Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Βραβείο στην Ανάβρα της προκοπής και των στόχων


Τα «καραβάνια» των ξένων δημοσιογράφων που φτάνουν στην Ελλάδα για να καλύψουν την πολιτική επικαιρότητα εγκαταλείπουν για λίγο την Αθήνα, προκειμένου να επισκεφθούν την Ανάβρα Μαγνησίας και να καταγράψουν την «άλλη» Ελλάδα: της προκοπής και της υλοποίησης υψηλών στόχων.


«Μπορούν να υπάρξουν πολλές Ανάβρες» ισχυρίζεται ο επί έτη κοινοτάρχης Δημήτρης Τσουκαλάς, που δηλώνει αισιόδοξος στην κρίση, «αν οι πολιτικοί άρχοντες βάλουν το κοινό συμφέρον πάνω από το ατομικό».

Η ιστορία του χωριού με τον πολυμήχανο και οραματιστή πρόεδρο είναι λίγο - πολύ γνωστή: ένας εγκαταλελειμμένος τόπος σε υψόμετρο χιλίων μέτρων και με λίγους κατοίκους, που ασκούσαν την κτηνοτροφία με πεπαλαιωμένες μεθόδους, έγινε κέντρο των ΑΠΕ, της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.

Σήμερα εκτρέφονται 5.000 αγελάδες, 5.000 χοιρομητέρες, 15.000 γιδοπρόβατα «τα οποία για εννέα μήνες βόσκουν ελεύθερα σε μια ορεινή έκταση 130.000 στρεμμάτων, η οποία δεν λιπαίνεται και δεν ρυπαίνεται» διευκρινίζει ο κ. Τσουκαλάς. Παράλληλα, παρατηρείται ένας οργασμός στην ανάπτυξη των ΑΠΕ: εδώ και πέντε χρόνια λειτουργεί ένα αιολικό πάρκο και ετοιμάζονται άλλα δύο, όπως και ένα μικρό υδροηλεκτρικό και σύστημα τηλεθέρμανσης. Συν τω χρόνω, το χωριό θα είναι ενεργειακά αυτόνομο και οι κάτοκοι θα απαλλαγούν από μέρος των λογαριασμών ΔΕΗ.

Ακόμα, έχουν κατασκευαστεί τρία κτηνοτροφικά πάρκα και ένα σφαγείο, με τις προδιαγραφές της Ε.Ε. Σημειωτέον ότι η Ανάβρα κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις των ΟΤΑ ως προς την απορρόφηση κονδυλίων, με τα οποία πραγματοποίησε όλα τα παραπάνω. Σημαντική είναι η πρόοδος και στην παιδεία: βιβλιοθήκη για παιδιά και ενήλικες, μουσείο, περιβαλλοντικό πάρκο 240 στρεμμάτων.

Ανεργία στο μηδέν

«Το 1990, όταν επιστρέψαμε στην Ανάβρα, ζούσαν 300 άτομα» θυμάται η σύζυγος του προέδρου, καθηγήτρια στο ΕΜΠ και άμισθη τεχνική σύμβουλος κ. Μάχη Καραλή, «σήμερα ζουν γύρω στους 700». Το «οικολογικό» χωριό αποτελεί ίσως την εξαίρεση του δημογραφικού «κανόνα» της χώρας, καθώς προσείλκυσε πληθυσμό στην επαρχία, που ο μέσος όρος του δεν ξεπερνάει τα σαράντα χρόνια! «Πολλά παιδιά σπουδάζουν στην Αθήνα και μετά επανέρχονται στην πατρίδα τους!» λέει η κ. Καραλή. Στην Ανάβρα η ανεργία είναι στο 0%.

Η υποδειγματική κοινότητα, που έχει απασχολήσει και παλαιότερα την «Κ» (21/3/12, 17/3/2009), απέσπασε το βραβείο ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ που απένειμε το ECOCITY, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Η φετινή, άλλωστε, βράβευση ήταν αφιερωμένη «στο μέλλον και στη δύναμη που κρύβουν το όραμα και η έμπνευση». Το ζεύγος Τσουκαλά - Καραλή διακρίθηκε στην κατηγορία «έργο ζωής», καθώς εγκαταστάθηκε στην Ανάβρα, όπου ο κ. Τσουκαλάς διετέλεσε κοινοτάρχης για 4 τετραετίες, πριν από 20 χρόνια.

Mετά τον «Καλλικράτη» η Ανάβρα ανήκει στον Δήμο Αλμυρού. Ωστόσο, το άοκνο ζεύγος δεν έχει πάψει να ασχολείται με τα κοινά, καθώς ο «Καλλικράτης» αφήνει πολλά «κενά». «Εχουμε ιδρύσει την εθελοντική ομάδα “Ανάβρα Ζω”, έχουμε αναλάβει την καθαριότητα των δημόσιων κτιρίων, τη λειτουργία των δύο βιβλιοθηκών και εν γένει παρεμβαίνουμε όπου παρατηρούνται ελλείψεις ή ολιγωρίες».

Της Ιωαννας Φωτιαδη για την καθημερινη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου