τη διαλύσουμε και στο ιδεολογικό πεδίο-στα κεφάλια των ανθρώπων που την προωθούν και την υποστηρίζουν. Κυρίως στο πεδίο της καθημερινής ζωής, όπου συγκεκριμένοι τρόποι ζωής και κατανάλωσης προωθούν τους τρόπους καθημερινής βίαιης συμπεριφοράς των μελών και συμπαθούντων της.  
Επειδή οι αντιφασίστες δε θέλουν «μη σκεπτόμενους νέους» θα χρειασθεί να δώσουν τροφή για να αρχίζουν να σκέφτονται οι νέοι πάνω στο ποιόν της μέλλουσας ζωής τους. Να δώσουν με τη μορφή παραδείγματος –και όχι μόνο με τα λόγια-ελκυστικές εναλλακτικές δυνατότητες στο μέλλον που της ετοιμάζει το σύστημα της ρεμούλας, της εκμετάλλευσης, της κατανάλωσης και της εξαθλίωσης.
Ένα τέτοιο παράδειγμα θα εκτυλίσσεται στα μάτια των Βολιωτών το ερχόμενο τριήμερο. Είναι η 4η Πανθεσσαλική Οικογιορτή.
Οι αντιφασίστες λοιπόν θα πρέπει να καλέσουν τους πολίτες και τους νεολαίους του Βόλου, όχι μόνο στην αντιφασιστική πορεία-έχουν γίνει πολλές τέτοιες-αλλά και στη συμμετοχή σε αυτή τη γιορτή και στις διάφορες δραστηριότητες και συζητήσεις που θα γίνουν στα πλαίσιά της.
Δείτε πάνω σε αυτό τις αναρτήσεις μας:  http://topikopoiisi.blogspot.de/2013/10/4.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου