Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Κατάληψη Ελαία: ελέυθερος κοινωνικός χώρος στην Κέρκυρα



«Απο την εγκαταλειψη στην καταληψη»

Κάθε Σάββατο στις 12.00 γίνονται γεωργικές εργασίες στο χωράφι και στο θερμοκήπιο της κατάληψης (οι έκτακτες συναντήσεις ανακοινώνονται στο μπλογκ)
ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΤΗΣ «ΕΛΑΙΑΣ» ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Έλα και εσύ με το τσαπί σου να ξανακάνουμε τη γη δική μας
Ινδιάνικη προφητεία (Φυλή Κρι)
«Μόνον όταν το τελευταίο δέντρο έχει πεθάνει
και το τελευταίο ποτάμι έχει δηλητηριαστεί
και το τελευταίο ψάρι έχει πιαστεί ,
θα καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να φάμε τα χρήματα»
περί αγροτιάς
Τι κατάφερες, άνθρωπε, μέσα σε δύο αιώνες; Κατάφερες, πραγματικά, πολλά; Δε λέω, έκανες τη ζωή σου εύκολη και ξεκούρασες το σκεβρωμένο σου κορμί. Κάποτε, σε κατάπινε η γη και σε έτρωγε τ' αλάτι. Μα τώρα σε καταπίνει η μισθωτή σκλαβιά και σε τρώει το τσιμέντο. Κάποτε ήσουνα φτωχός μα ήρεμος, τώρα είσαι φτωχός και καταθλιπτικός. Προτίμησες, άνθρωπε, τα γραφεία και τα ξενοδοχεία, πιάνεις τιμόνι, πατάς πλήκτρα και δεν ξέρεις τι χρώμα έχει ο ουρανός κι η θάλασσα. Η γη για εσένα είναι ξένη και σε εκνευρίζει να λερώνεις τα αστραφτερά σου τα παπούτσια στη λάσπη του φθινοπώρου. Άφησες λίγους μεγάλους να διαφεντεύουν τη σοδειά σου και τους εμπόρους να τρίβουνε τα χέρια τους και εσύ μιλάς για βιτρίνες και καλώδια. Άφησες τους κεφαλαιοκράτες να ραντίζουν τη γη σου, μαζί και την ανάσα σου και εσύ αρρωσταίνεις και λες «έχει ο θεός», μέχρι που πεθαίνεις. Τα ποτάμια σου, άνθρωπε, έγιναν μοβ και κίτρινα και εσύ έχεις ξεχάσει τι χρώμα είχανε παλιά. Σου μιλήσανε για καλύτερες σοδειές και για το πώς θα βγάζεις φρούτα ωραία, μεγάλα, λαμπερά και εσύ τους χαμογέλασες. Μάλλον δεν τα κατάφερες πολύ καλά εκεί μακριά στο μικρό σου γραφείο.
περί φαγητού
Το φαγητό σου, άνθρωπε, είναι γλυκό και έχει χρώματα. Γεμάτο το καλάθι σου από όλα τα καλά του κόσμου, μα δεν ξέρεις καν από πού έχουνε βγει. Από τη γη, από τη θάλασσα ή από το σωλήνα; Μπερδεύεις καραμέλες με φασόλια και αναρωτιέσαι σε ποια από τι χώρες που έχεις πάει, μπορείς να βρεις το μάνγκο. Τους άφησες να κάνουν πειράματα με το στομάχι σου και δεν αναρωτιέσαι γιατί οι φράουλες γίνανε σαν καρπούζια. Πλένεις τα φρούτα σου καλά, γιατί σου είπαν έτσι στην TV. Ένιωσες σπουδαίος όταν αγόρασες το πρώτο σου βιολογικό πεπόνι και έσπευσες να δώσεις τα πάντα για μια ντομάτα σαν τις παλιές που έτρωγε ο παππούς σου. Σου είπανε ότι νοιάζονται μόνο για εσένα και την υγεία σου και εσύ την είδες οικολόγος. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να τρως και να πίνεις τις ψευτολιχουδιές όλου του κόσμου.
Τρως περισσότερο άνθρωπε, μα τρως χειρότερα.
Ζεις περισσότερο, άνθρωπε, μα ζεις χειρότερα.
Την 21η Νοεμβρίου του 2009, όταν δηλαδή ξεκίνησε τη δυναμική της παρουσία στο νησί της Κέρκυρας η Κατάληψη Ελαία, όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα, αντιμετωπίσαμε την εξής εικόνα: στον περιβάλλοντα χώρο του κτίσματος που καταλάβαμε εκτεινόταν μια μεγάλη έκταση γεμάτη πράσινο, ελιές, αβογκάντο, ακτινίδια και, πάνω απ' όλα, ένα μεγάλο θερμοκήπιο, κυριολεκτικά, ερειπωμένο. Μάθαμε ότι κάποτε αυτός ο χώρος είχε ζωή, πολλά χρόνια πριν, αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν για την έκταση αυτή κοντά δεκαπέντε χρόνια. Από την πρώτη στιγμή, μας εξίταρε η ιδέα να ξαναζωντανέψει αυτό το κτήμα. Δειλά-δειλά ξεκινήσαμε κάποιες εργασίες με απώτερο σκοπό να ανάγουμε το αγροτικό σε κυρίαρχο θέμα της κατάληψης. Θεωρήσαμε ότι είναι σπάνια ευκαιρία για ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε πολιτικούς χώρους ανά την Ελλάδα, να βρίσκονται σε μια τόσο μεγάλη έκταση και να μπορούν να την αξιοποιήσουν για κοινωνικό όφελος. Το συγκριτικό αυτό πλεονέκτημα μας κινητοποίησε αρκετά ώστε να πιάσουμε τσαπιά και κλαδευτήρια και να ριχτούμε στη δουλειά. Καθαρίσαμε το χώρο, βγάλαμε τα αγριόχορτα, οργώσαμε και σπείραμε και είμαστε εδώ έτοιμοι να ανοίξουμε τις πόρτες μας σε όλη την κοινωνία, αφού είναι πραγματικά κρίμα να βλέπουμε αυτόν το χώρο ως ιδιοκτησία μας, έναν θεσμό στον οποίο, άλλωστε, δεν πιστεύουμε.
Στόχος μας λοιπόν είναι:
Η δημιουργία μίας αγροκολλεκτίβας που ο καθένας θα έχει πρόσβαση σε αυτήν και που τους καρπούς της θα μοιραζόμαστε όλοι.
Η διανομή μίας ικανοποιητικής σοδειάς, χωρίς αντάλλαγμα, μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης της σύγχρονης αγροτικής παραγωγής.
Η δημιουργία μίας τράπεζας παραδοσιακών, βιολογικών σπόρων τους οποίους θα μπορούμε να ανταλλάζουμε με όσους ενδιαφέρονται, συμβάλλοντας και εμείς, από την πλευρά μας, στο δίκτυο ανταλλαγής σπόρων με σκοπό μία άλλου τύπου αγροτική παραγωγή.
Η δημιουργία ενός χώρου βιωματικής μάθησης για μικρούς και μεγάλους πάνω στα θέματα της αγροτιάς.
Η συνύπαρξη, συνεργασία και διάδραση με άλλους ανθρώπους.
..............................................................................................
Στην κατάληψη στεγάζεται χαριστικό παζάρι με ρούχα και αντικείμενα από δεύτερο χέρι, σε αντιεμπορευματικά πλαίσια.
Στην κατάληψη πραγματοποιείται μέθοδος κατασκευής οργανικού λιπάσματος από οργανικά «σκουπίδια» (κομποστο-ποίηση)
Κάθε τύπου ομάδα/πρωτοβουλία (πολιτική, καλλιτεχνική, περιβαλλοντική κ.λ.π) που λειτουργεί με αντιιεραρχικούς, αδιαμεσολάβητους, αντιεμπορευματικούς και αντιρατσιστικούς όρους μπορεί να στεγαστεί στους χώρους της κατάληψης.
Όσοι και όσες ενδιαφέρονται να καταθέσουν ιδέες ή έχουν απορίες για τα παραπάνω και για άλλα, μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μας τις μέρες των συνελεύσεων, ή μέσω του mail μας: katalipsielaia@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου