Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Τα πρώτα στοιχεία για τη γρίπη των “χοίρων”

Αναρτώ ένα παλιότερό μου κείμενο, που δημοσιεύθηκε όταν πρωτοεμφανιζόταν η "πανδημία των χοίρων":

Σύμφωνα με το Ευρωπαικό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Ασθενειών(ECDC), ο νέος ιός Α/Η1Ν1 περιέχει γενετικό υλικό από ιούς της γρίπης των χοίρων, των πτηνών και του ανθρώπου.
Ο χοίρος μπορεί να μολυνθεί όχι μόνο από ιούς της γρίπης των χοίρων, αλλά και από ιούς της γρίπης των πτηνών καθώς και από ιούς της γρίπης του ανθρώπου. Έτσι στον οργανισμό του χοίρου μπορούν να υπάρξουν ταυτόχρονα αυτοί οι διαφορετικοί ιοί, πράγμα όμως λίγο δύσκολο, και να έχουμε ανάμειξη του γενετικού τους υλικού. Αυτή η δυνατότητα οδήγησε στο γεγονός να γίνει γνωστή αρχικά, σαν “γρίπη των χοίρων”, η παρούσα γρίπη που ξέσπασε στο Μεξικό
Αυτό όμως είναι λάθος(όπως δήλωσε ο πρόεδρος του Friedrich-Löffler Institut της Γερμανίας: εφημερίδα Die Zeit), γιατί αυτός ο τύπος του νέου ιού δεν έχει απομονωθεί σε κανένα τέτοιο ζώο σε όλο τον κόσμο. Κανένας χοίρος, πουθενά, δεν πάσχει από αυτόν τον νέο ιό. Προκαλεί επιδημία στον άνθρωπο και όχι στο χοίρο( Οι άνθρωποι δε μπορούν να κολλήσουν τη γρίπη μέσω της κατανάλωσης χοιρινού κρέατος. Εξάλλου το μαγείρεμα του χοιρινού σε θερμοκρασία 71 βαθμών Κελσίου σκοτώνει τους ιούς της γρίπης) . Πρόκειται λοιπόν στην ουσία για ένα νέο ιό της ανθρώπινης γρίπης, που έχει όμως και στοιχεία των ιών της γρίπης των χοίρων και των πτηνών. Πως παράχθηκε; Δεν είναι βέβαια απίθανο να μεταλλάχθηκε μόνος του στη φύση, όμως είναι πολύ εύκολο να παραχθεί στο εργαστήριο με γενετική τροποποίηση. Μέχρι τώρα έχουν μελετηθεί πλήρως οι κώδικες πολλών ειδών βακτηρίων και ιών από τους γενετιστές επιστήμονες .Γνωρίζουν προφανώς πώς και τι μετάλλαξη μπορούν να προκαλέσουν στους γνωστούς ιούς της γρίπης των πτηνών και των χοίρων, όταν τους φέρουν σε επαφή στο εργαστήριο με τους ιούς της ανθρώπινης γρίπης. Από κει και πέρα- χωρις να είμαι οπαδός της συνομωσιολογίας-το πείραμα μπορεί να επεκταθεί και σε φυσικές συνθήκες. Το ίδιο μήπως δεν κάνουν οι εταιρείες με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς(μεταλλαγμένα) στη γεωργία, ενάντια στους οποίους προσπαθούμε να αντισταθούμε τα τελευταία χρόνια;
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η γρίπη θα πρέπει να ονομασθεί “Αμερικάνικη γρίπη”, όπως ήδη την αποκαλούν πολλοί.
Σύμφωνα με το πολύ γνωστό επιδημιολογικό Ινστιτούτο Robert-Koch του Βερολίνου, στη Γερμανία π.χ., κάθε χρόνο ασθενούν από την ανθρώπινη γρίπη(Influenza) το 10-20% του πληθυσμού και πεθαίνουν 8.000-11.000 άνθρωποι, βέβαια ηλικειωμένοι βασικά και άνθρωποι με αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα. Δεν γίνεται λόγος για επιδημία φυσικά.
Στο Μεξικό από τον νέο ιό έχουμε αρκετούς θανάτους, αλλά δεν είναι γνωστός ο αριθμός των ανθρώπων που νόσησαν. Αν πρόκειται για μεγάλο αριθμό που νόσησαν χωρις να δώσουν σημασία στην αιτία, τότε το ποσοστό των θανάτων πιθανά να είναι μικρότερο ή κανονικό, συγκριτικά με τους θανάτους από τους άλλους γνωστούς ιούς της ανθρώπινης γρίπης. Επιπλέον οι περιπτώσεις των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων στις άλλες χώρες δεν είναι θανατηφόρες(μόνο στις ΗΠΑ είχαμε θάνατο ενός νηπίου;).
Στο παρελθόν είχαμε πολύ λίγες περιπτώσεις ξεσπάσματος της γρίπης των χοίρων στον άνθρωπο με πιθανή μετάδοση απευθείας από το ζώο. Στα προηγούμενα 4 χρόνια υπήρξαν 12 περιπτώσεις, οι οποίες όμως ξεπεράσθηκαν χωρίς θάνατο(στην τωρινή έχουμε μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο). Η αμερικάνικη υπηρεσία επιδημιολογίας αναφέρει οτι το μεγαλύτερο ξέσπασμα συνέβη το 1976 μεταξύ αμερικανών στρατιωτών στο Fort Dix του Neu Jersey. Ασθένησαν τότε τεσσερις και πέθανε ένας στρατιώτης. Εδώ πρέπει να έγινε μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά οι ακριβείς συνθήκες έμειναν ανεξήγητες.(μήπως επρόκειτο για πείραμα;[1]).
Η Αμερικάνικη, η Ευρωπαϊκή, αλλά και άλλες Υπηρεσίες υπεύθυνες για τις Επιδημίες, προτείνουν σαν φάρμακα αντιμετώπισης της νόσου σήμερα τα εξής: Tamiflu(Oseltamivir) και Relenza(Zanamivir). Σταματούν την ανάπτυξη του ιού στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά θα πρέπει να λαμβάνονται είτε προληπτικά είτε εντος 48 ωρών από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Δεν υπάρχει προς το παρόν αντίστοιχο εμβόλιο για τον άνθρωπο. Τα υπάρχοντα για την ανθρώπινη γρίπη εμβόλια μπορεί να βοηθήσουν, γιατί ο νέος μεταλλαγμένος (ή μήπως γενετικά τροποποιημένος;) ιός έχει ομοιότητες με τους ιούς της ανθρώπινης γρίπης, δεν είναι όμως γνωστό σε ποιό βαθμό.
Η εταιρεία βιοτεχνολογίας Gelead Sciences έχει την πατέντα ( τα δικαιώματα) του φαρμάκου Tamiflu, που παρασκευάζεται από την φαρμακευτική εταιρεία Roche ,και παίρνει το 10% από τις πωλήσεις του(μεγαλομέτοχός της ήταν και ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, ο πρώην υπουργός πολέμου της κυβέρνησης Μπούς,[2] ).Το φάρμακο έγινε ανάρπαστο και εξαφανίστηκε από τα φαρμακεία πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και της χώρας μας, πριν τρία χρόνια, όταν επικράτησε η υστερία με την γρίπη των πτηνών. Η μετοχή της εταιρείας τότε εκτοξεύθηκε από τα 35 στα 47 δολ. Σήμερα φαντάζομαι θα γίνει το ίδιο.
Το φάρμακο με την εμπορική ονομασία Relenza αναπτύχθηκε από την Biota Holdings της Αυστραλίας και από το 1999 παρασκευάζεται και εμπορεύεται από την πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία GlaxoSmithKline και η οποία στην ιστοσελίδα της θυγατρικής της στη Γερμανία διατείνεται οτι στον αγώνα δρόμου για την παρασκευή του εμβολίου που θα σταματήσει την πανδημία, μπορεί να είναι αυτή η νικήτρια.
Σύμφωνα με τον Leonard Horowitz[3] ,ειδικό δημόσιας υγείας και μελετητή των γενετικών τροποποιήσεων για στρατιωτικούς σκοπούς, υπάρχει χειραγώγηση των πληθυσμών με αφορμή τις πανδημίες και την παγκοσμιοποίηση της ασθένειας. Ο σημερινός τρόπος ζωής , οι συχνές μετακινήσεις τουριστών και επαγγελματιών και κυρίως τα διεθνή ΜΜΕ και τηλεπικοινωνίες συμβάλουν στο να εξελιχθεί μία τοπική ασθένεια σε παγκόσμια ασθένεια και στη συνέχεια να έχουμε χειραγώγηση των πληθυσμών σε παγκόσμιο επίπεδο.Πολλοί μεγαλομέτοχοι εταιρειών βιοτεχνολογίας περιμένουν να πλουτίσουν από αυτή τη χειραγώγηση, αφού αυτό που απασχολεί τους αρμόδιους υγείας σε όλο τον κόσμο, είναι το πώς θα παραχθεί, όσο γρηγορότερα γίνεται, το αντίστοιχο εμβόλιο.Ταυτόχρονα θα ελέγξουν την ιατρική και την διατροφή σε παγκόσμιο επίπεδο. H όλη ιστορία μέχρι τώρα δείχνει ότι καταναλώθηκαν ή φυλάγονται για κατανάλωση ή έχουν παραγγελθεί για μελλοντική κατανάλωση φάρμακα και εμβόλια σε μεγάλες ποσότητες.

Το ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει τον καθένα μας είναι: τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά είναι η λύση για τον πληθυσμό ή είναι η λύση για τις εταιρείες;

Στοιχεία από την ηλεκτρονική έκδοση των γερμανικών εφημερίδων Die Zeit και taz, από τον Spiegel on line και ανακοίνωση του Ινστιτούτου Robert-Koch της Γερμανίας.

Γιώργος Κολέμπας, από την Κίνηση ενάντια στα Μεταλλαγμένα Μαγνησίας.









--------------------------------------------------------------------------------

[1] Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο ήδη ,στις ΗΠΑ πειραματίζονταν με διάφορους ιούς και βακτήρια, μεταξύ των οποίων και με τον ιό της γρίπης των πτηνών και των χοίρων. Από το 1947 δε δημιουργήθηκε και ειδική επιτροπή βιολογικού πολέμου. Στη δεκαετία του `80, όπου έχουμε ραγδαία ανάπτυξή της Βιοτεχνολογίας, ο αμερικάνικος στρατός επένδυε 90 εκατομ. δολ. κάθε χρόνο στην έρευνα για γενετικά τροποποιημένους(γ.τ.) μικροοργανισμούς σαν βιολογικά όπλα. Το δε Πεντάγωνο χρηματοδοτούσε 51 προγράμματα εκ των οποίων τα 23 ασχολούνταν με το πώς γ.τ. μικροοργανισμοί θα αποφεύγουν τα υπάρχοντα γνωστά σε όλους εμβόλια και αντιβιοτικά(εκτός φυσικά από τα δικά τους μυστικά παρασκευάσματα). Στοιχεία από το: Ursel Fuchs, Die Genomfalle, στο κεφ. Wie waffenfähig können die 'Atome der Biologie' sein. Επίσης στο Spiegel Nr 39/24-9-2001.

[2] Ο Ράμσφελντ , μέσα σε λίγους μήνες, κατά τη δειάρκεια της υστερίας για την επερχόμενη πανδημία, τότε, της γρίπης των πτηνών, έγινε πλουσιότερος κατά 1.000.000 δολ.(http//neus.ert.gr ,2/11/2005). Τώρα έχουμε ξεχάσει την πανδημία της γρίπης των πτηνών και πρέπει να ασχοληθούμε με την πανδημία της γρίπης των χοίρων. Βλέπε και άρθρο μου: Επιδημία…υστερίας στο www.geocities.com/oiko_diktyo/Chicken.doc

[3] L.G. Horowitz, 'Emerging viruses Aids and Ebola, nature accident or intentional ' 2001

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου