Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Συλλαλητήριο για τα βιομηχανικά απόβλητα στον Όλυμπο




Έχει βουίξει ο τόπος από φωνές διαμαρτυρίας κι όμως, ο πολιτικά «κωφάλαλος» Δήμαρχος Δίου-Ολύμπου κ. Παπαθανασίου, επιμένει, θαρρείς και ο Όλυμπος είναι κομμάτι της αυλής του!
Εδώ και δύο μήνες περίπου, στην ιστοσελίδα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ), διεξάγεται ονομαστική ψηφοφορία σχετικά με την ταφή των βιομηχανικών αποβλήτων στους πρόποδες του Ολύμπου. Οι πολίτες ερωτώνται:
Ο Δήμος Δίου-Ολύμπου έχει εγκρίνει τον ενταφιασμό 82.000 τόνων βιομηχανικών αποβλήτων (ηλεκτρολυτικού διοξειδίου του μαγγανίου, το οποίο αποτελεί βασικό συστατικό μπαταριών), στο χώρο του λατομείου, στους πρόποδες του Ολύμπου.
Εσείς, συμφωνείτε με την παραπάνω απόφαση; Ποια είναι η δική σας γνώμη;
Οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν:
  • ΝΑΙ, συμφωνώ με την ταφή των αποβλήτων ή
  • ΟΧΙ, διαφωνώ με την ταφή των αποβλήτων.
Δεν πρόκειται λοιπόν για μια απλή συγκέντρωση ψηφιακών υπογραφών, αλλά για μια διαδικτυακή ψηφοφορία, όπως αυτές που πραγματοποιούνται από δημοσκοπικές εταιρείες. Μάλιστα με διαδικασία διαπίστευσης, μέσω ελέγχου εγκυρότητας της ηλεκτρονικής διεύθυνσης των ψηφοφόρων. Οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να εκφέρουν γνώμη, να καταθέσουν την άποψή τους, όποια κι αν είναι αυτή. Να πουν ναι ή όχι στο ερώτημα που τους τίθεται.
Συνήθως οι δημοσκοπικές εταιρείες συγκεντρώνουν, σε πανελλαδική κλίμακα, περίπου 800 – 1200 δείγματα και με βάση τα στοιχεία αυτά, καταλήγουν σε συμπεράσματα τα οποία χρησιμεύουν στους πελάτες τους, κυρίως πολιτικούς και κόμματα. Μάλιστα πληρώνονται αδρά για τη συλλογή και την επεξεργασία των παραπάνω δεδομένων. Θεωρείται πλέον πάγια τακτική πολιτικών και κομμάτων να «ψηλαφίζουν» τις προθέσεις των πολιτών μέσα από τέτοιες δημοσκοπήσεις.
Στην ονομαστική ψηφοφορία η οποία διεξάγεται στην ιστοσελίδα της ΕΟΔνΠ μέχρι αυτή τη στιγμή, 2.440 πολίτες κατέθεσαν την άποψή τους, εκ των οποίων οι 2.416 διαφωνούν με την απόφαση της Δημοτικής Αρχής και μόλις 24 πολίτες λένε ναι στην ταφή των αποβλήτων. Δηλαδή, το 99% των πολιτών λέει ΟΧΙ, δήμαρχε, δε συμφωνώ με αυτό που πας να κάνεις! Όμως ο δήμαρχος συνεχίζει το βιολί του!
Αμετανόητος, ο Δήμαρχος Δίου-Ολύμπου κ. Παπαθανασίου, έχει «μουλαρώσει» και δεν ακούει κανέναν! Ούτε το 99% αλλά ούτε και τους ίδιους τους δημοτικούς του συμβούλους, οι οποίοι εν τω μεταξύ, κατάλαβαν τι έκαναν, βάζοντας την υπογραφή τους και τώρα, ψάχνουν με κάθε τρόπο μια ευκαιρία για να επανορθώσουν.
Έχει βουίξει ο τόπος από φωνές διαμαρτυρίας κι όμως, ο πολιτικά «κωφάλαλος» Δήμαρχος Δίου-Ολύμπου κ. Παπαθανασίου, επιμένει, θαρρείς και ο Όλυμπος είναι κομμάτι της αυλής του!

Ο Όλυμπος δεν θα γίνει χαβούζα βιομηχανικών αποβλήτων!
 

Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας στηρίζει τον αγώνα της «Πρωτοβουλίας Πολιτών ενάντια στην ταφή βιομηχανικών αποβλήτων στους πρόποδες του Ολύμπου» και καλεί τα μέλη, τις φίλες, τους φίλους της και όλους του πολίτες της Πιερίας να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο της Τρίτης 20.11.2012, ώρα 18:00, μπροστά στο Δημαρχείο του Δήμου Δίου Ολύμπου.


Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την όλη στάση και την συμπεριφορά της Δημοτικής Αρχής, η οποία προσβάλλει την προσωπικότητά μας αλλά και την έξωθεν εικόνα του νομού μας.
Καλούμε το Δήμαρχο κ. Παπαθανασίου και τους Δημοτικούς Συμβούλους της παράταξής του να ανακαλέσουν κάθε προηγούμενη απόφασή τους και να μην υπογράψουν τη σύμβαση για την εκτέλεση του έργου μεταφοράς – απόθεσης των βιομηχανικών αποβλήτων στα σπλάχνα του βουνού των θεών.
Η εναπόθεσή τους στους πρόποδες του Ολύμπου, αποτελεί ανεπανόρθωτη  προσβολή  για ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό – ιστορικό και πολιτισμικό σύμβολο και υποβαθμίζει σοβαρά από κάθε άποψη  την περιοχή μας και την Πιερία ευρύτερα.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου