Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

O Π.Ο.Υ. ξαναχτυπά!


Τί κι αν ονομάζεται Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας; Τα φαινόμενα για άλλη μια φορά απατούν, αφού μετά την καμπάνια του για τη γρίπη των χοίρων και την προώθηση του εμβολίου που απέφερε τα κέρδη που επιζητούσαν οι σύμμαχές του φαρμακοβιομηχανίες, σχεδιάζει μια νέα ακόμα πιο ύπουλη καμπάνια και αισχρή θα έλεγα, με στόχο να ελέγξει και ν'ανακόψει την αυξανόμενη προτίμηση του καταναλωτικού κοινού παγκοσμίως στα φυτικά συμπληρώματα διατροφής και στα εναλλακτικά φυτικά φάρμακα της παραδοσιακής ιατρικής (π.χ. κινεζικής, ινδικής κ.ά.).
Για να το πετύχει έχει ισχυρούς σύμμαχους θεσμικούς, δηλαδή κράτη - μέλη του Ο.Η.Ε. και φυσικά τον Π.Ο.Ε. (Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου) δηλαδή τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες που ελέγχουν παγκοσμίως την παραγωγή των τροφίμων με συμβατικό τρόπο (υβρίδια, λιπάσματα, φυτοφάρμακα) αλλά και τις μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες.
Περιληπτικά το σχέδιο αυτό:
Ο Π.Ο.Υ. από το 1962 έχει συστήσει μια επιτροπή αρμόδια για τον Κώδικα Διατροφής (CODEX ALIMENTARIUS). Το 1994 ο πρόεδρος αυτής της επιτροπής, δήλωσε ότι τα θρεπτικά συστατικά των τροφών είναι τοξίνες και επέβαλε τη χρήση της τοξικολογίας και τον καθορισμό κινδύνου (risk assessment). Έτσι λοιπόν στον κώδικα αυτό του Π.Ο.Υ. ανάμεσα σε πολλά στάνταρς και οδηγίες υπάρχει και η "Vitamin and Mineral Guideline (V.M.G.) που επιτρέπει μόνο πολύ χαμηλές δόσεις βιταμινών και μετάλλων ώστε να κάνει τα θρεπτικά συστατικά παράνομα. Δηλαδή, το V.M.G. με τη χρήση του risk assessment περιορίζει την περιεκτικότητα των τροφών και των συμπληρωμάτων διατροφής σε βιταμίνες και μέταλλα. Με βάση αυτή την οδηγία θα τεθούν σε ισχύ ρυθμίσεις και απαγορεύσεις όπως:
1. Απαγόρευση χρήσης βιταμινών, μετάλλων και άλλων θρεπτικών συστατικών για την πρόληψη ή τη θεραπεία μιας πάθησης, αφού τα συστατικά αυτά θα χαρακτηρίζονται πλέον τοξίνες ή δηλητήρια. Αυτή η απαγόρευση θα έχει ως αποτέλεσμα να εξαφανιστούν από τα ράφια των φαρμακείων εκατοντάδες διατροφικά συμπληρώματα αποδεδειγμένης ασφάλειας και διατροφικής αξίας που χρησιμοποιούνται από εκατομμύρια ανθρώπους, και να είναι διαθέσιμα μόνο με ιατρική συνταγή.
2. Απαγόρευση συμβουλών που δίνονται για τη διατροφή και αφορούν σε βιταμίνες και μετάλλα καθώς και απαγόρευση και άρθρων περί διατροφής που δημοσιεύονται στον τύπο ή στο διαδίκτυο.
Συμπερασματικά, ο κώδικας διατροφής του Π.Ο.Υ. παρά την ονομασία του δεν έχει να κάνει με την προστασία του καταναλωτή αλλά εξυπηρετεί οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών. Είναι μια εμπορική επιτροπή που έχει δημιουργηθεί για να ελέγχει πώς τα τρόφιμα και τα διατροφικά συμπληρώματα παρασκευάζονται και πωλούνται στον καταναλωτή αλλά για το κέρδος κι όχι για την ανθρώπινη υγεία. Με το νέο αυτό σχέδιο περί τοξικότητας και κινδύνου θέλει να απαγορεύσει τα φυσικά θεραπευτικά προϊόντα, γιατί τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως στρέφονται σ'αυτά. Όσο περισσότερα βιολογικά προϊόντα διατροφής και φυσικά συμπληρώματα καταναλώνουν οι άνθρωποι, τόσο λιγότερα φάρμακα αγοράζουν. Οι φαρμακευτικές εταιρείες φοβούνται αυτή τη στροφή του κόσμου κι έχουν αποφασίσει τον περιορισμό και τον εμπορικό έλεγχο αυτών των προϊόντων υγείας.
Εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να υποφέρουν από εκφυλιστικές παθήσεις λόγω περιορισμένης λήψης διατροφικών θρεπτικών συστατικών, εάν επιτραπεί στους ισχυρούς παγκόσμιους οργανισμούς να ομογενοποιήσουν τον κόσμο μέσω του νέου κώδικα διατροφής. Κάποιοι φτάνουν να λένε ότι ο νέος κώδικας διατροφής αποτελεί το μέσο μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού, αφού πέρα από την οδηγία για την περιεκτικότητα των βιταμινών και των άλλων θρεπτικών συστατικών περιλαμβάνει μια σειρά και άλλων οδηγιών που ανοίγουν το δρόμο για την υποχρεωτική χρήση αντιβιοτικών και συνθετικών ορμονών στη διατροφή των ζώων που προορίζονται για τη διατροφή μας, αλλάζουν τα ποσοστά περιεκτικότητας των τροφών σε χημικές ουσίες ενώ καμιά χώρα δεν θα έχει δικαίωμα να εμποδίσει την εισαγωγή τέτοιων τροφίμων που περιέχουν τέτοιες χημικές ουσίες ή και ν'απαγορεύσει την κυκλοφορία τους, γιατί κάτι τέτοιο σημαίνει παραβίαση των διεθνών κανονισμών εμπορίου.
Τέλος, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, από μόνη της η οδηγία για μείωση των επιπέδων βιταμινών και μετάλλων θα επιφέρει μέσα σε μια δεκαετία το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων από εκφυλιστικές ασθένειες που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, όπως είναι διάφορες μορφές καρκίνου και οι καρδιαγγειακές παθή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου