Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Τα νέα του Πελίτι



Μου στάλθηκαν με μαίηλ:

Αγαπητοί φίλοι,
Πριν από δυο εβδομάδες περίπου επέστρεψα από ένα ταξίδι στην Γαλλία που έγινε με αφορμή ένα σεμινάριο
(http://www.semencespaysannes.org/rencontre_internati_maisons_semences_paysanne_472.php) που οργάνωσε το γαλλικό δίκτυο Reseau Semences Paysannes. Το σεμινάριο ήταν 4ήμερο, με πολλές συμμετοχές από όλον τον κόσμο. Το βασικό θέμα ήταν τα «κοινοτικά συστήματα σπόρων», όπου διάφορες ομάδες (από Γαλλία, Αυστρία, Ινδία, Βραζιλία, Τογκό, Μπενίν…) παρουσίασαν τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να σώσουν τους παραδοσιακούς και τοπικούς σπόρους. Το πρόγραμμα του σεμιναρίου περιελάμβανε ομιλίες, εργαστήρια (σχετικά με το θέμα του σεμιναρίου) και επισκέψεις σε διάφορα εγχειρήματα που αποτελούν μέρος του δικτύου.
Ενδεικτικά αναφέρω τα:
-“Le biau germe” (http://www.biaugerme.com/): συνεταιρισμός 11 αγροκτημάτων (σε μέγιστη απόσταση 25χλμ μεταξύ τους) που κάνουν σποροπαραγωγή. Τα 13 άτομα που συνολικά ανήκουν τα αγροκτήματα είναι υπεύθυνα και για την λειτουργία του συνεταιρισμού (καθαρισμός – αποθήκευση – συσκευασία - διάθεση σπόρων και γραμματειακή υποστήριξη).
-“Bio dAquitaine” (http://www.bio-aquitaine.com/) μια «πλατφόρμα» για καλαμπόκι και ήλιο. Καλλιεργούσαν διάφορες ποικιλίες από αυτά τα είδη δίπλα – δίπλα, έκαναν χαρακτηρισμό σε κάθε μία από αυτές και τις σύγκριναν μεταξύ τους.
Την τελευταία ημέρα, έγινε μια ανοικτή εκδήλωση με ανταλλαγές σπόρων, ομιλίες, φαγητό και μουσική. Δόθηκε επίσης η δυνατότητα σε ομάδες που δεν είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στα πλαίσια του σεμιναρίου (όπως το Πελίτι), να κάνουν μια μικρή παρουσίαση στον κόσμο που είχε μαζευτεί.
Το σεμινάριο ακολούθησε μια κλειστή διεθνής συνάντηση 2 ημερών, που οργανώθηκε από το IPC (International Planning Committee for Food Sovereignty http://www.foodsovereignty.org/) με σκοπό να συζητηθεί μια κοινή στρατηγική απέναντι στη Διεθνής Συνθήκη για τους Φυτογενετικούς Πόρους για τη Διατροφή και τη Γεωργία (International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture ΙΤPGRFA - http://www.planttreaty.org/) το οποίο με τα άρθρα 5,6 και 9 υπονομεύει τα δικαιώματα των γεωργών.

Μετά το τέλος του σεμιναρίου ακολούθησαν διάφορες επισκέψεις στη νοτιοδυτική Γαλλία:
-          Terre et Humanisme (http://www.terre-humanisme.org/): οργάνωση που ασχολείται κυρίως με τη διάδοση της αγροοικολογίας (αρμονική σχέση ανθρώπου και φύσης).
-          Το Kokopelli (http://www.kokopelli-seed-foundation.com/): έδειξε ενδιαφέρον για την προσπάθεια που κάνουμε και έδωσε πολλές ιδέες για το πώς μπορούμε να οργανωθούμε με έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο.
-          Την κοινότητα Longo Mai στο Forcalquier. Μας ξενάγησαν, είχαμε  την ευκαιρία να μιλήσουμε για την καλύτερη οργάνωση της τράπεζας σπόρων και την τελευταία μέρα έγινε μια συνάντηση με αφορμή την επίσκεψή μας, όπου παρουσιάστηκε η δουλειά του πελίτι, λύθηκαν διάφορες απορίες που υπήρχαν για τον τρόπο λειτουργίας μας και είχαμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε πάνω στο non paper της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
-          Διάφορους καλλιεργητές που διαθέτουν τα προϊόντα τους άμεσα στους καταναλωτές μέσω του δικτύου AMAP (http://www.reseau-amap.org/), το οποίο είναι ένα γαλλικό δίκτυο καταναλωτών αντίστοιχο του CSA (community supported agriculture – κοινοτικά υποστηριζόμενη γεωργία) που στόχο έχει την στήριξη των βιολογικών γεωργών μικρής κλίμακας.
-          Διάφορα σημεία διανομής AMAP

Προς ενημέρωσή σας, το θέμα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας βρίσκεται στην εξής φάση: έχει εκδοθεί από την κομισιόν ένα «non paper» (http://www.jordbruksverket.se/download/18.2caaa5d2139711ae12f8000738/PRM+Regulation,+non-paper.pdf) το οποίο δίνει κατά κάποιο τρόπο τις γραμμές που θα κινηθεί το τελικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στο ευρ. κοινοβούλιο προς συζήτηση στις αρχές του 2013 (μάλλον τον Φλεβάρη). Γενικά φάνηκε η ανάγκη να υπάρξει μια συζήτηση μεταξύ των ομάδων που τους ενδιαφέρει το θέμα πάνω στο non paper, ώστε να αποκτήσουν μια κοινή όσο το δυνατόν γίνεται θέση και να είναι έτοιμοι να δράσουν όταν θα βγει το νομοσχέδιο.

Για το Πελίτι
Αντώνης Μπρέσκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου