Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Κατάληψη Ελαία: ελέυθερος κοινωνικός χώρος στην Κέρκυρα



«Απο την εγκαταλειψη στην καταληψη»

Κάθε Σάββατο στις 12.00 γίνονται γεωργικές εργασίες στο χωράφι και στο θερμοκήπιο της κατάληψης (οι έκτακτες συναντήσεις ανακοινώνονται στο μπλογκ)
ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΤΗΣ «ΕΛΑΙΑΣ» ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Έλα και εσύ με το τσαπί σου να ξανακάνουμε τη γη δική μας
Ινδιάνικη προφητεία (Φυλή Κρι)
«Μόνον όταν το τελευταίο δέντρο έχει πεθάνει
και το τελευταίο ποτάμι έχει δηλητηριαστεί
και το τελευταίο ψάρι έχει πιαστεί ,
θα καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να φάμε τα χρήματα»
περί αγροτιάς
Τι κατάφερες, άνθρωπε, μέσα σε δύο αιώνες; Κατάφερες, πραγματικά, πολλά; Δε λέω, έκανες τη ζωή σου εύκολη και ξεκούρασες το σκεβρωμένο σου κορμί. Κάποτε, σε κατάπινε η γη και σε έτρωγε τ' αλάτι. Μα τώρα σε καταπίνει η μισθωτή σκλαβιά και σε τρώει το τσιμέντο. Κάποτε ήσουνα φτωχός μα ήρεμος, τώρα είσαι φτωχός και καταθλιπτικός. Προτίμησες, άνθρωπε, τα γραφεία και τα ξενοδοχεία, πιάνεις τιμόνι, πατάς πλήκτρα και δεν ξέρεις τι χρώμα έχει ο ουρανός κι η θάλασσα. Η γη για εσένα είναι ξένη και σε εκνευρίζει να λερώνεις τα αστραφτερά σου τα παπούτσια στη λάσπη του φθινοπώρου. Άφησες λίγους μεγάλους να διαφεντεύουν τη σοδειά σου και τους εμπόρους να τρίβουνε τα χέρια τους και εσύ μιλάς για βιτρίνες και καλώδια. Άφησες τους κεφαλαιοκράτες να ραντίζουν τη γη σου, μαζί και την ανάσα σου και εσύ αρρωσταίνεις και λες «έχει ο θεός», μέχρι που πεθαίνεις. Τα ποτάμια σου, άνθρωπε, έγιναν μοβ και κίτρινα και εσύ έχεις ξεχάσει τι χρώμα είχανε παλιά. Σου μιλήσανε για καλύτερες σοδειές και για το πώς θα βγάζεις φρούτα ωραία, μεγάλα, λαμπερά και εσύ τους χαμογέλασες. Μάλλον δεν τα κατάφερες πολύ καλά εκεί μακριά στο μικρό σου γραφείο.
περί φαγητού
Το φαγητό σου, άνθρωπε, είναι γλυκό και έχει χρώματα. Γεμάτο το καλάθι σου από όλα τα καλά του κόσμου, μα δεν ξέρεις καν από πού έχουνε βγει. Από τη γη, από τη θάλασσα ή από το σωλήνα; Μπερδεύεις καραμέλες με φασόλια και αναρωτιέσαι σε ποια από τι χώρες που έχεις πάει, μπορείς να βρεις το μάνγκο. Τους άφησες να κάνουν πειράματα με το στομάχι σου και δεν αναρωτιέσαι γιατί οι φράουλες γίνανε σαν καρπούζια. Πλένεις τα φρούτα σου καλά, γιατί σου είπαν έτσι στην TV. Ένιωσες σπουδαίος όταν αγόρασες το πρώτο σου βιολογικό πεπόνι και έσπευσες να δώσεις τα πάντα για μια ντομάτα σαν τις παλιές που έτρωγε ο παππούς σου. Σου είπανε ότι νοιάζονται μόνο για εσένα και την υγεία σου και εσύ την είδες οικολόγος. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να τρως και να πίνεις τις ψευτολιχουδιές όλου του κόσμου.
Τρως περισσότερο άνθρωπε, μα τρως χειρότερα.
Ζεις περισσότερο, άνθρωπε, μα ζεις χειρότερα.
Την 21η Νοεμβρίου του 2009, όταν δηλαδή ξεκίνησε τη δυναμική της παρουσία στο νησί της Κέρκυρας η Κατάληψη Ελαία, όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα, αντιμετωπίσαμε την εξής εικόνα: στον περιβάλλοντα χώρο του κτίσματος που καταλάβαμε εκτεινόταν μια μεγάλη έκταση γεμάτη πράσινο, ελιές, αβογκάντο, ακτινίδια και, πάνω απ' όλα, ένα μεγάλο θερμοκήπιο, κυριολεκτικά, ερειπωμένο. Μάθαμε ότι κάποτε αυτός ο χώρος είχε ζωή, πολλά χρόνια πριν, αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν για την έκταση αυτή κοντά δεκαπέντε χρόνια. Από την πρώτη στιγμή, μας εξίταρε η ιδέα να ξαναζωντανέψει αυτό το κτήμα. Δειλά-δειλά ξεκινήσαμε κάποιες εργασίες με απώτερο σκοπό να ανάγουμε το αγροτικό σε κυρίαρχο θέμα της κατάληψης. Θεωρήσαμε ότι είναι σπάνια ευκαιρία για ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε πολιτικούς χώρους ανά την Ελλάδα, να βρίσκονται σε μια τόσο μεγάλη έκταση και να μπορούν να την αξιοποιήσουν για κοινωνικό όφελος. Το συγκριτικό αυτό πλεονέκτημα μας κινητοποίησε αρκετά ώστε να πιάσουμε τσαπιά και κλαδευτήρια και να ριχτούμε στη δουλειά. Καθαρίσαμε το χώρο, βγάλαμε τα αγριόχορτα, οργώσαμε και σπείραμε και είμαστε εδώ έτοιμοι να ανοίξουμε τις πόρτες μας σε όλη την κοινωνία, αφού είναι πραγματικά κρίμα να βλέπουμε αυτόν το χώρο ως ιδιοκτησία μας, έναν θεσμό στον οποίο, άλλωστε, δεν πιστεύουμε.
Στόχος μας λοιπόν είναι:
Η δημιουργία μίας αγροκολλεκτίβας που ο καθένας θα έχει πρόσβαση σε αυτήν και που τους καρπούς της θα μοιραζόμαστε όλοι.
Η διανομή μίας ικανοποιητικής σοδειάς, χωρίς αντάλλαγμα, μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης της σύγχρονης αγροτικής παραγωγής.
Η δημιουργία μίας τράπεζας παραδοσιακών, βιολογικών σπόρων τους οποίους θα μπορούμε να ανταλλάζουμε με όσους ενδιαφέρονται, συμβάλλοντας και εμείς, από την πλευρά μας, στο δίκτυο ανταλλαγής σπόρων με σκοπό μία άλλου τύπου αγροτική παραγωγή.
Η δημιουργία ενός χώρου βιωματικής μάθησης για μικρούς και μεγάλους πάνω στα θέματα της αγροτιάς.
Η συνύπαρξη, συνεργασία και διάδραση με άλλους ανθρώπους.
..............................................................................................
Στην κατάληψη στεγάζεται χαριστικό παζάρι με ρούχα και αντικείμενα από δεύτερο χέρι, σε αντιεμπορευματικά πλαίσια.
Στην κατάληψη πραγματοποιείται μέθοδος κατασκευής οργανικού λιπάσματος από οργανικά «σκουπίδια» (κομποστο-ποίηση)
Κάθε τύπου ομάδα/πρωτοβουλία (πολιτική, καλλιτεχνική, περιβαλλοντική κ.λ.π) που λειτουργεί με αντιιεραρχικούς, αδιαμεσολάβητους, αντιεμπορευματικούς και αντιρατσιστικούς όρους μπορεί να στεγαστεί στους χώρους της κατάληψης.
Όσοι και όσες ενδιαφέρονται να καταθέσουν ιδέες ή έχουν απορίες για τα παραπάνω και για άλλα, μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μας τις μέρες των συνελεύσεων, ή μέσω του mail μας: katalipsielaia@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου