Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Μικροπρατήριο Συντροφία:

«Μειώνοντας» τις αποστάσεις μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.


Εισήγηση του συνεταιρισμού συντροφία σε συνάντηση παραγωγών και καταναλωτών στις 9 Ιουλίου στον κοινωνικό χώρο για την ελευθερία μικρόπολις.

Ζούμε σε μια εποχή που, τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα, τα υβρίδια και τα μεταλλαγμένα έχουν μπει ολοκληρωτικά στην διατροφή μας. Η αγνή καθαρή ποιοτική τροφή σπανίζει και για να βρει κανείς πραγματικά ανόθευτη και φυσική τροφή πρέπει να ψάξει πολύ και να την πληρώσει ακριβά, καθώς το εμπόριο βιολογικών προϊόντων έχει μπει και αυτό για τα καλά στο παιχνίδι της κερδοφορίας.

Μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες διακινούν επικίνδυνες ουσίες και μη φυσικούς σπόρους ελέγχοντας την παγκόσμια αγορά της τροφής. Διεφθαρμένες κυβερνήσεις ψηφίζουν νόμους που ευνοούν την κυριαρχία αυτών των πολυεθνικών. Από την άλλη η πλειονότητα των καταναλωτών αγνοεί ή και ακόμα χειρότερα αδιαφορεί για την υγεία του που διακυβεύεται προς όφελος της μαζικής παραγωγής και της συμπίεσης του κόστους .

Οι αγρότες και οι απανταχού μικροκαλλιεργητές δουλεύουν για ένα κομμάτι άνοστου και επικίνδυνου ψωμιού, γίνονται έρμαια στα χέρια των πολυεθνικών, των εμπόρων, αλλά και των τραπεζών που τους δανείζουν με ληστρικά επιτόκια. Οι γεωργικοί συνεταιρισμοί που αντιστέκονταν, είναι πια στην ιστορία ή αναφέρονται ως θεωρητικές λύσεις.

Η βιολογική γεωργία, η οικολογία, το αλληλέγγυο εμπόριο και τα υποστηρικτικά τους κινήματα, αποδεικνύονται προσωρινά αναχώματα όταν αυτά εντάσσονται στο ισχύων οικονομικό σύστημα. Θεωρούμε ότι η όποια λύση θα έρθει, με την δημιουργία νέων μικρών, ευέλικτων και αλληλέγγυων δομών και φυσικά με την μαζική απαίτηση, διεκδίκηση και συμμετοχή των περισσοτέρων από μας.

Οι άνθρωποι που ξεκινήσαμε το μικροπρατήριο συντροφία κατανοώντας την άμεση σχέση των επιλογών μας να καταναλώνουμε οικολογικά προϊόντα και των προοπτικών που αυτό δημιουργεί για οικολογική παραγωγή και άρα βιώσιμους τρόπους διαχείρισης των πόρων, θέλαμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπάνω. Να αποδείξουμε ότι αυτό επιτυγχάνεται ουσιαστικότερα μέσα από την συνεργασία ομάδων αποκαταναλωτών και παραγωγών με πυξίδα την αυτοοργάνωση, την ισονομία και την αλληλεγγύη.

Το μικροπρατήριο συντροφία ξεκίνησε επίσημα την φετινή Πρωτομαγιά και στοχεύει να διανύσει μεγάλο διάστημα, συσπειρώνοντας παραγωγούς, αποκαταναλωτές και εργαζόμενους. Δεν εμπορευόμαστε, αλλά συνεργαζόμαστε και αλληλοϋποστηριζόμαστε. Δημιουργούμε μια δομή ανθρώπινη, δίκαιη, έντιμη και καθαρής τροφής. Δεν κερδίζουμε εις βάρος των παραγωγών, αλλά δημιουργούμε θέσεις εργασίας και χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους παραγωγούς.

Όλοι έχουμε δικαίωμα στην εργασία και στην φυσική τροφή. Απορρίπτουμε τις σχέσεις εκμετάλλευσης είτε από την μεριά του παραγωγού είτε από την μεριά του καταναλωτή και διαμορφώνουμε τις τελικές τιμές κατοχυρώνοντας μια δίκαιη τιμή για τον παραγωγό και προσθέτοντας ένα ποσοστό 10% για την πληρωμή αυτών που εργάζονται για την λειτουργία του πρατηρίου. Στοχεύουμε τα προϊόντα του πρατηρίου να είναι καθαρά, τοπικά, παραγόμενα με σχέσεις αξιοπρέπειας και όχι εκμετάλλευσης Τα προϊόντα μας είναι πιστοποιημένα με σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και όχι με αμφιβόλου αξίας πιστοποιήσεις..

Το μικροπρατήριο συντροφία είναι μια αφορμή και για να γνωριστούμε. Να γνωριστούν οι παραγωγοί μεταξύ τους, να γνωρίσουμε οι αποκαταναλωτές τους παραγωγούς των καθαρών προϊόντων που αγοράζουμε, τον τρόπο παραγωγής που επέλεξαν καθώς και το τι ήταν αυτό που τους ώθησε προς αυτήν την κατεύθυνση. Θέλουμε να αιτιολογήσουμε ότι δεν χρειάζονται μεσάζοντες και έμποροι. Θέλουμε να μειώσουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας.

Από το φθινόπωρο θα ακολουθήσουν και άλλες πιο εξειδικευμένες συναντήσεις και εργαστήρια, με πιο μικρούς χειροπιαστούς σκοπούς αλλά με ένα μεγάλο στόχο, να διαχυθεί το μοντέλο της αυτοοργάνωσης των αναγκών μας σε όλη την πόλη .

Σήμερα λοιπόν γνωριζόμαστε και δράττουμε την ευκαιρία να καταθέσουμε μια ιδέα: Οι μεταποιητές παραγωγοί να οργανωθούν και να αναζητήσουν την μαζική παραγγελία πρώτων υλών που θα φέρει μικρότερο κόστος και άρα χαμηλότερη τιμή των προϊόντων τους. Είναι απλώς μια ιδέα και καλό είναι να ακουστούν και άλλες. Όσο για τους αποκαταναλωτές ελπίζουμε να ζεσταθούμε ακόμη περισσότερο τώρα που θα γνωρίσουμε τους παραγωγούς και να στηρίξουμε ακόμη περισσότερο αυτή την δομή.

Συνεταιρισμός αποκαταναλωτών Συντροφία

Συνέλευση κάθε Δευτέρα στις 8.00μμ - Μικρόπολις

http://www.micropratirio.gr/



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου