Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Συνεργάτες φαρμακοβιομηχανιών οι σύμβουλοι του ΠΟΥ για την πανδημία

Ο οργανισμός γνώριζε αλλά δεν αποκάλυψε ποτέ αυτές τις οικονομικές σχέσεις

Οι επιστήμονες που συνέταξαν τις κατευθυντήριες γραμμές του ΠΟΥ για την αντιμετώπιση μίας πανδημίας γρίπης, συμβουλεύοντας τις κυβερνήσεις να αγοράσουν φάρμακα, είχαν στο παρελθόν οικονομικές σχέσεις με τις φαρμακευτικές βιομηχανίες που πλούτισαν εξαιτίας της νέας γρίπης, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας που επικαλείται η βρετανική εφημερίδας Guardian.
Έρευνα του British Medical Journal και της βρετανικής ΜΚΟ Bureau of Investigative Journalism εμφανίζει ότι οι οδηγίες που εκδόθηκαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 2004, συγγράφηκαν από τρεις επιστήμονες που είχαν στο παρελθόν αποζημιωθεί για άλλες εργασίες τους από τη Roche, που παρασκεύασε το Tamiflu και την GlaxoSmithKline (GSK), που παρασκεύασε το Relenza.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι φαρμακευτικές εταιρείες αποταμίευσαν περισσότερα από 7 δισ. δολάρια από φάρμακα που αγόρασαν οι κυβερνήσεις.
Η Βρετανία που δαπάνησε περίπου 1 δισ. στερλίνες για αγορά φαρμάκων και εμβολίων, διεξαγάγει τώρα έρευνα για το κόστος της κίνησης αυτής στους φορολογούμενους. Η Ελλάδα παρήγγειλε περίπου 8 εκατ. δόσεις εμβολίων ύψους 60 εκατ. ευρώ. Ορισμένες χώρες, όπως η Πολωνία, αρνήθηκαν ωστόσο να συμμετάσχουν στην πανικόβλητη αγορά φαρμάκων και εμβολίων όταν ο ΠΟΥ ανακοίνωσε το ξέσπασμα της νέας γρίπης πριν ένα χρόνο.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει καταθέσει μια καταδικαστική έκθεση για το πώς η έλλειψη διαφάνειας στην λήψη αποφάσεων, προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στον προγραμματισμό για τις πανδημίες.
Παρόλο που οι επιστήμονες δεν απέκρυψαν ποτέ τους οικονομικούς και επαγγελματικούς τους δεσμούς με τη βιομηχανία, δηλώνοντας ανοιχτά ότι συμμετείχαν σε έρευνες και σεμινάρια των εταιρειών, ο ΠΟΕ δεν αποκάλυψε ποτέ επισήμως αυτές τις σχέσεις στην εξαμηνιαία έκθεση του 2004.
Αντ' αυτού ανέφερε: "Οι χώρες που μελετούν την χρήση αντιϊκών στο πλαίσιο της καταπολέμησης πανδημίας, θα πρέπει να αποθεματοποιήσουν εκ των πρότερων σκευάσματα".
Οι ειδικές οδηγίες για αντιϊκά συγγράφηκαν από τον καθηγητή Fred Hayden. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε με email, σύμφωνα με την Guardian ότι είχε αμειφθεί από τη Roche για διαλέξεις και συμβουλευτικές εργασίες κατά την περίοδο που οι οδηγίες γράφονταν και δημοσιεύονταν. Ο ίδιος πληρώθηκε από την GSK για την παροχή συμβουλών και μαθημάτων έως το 2002. Το προηγούμενο έτος ο Hayden ήταν επίσης ένας από τους συγγραφείς έρευνας της Roche για το μελλοντικό φάρμακο Tamiflu.
Ο καθηγητής Arnold Monto ήταν ο συγγραφές του σημείου των οδηγιών του ΠΟΥ, που αφορούσε στη χρήση του φαρμάκου σε περίπτωση πανδημίας. Μεταξύ 2000 και 2004, κατά την περίοδο συγγραφής των οδηγιών, ο Monto είχε παραδεχθεί ότι είχε δεχθεί αμοιβές για τη συμβολή του σε έρευνες της Roche και της GSK. Το γεγονός δεν αναφέρθηκε ωστόσο στο παράρτημα που δημοσιεύθηκε από τον ΠΟΥ.
Όταν ο ίδιος ρωτήθηκε από την Guardian αν είχε υπογράψει κάποιο έγγραφο για σύγκρουση συμφερόντων για τον ΠΟΥ, ο καθηγητής Monto δήλωσε "Έντυπα για σύγκρουση συμφερόντων ζητούνται πριν από κάθε συμμετοχή σε συναντήσεις του ΠΟΥ".
Ο τρίτος επιστήμονας, καθηγητής Karl Nicholson, που εργάστηκε για τον ΠΟΥ όσον αφορά στην πανδημία της γρίπης, είχε δεχθεί χορηγία από τις δύο φαρμακευτικές εταιρείες το 2003, σύμφωνα με δική του δήλωση. Παρόλο που οι δηλώσεις αυτές είχαν γίνει πριν τη συγγραφή του παραρτήματος, δεν αναφέρθηκε σε αυτό σύγκρουση συμφερόντων. Ο Nicholson επεσήμανε ότι είχε για τελευταία φορά "οικονομικές σχέσεις" με τη Roche το 2001.
Όταν ρωτήθηκε αν είχε υπογράψει δήλωση που να ξεκαθαρίζει τη σχέση του με άλλες εταιρείες για τον ΠΟΥ, ο ίδιος απάντησε: "Ο ΠΟΥ απαιτεί από τους συμμετέχοντες των συναντήσεων, όπως αυτές που πραγματοποιήθηκαν το 2002 και το 2004, να συμπληρώσουν δηλώσεις για σύγκρουση συμφερόντων".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου