Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Γιατί μια νέα εφημερίδα;




«Η Εφημερίδα των Συντακτών»
  http://www.efsyn.gr/


Είμαστε πραγματικά μια νέα εφημερίδα, που εκδίδεται σε μια κρίσιμη καμπή της Νεοελληνικής Ιστορίας. Ποτέ άλλοτε δεν αμφισβητήθηκαν τόσο ριζικά κατεστημένοι θεσμοί και πρόσωπα, ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ευμετάβλητο το πολιτικό σκηνικό και ποτέ -εκτός από την Κατοχή- η συντριπτική πλειονότητα του λαού δεν είχε δεχτεί τόσα πλήγματα σε τόσο σύντομο διάστημα.
Η εφημερίδα μας γεννήθηκε μέσα στην κρίση και θέλει να συμβάλει στην υπέρβασή της. Εκδίδεται από τον Συνεταιρισμό που συγκρότησαν πρώην εργαζόμενοι της «Ελευθεροτυπίας», αλλά και εργαζόμενοι από άλλα μέσα ενημέρωσης, και αποτελεί ένα ξεχωριστό και πρωτοφανές εγχείρημα: εμείς οι ίδιοι έχουμε την ευθύνη για το περιεχόμενο και για τη διαχείριση της εφημερίδας.
Ανταποκρινόμαστε στο γενικευμένο αίτημα για ανεξάρτητη και πολυφωνική ενημέρωση, εξαντλητική διερεύνηση κάθε πτυχής της πραγματικότητας και, κυρίως, σκληρή, αλλά έντιμη κριτική προς κάθε κατεύθυνση, προς την εκάστοτε εξουσία και προς όσους τη διεκδικούν.
Με το εγχείρημά μας θέλουμε, επίσης, να δείξουμε ότι μια πραγματικά ανεξάρτητη και πλουραλιστική εφημερίδα δεν είναι κάτι ακατόρθωτο, ενώ ανοίγει και τον δρόμο για την αποδέσμευση των εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα -παλιά και νέα- που κατάντησαν σε μεγάλο βαθμό τον χώρο μας ανυπόληπτο και υπόλογο για κατευθυνόμενη δημοσιογραφία.

Η κοινωνία απαιτεί να αποκαλύπτονται όλες οι υπόγειες ή συγκαλυμμένες διασυνδέσεις ανάμεσα στα κέντρα που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις.
Η ανυστερόβουλη κριτική, συνεπώς, κάθε πτυχής του δημόσιου βίου -κεντρικός στόχος μας – προϋποθέτει την ανεξαρτησία από πολιτικά, οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα.
Ενα μέσο ενημέρωσης δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητο αν μετέχει σε -παλιά ή νέα- πλέγματα εξουσίας.
Εμείς δεν θέλουμε να μετάσχουμε σ’ αυτό το παιχνίδι και θα περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο την ανεξαρτησία μας. Θέλουμε να είμαστε μια εφημερίδα που δεν παραπλανά, δεν χαϊδεύει, δεν αποκοιμίζει αλλά είναι σε ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία.
Η εφημερίδα μας ενδιαφέρεται για όλους τους πολιτικούς χώρους. Απευθύνεται σε όλους τους πολίτες και θέλει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ενός ευρύτατου φάσματος της κοινωνίας, που εκτείνεται από τις παρυφές της συντηρητικής παράταξης μέχρι την άκρα αριστερά.
Η πολυφωνία της εφημερίδας μας αποτελεί αναγκαίο όρο της αυτονομίας της και ταυτόχρονα εγγύηση ότι αφουγκραζόμαστε ό,τι νέο γεννιέται.
Μαζί μας, σταθεροί στις επάλξεις, είναι πολλοί από τους «παλιούς» της «Ελευθεροτυπίας», αλλά και πάμπολλοι συνεργάτες, από τους χώρους της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού.
Η εφημερίδα μας εκδίδεται σε μια φάση βαθύτατων πολιτικών και κοινωνικών ανακατατάξεων. Σε μια περίοδο που κυοφορούνται νέες ιδέες, απόψεις, πολιτικά σχήματα. Στόχος μας, να συμβάλουμε στη διαμόρφωση του νέου τοπίου, σε προοδευτική κατεύθυνση.
Πάνω απ’ όλα όμως βάζουμε την αγωνία των απλών ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά για να ξεπεράσουν τη βαθιά κρίση την οποία βιώνουμε όλοι.
Θα είμαστε μαζί τους, όπως και με κάθε κίνηση που ενισχύει την κοινωνική αλληλεγγύη, η οποία μας εξανθρωπίζει.
Για όλα αυτά χρειαζόμαστε, όμως, τη σταθερή έως και πεισματική στήριξη των αναγνωστών μας.
05/11/2012,5:14

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου