Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

Να τους κάνουμε να πληρώσουν για την κρίση τους!

Μια άλλη Ευρώπη είναι αναγκαία-6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, Κωνσταντινούπολη 1-4 Ιουλίου 2010

Όσο περνάει ο καιρός, η κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού μετατρέπεται σε μια μεγάλη επίθεση εναντίον των ευρωπαϊκών κοινωνιών: φοβερές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, πρωτοφανείς απώλειες θέσεων εργασίας, ολική καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών. Αυτή είναι η χειρότερη περίοδος για τα εργατικά εισοδήματα και τα κοινωνικά δικαιώματα από τε τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Όλοι αυτοί που τα τελευταία είκοσι χρόνια επωφελήθηκαν από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και δημιούργησαν την τρέχουσα κρίση (επιχειρηματίες , κερδοσκόποι των χρηματιστικών αγορών και νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις) προσπαθούν τώρα να μεταφέρουν το λογαριασμό σε όσους δεν έχουν καμία ευθύνη: στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία, τις γυναίκες, τους μετανάστες. Είναι πια καιρός να τους σταματήσουμε, αυτή είναι η στιγμή να τους κάνουμε να πληρώσουν την κρίση τους!

Η ΕΕ, το ΔΝΤ, οι κερδοσκόποι των χρηματιστικών αγορών και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όλης της Ευρώπης προσπαθούν να κάνουν την Ελλάδα εργαστήριο του νέου βάρβαρου αντικοινωνικού μοντέλου που θέλουν να επιβάλουν σε όλη την Ευρώπη. Η Ισλανδία, η Λετονία, η Λιθουανία, και η Ουγγαρία έχουν ήδη υποφέρει από αυστηρά προγράμματα λιτότητας . Τώρα είναι η σειρά του Ευρωπαϊκού Νότου. Και δεν θα σταματήσει εκεί...

Έχουμε εκφράσει την αλληλεγγύη μας στην αντίσταση του ελληνικού λαού και σε όλους τους λαούς που αντιστέκονται στα προγράμματα λιτότητας. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι επείγον να οικοδομήσουμε διεθνείς, και πιο ειδικά ευρωπαϊκές, αντιστάσεις κι εναλλακτικές λύσεις στις πολιτικές που επιβάλλουν οι G20 το ΔΝΤ, και η ΕΕ με τη συνεργασία των εθνικών κυβερνήσεων. Δεν μπορούν να υπάρξουν κατακερματισμένες εθνικές διέξοδοι από την κρίση. Επιπλέον, πρέπει να μπλοκάρουμε τις ρατσιστικές κι εθνικιστικές δυνάμεις που προσπαθούν να επωφεληθούν από την κατάσταση.

Τώρα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να κάνουμε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ ένα γεγονός-κλειδί για την ανάληψη πρωτοβουλιών, το συντονισμό δράσεων, και την ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων. Στην Κωνσταντινούπολη από την 1η έως τη 4η Ιουλίου θα κάνουμε το 6ο ΕΚΦ ένα τεράστιο εργαστήριο για το διεθνή συντονισμό των αντιστάσεων και την προώθηση ενός καινούργιου κοινωνικού μοντέλου που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη. Είναι πια καιρός για να κινητοποιηθούμε και στο ευρωπαϊκό επίπεδο για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας, των μισθών και των συντάξεων, για ένα αποφασιστικό φραγμό στην χρηματιστική κερδοσκοπία, για ένα ευρωπαϊκό μορατόριουμ στην αποπληρωμή του δημόσιου χρέους, για το δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Κάνουμε έκκληση για μαζική συμμετοχή στο 6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ!

Επίσης, κάνουμε έκκληση για μαζική συμμετοχή στις ακόλουθες κινητοποιήσεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης:

Ελλάδα

5 Ιούνη, διαδήλωση στην Αθήνα
15-20 Ιούνη, γενική απεργία (η ακριβής ημερομηνία θα καθοριστεί)

Ιταλία
5 Ιούνη, εθνική διαδήλωση στη Ρώμη
7-15 Ιούνη, απεργίες στην εκπαίδευση, τις μεταφορές και το δημόσιο τομέα

Γερμανία
12 Ιούνη, διαδηλώσεις στο Βερολίνο και τη Στουτγκάρδη

Ισπανία

8 Ιούνη, απεργία στο δημόσιο τομέα

Χώρα των Βάσκων

12 Ιούνη, εθνική διαδήλωση στο Μπιλμπάο

Πορτογαλία

29 Μάη, εθνική διαδήλωση στη Λισαβόνα

Μεγάλη Βρετανία

22 Ιούνη, διαδήλωση στο Λονδίνο

Η Ευρωπαϊκή Προπαρασκευαστική Συνέλευση του 6ου ΕΚΦ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου