Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Ανακοίνωση του Δικτύου Κινήσεων Πολιτών και Συλλόγων Περιβάλλοντος Εύβοιας


Την Κυριακή 30 Μαίου πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία των Ψαχνών η εκδήλωση της επιτροπής αγώνα κατά της ρύπανσης της Κεντρικής Εύβοιας του Δικτύου Κινήσεων Πολιτών και Συλλόγων Περιβάλλοντος Εύβοιας σε συνεργασία με τον Σύλλογο Περιβάλλοντος Μεσσαπίας «ΤΑΝΑΪΣ», με θέμα ‘‘Περιβαλλοντική Κρίση και Αγροτική Παραγωγή’’.

Στην εκδήλωση μίλησαν :

1. Η κα Μαργαρίτα Καραβασίλη Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Κλιματικής Αλλαγής και Ενέργειας.
2. Ο Δρ. Κατζιλάκης Ανδρέας, Γενικός Διευθυντής Γεωργικών Εφαρμογών και Τροφίμων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα ‘’ Η ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΓΗ ΩΣ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΒΙΩΣΙΜΟΥ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ’’
3. Ο κος Κων/νος Μαυρόπουλος, Δ/ντης Στερεάς Ελλάδας - Εύβοιας της ‘ΔΗΩ’ Οργανισμού Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων, με θέμα «Βιολογική Γεωργία και Περιβάλλον»
4. Ο κος Γιωργάκης Κωστής, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Καταναλωτών ‘ΒΙΟΖΩ’, με θέμα τα αγροτικά προϊόντα και το κίνημα των καταναλωτών.
5. Ο κος Γιώργος Κολέμπας οικογεωργός και συγγραφέας με θέμα την τοπικότητα.
6. Ο κος Τόλης Παπαγεωργίου εκπρόσωπος του Μεταλλευτικού Παρατηρητηρίου μετέφερε την μεγάλη εμπειρία του από τους αγώνες των πολιτών κατά της ρύπανσης από τα μεταλλεία της Χαλκιδικής.

Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου «ΤΑΝΑΪΣ» και του Δικτύου κος Νίκος Φραντής, τόνισε ότι βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν όσον αφορά τη ρύπανση των νερών και της γης στην περιοχή με βαρέα μέταλλα και μεγάλες συγκεντρώσεις οργανικής ρύπανσης. Τόνισε για την διαχρονικότητα του προβλήματος και τις μεγάλες ευθύνες της τοπικής και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης αλλά και της κεντρικής εξουσίας. Για πολλά χρόνια τώρα αυτό το σύστημα εξουσίας αδιαφόρησε για το πρόβλημα της ρύπανσης, που χρόνο με το χρόνο μεγάλωνε, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στην σημερινή αδιέξοδη κατάσταση. Σημείωσε τον ειδικό ρόλο της ΛΑΡΚΟ στην ρύπανση της περιοχής με βαρέα μέταλλα και στις μεγάλες συγκεντρώσεις του εξασθενούς χρωμίου. Τόνισε την ανεξέλεγκτη μεταλλευτική της δραστηριότητα, την έλλειψη κάθε πολιτικής αποκατάστασης, αλλά και την λειτουργία της χωρίς καν να καλύπτεται από νόμιμες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την ένοχη σιωπή και συγκάλυψη των αρμοδίων μέχρι σήμερα. Κάλεσε την πολιτεία να εξαγγείλει τα μέτρα για τα οποία έχει δεσμευτεί, όσον αφορά την διάθεση καθαρού και υγιεινού νερού, την διακοπή της ρύπανσης, τον εντοπισμό των ρυπαντών και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα για την αποκατάσταση και εξυγίανση της περιοχής.
Η εκπρόσωπος του Υπουργείου Περιβάλλοντος κα Μαργαρίτα Καραβασίλη Ειδική Γραμματέας των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, μιλώντας στην εκδήλωση, παραδέχθηκε την οξύτητα και το επείγον του προβλήματος, και δεσμεύθηκε ότι μέσα στον Ιούνιο η ίδια η Υπουργός επισκεπτόμενη την περιοχή θα εξαγγείλει συγκεκριμένα μέτρα. Αναμένουμε.
Οι άλλοι ομιλητές με τεκμηριωμένα στοιχεία έδειξαν ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την γεωργία της περιοχής με στροφή σε ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης φιλικό προς το περιβάλλον και την βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη. Προϋπόθεση όμως γι’ αυτό είναι η διακοπή της οργανικής και τοξικής ρύπανσης των νερών και της γης της περιοχής.
Μετά τις εισηγήσεις των ομιλητών πήραν τον λόγο πολίτες οι οποίοι έθεσαν έντονα τις μεγάλες ευθύνες της τοπικής και της κεντρικής εξουσίας και τόνισαν ότι δεν υπάρχει περιθώριο για άλλη καθυστέρηση και διαβουλεύσεις και ζήτησαν από τους εκπροσώπους της Κυβέρνησης να δεσμευτούν για άμεση υλοποίηση μέτρων που θα εντοπίσουν τους ρυπαντές, θα σταματήσουν την ρύπανση και θα εξυγιάνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και την γη της περιοχής.

Την εκδήλωση έκλεισε ο εκπρόσωπος του Δικτύου και του Συλλόγου «ΤΑΝΑΪΣ» καλώντας όλους τους πολίτες σε κοινή δράση, λέγοντας ότι οι αγρότες και οι περιβαλλοντικοί σύλλογοι βρίσκονται από την ίδια πλευρά του αγώνα κατά της ρύπανσης και πρέπει να είμαστε όλοι μαζί γιατί ο αγώνας είναι δύσκολος και μακρύς.

Χαλκίδα 30-5-2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου