Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Ποιο είναι το φάρμακο για την πολυφαρμακία;

ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

Φάρμακο είναι η χημική, συνήθως, ουσία που λαμβάνεται με σκοπό την αποκατάσταση της υγείας.
Η σωστή χρήση των φαρμάκων μπορεί να είναι σωτήρια, η άσκοπη όμως χρήση τους μπορεί να γίνει καταστροφή. Το 70% των ανθρώπων παίρνουν φάρμακα, χωρίς τη συνταγή ή την υπόδειξη του γιατρού. Το 20% απ’ αυτούς εισάγονται στα νοσοκομεία λόγω ανεπιθύμητων παρενεργειών των φαρμάκων

Ο καλύτερος γιατρός είναι ο ίδιος ο οργανισμός του ανθρώπου
Σε πάρα πολλές παθήσεις, ο οργανισμός μας είναι σε θέσει να καταφέρει, πλήρη ίαση. Στις διάφορες λοιμώξεις, ο οργανισμός μας αναπτύσσει μηχανισμούς άμυνας για την αντιμετώπιση τους.
Ο σύγχρονος όμως τρόπος ζωής, ο υπερκαταναλωτισμός, το άγχος, η έλλειψη άσκησης, η κακή διατροφή είναι μερικές από τις αιτίες που εξασθενούν σωματικά και ψυχικά τον οργανισμό μας, αυτός δεν μπορεί να ανταποκριθεί μόνος του, και τότε καταφεύγουμε στην εύκολη λύση των φαρμάκων.

Πολυφαρμακία Γνωστή σαν «δηλητηριώδες κοκτέιλ» πολλών φαρμάκων, τα οποία μπορούν να αλληλεπιδρούν με επικίνδυνους τρόπους και να προκαλούν παρενέργειες, οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από τις νόσους που προσπαθούν να γιατρέψουν
Οφείλεται στην υπερσυνταγογράφηση των γιατρών, στην ευρεία διάθεση φαρμάκων χωρίς συνταγή από φαρμακεία και άλλα σημεία πώλησης, στη λανθασμένη πρακτική να αντιμετωπίζουμε τα συμπτώματα και όχι την αιτία, στην άγνοια για τις παρενέργειες των φαρμάκων.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε πριν να χρησιμοποιήσουμε ένα φάρμακο
Τι είναι το φάρμακο και γιατί χορηγείται. Διάρκεια φαρμακευτικής αγωγής. Αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα, που τυχόν παίρνουμε. Παρενέργειες. Τι πρέπει να κάνουμε, αν παρουσιαστεί κάποια από τις παρενέργειες; Τις πληροφορίες, θα τις πάρουμε από το γιατρό, το φαρμακοποιό και το χαρτί που υπάρχει υποχρεωτικά στη συσκευασία
Εθνικό «σπορ» τα φάρμακα χωρίς συνταγή Αντιβιοτικά, λάιφ στάιλ φάρμακα, συμπληρώματα διατροφής, αντισυλληπτικά, δερματολογικά σκευάσματα κ.ά. αγοράζονται από γυμναστήρια, είδη καλλυντικών, internet και από τον πάγκο του φαρμακείου χωρίς ιατρική συνταγή. Δεν αγοράζουμε και δεν χρησιμοποιούμε φάρμακα, χωρίς να έχει προηγηθεί επίσκεψη σε γιατρό Στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες βέβαια, ο γιατρός συνταγογραφεί τη δραστική ουσία και όχι το ιδιοσκεύασμα. Η επιλογή του φαρμάκου γίνεται από τον φαρμακοποιό
«Επιδημία» η άσκοπη λήψη αντιβιοτικών Τα αντιβιοτικά δεν είναι ακίνδυνα φάρμακα! Με την αλόγιστη χρήση τους, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι να γίνονται πιο ανθεκτικά τα μικρόβια, να εξασθενεί το αμυντικό μας σύστημα, και όταν τα χρειαστούμε πραγματικά να μην είναι αποτελεσματικά και η ασθένεια έχει απρόβλεπτες επιπλοκές
Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας είναι σταθερά στην πρώτη θέση στην κατανάλωση αντιβιοτικών, ανάμεσα στις 27 ευρωπαϊκές χώρες

Η μόδα των λάιφ στάιλ φαρμάκων Οι άνδρες αγοράζουν βιάγκρα χωρίς να γνωρίζουν ότι αντενδείκνυται σε άτομα που παίρνουν αγγειοδιασταλτικά φάρμακα και μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στον θάνατο από καρδιακή ανακοπή Οι γυναίκες παίρνουν, χωρίς συμβουλή γυναικολόγου, αντισυλληπτικά χάπια που αντενδείκνυνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αμφεταμίνες και φάρμακα για αδυνάτισμα, μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στην υγεία Τα ηρεμιστικά, τα παυσίπονα και τα υπναγωγά φάρμακα, προκαλούν εθισμό και εξάρτηση

Τα συμπληρώματα διατροφής
Τα πολυβιταμινούχα σκευάσματα δεν πρέπει να αποτελούν «μόδα». Είναι αναγκαία σε συγκεκριμένες ομάδες ατόμων, στην κατάλληλη δοσολογία και με ιατρική καθοδήγηση. Η υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή είναι η λύση για τη λήψη των απαραίτητων βιταμινών και ιχνοστοιχείων Τα αναβολικά, κυρίως σε παιδιά και εφήβους, μπορεί να έχουν οδυνηρές συνέπειες Η χρήση αναβολικών στεροειδών είναι πολλαπλά επικίνδυνη, αφού είναι δυνατόν να προκαλέσει οξεία ηπατική βλάβη και άλλες μακροχρόνιες ασθένειες.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτή η αξία της Προληπτικής Ιατρικής, της Φυσικής Ιατρικής, των διατροφικών αλλαγών και των αλλαγών στον τρόπο ζωής
Φυσική Ιατρική Η φυσική ιατρική αναφέρεται στη χρήση φυσικών μέτρων στη θεραπεία του ατόμου. Αφού το άτομο θεραπευτεί, επιδιώκεται η ανάπτυξη μιας υγιεινής διατροφής και ενός σωστού τρόπου ζωής. Βασική αρχή είναι η εμπιστοσύνη στην "Θεραπευτική Δύναμη της Φύσης" και στην έμφυτη ικανότητα των οργανισμών να αυτοθεραπεύονται. Κατά το πέρασμα των αιώνων, η Φυσική Ιατρική (εναλλακτική) και η Κλασσική Ιατρική στην πραγματικότητα η μια συμπληρώνει την άλλη.
Διατροφική θεραπεία Η διατροφική θεραπεία είναι η πιο καλά μελετημένη φυσική μέθοδος θεραπείας και στοχεύει στην ενδυνάμωση του οργανισμού και στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Πολλές συνήθεις παθήσεις, μπορούν να αντιμετωπισθούν ικανοποιητικά με την λήψη διαιτητικών μέτρων.
Βότανα, Φυτοθεραπεία, Ανθοϊάματα Τα φυτά έχουν χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς σκοπούς από την αρχαιότητα. Με την ανάπτυξη της φαρμακοβιομηχανίας κατά τον 20ο αιώνα, τα φυτικά φάρμακα παραμερίστηκαν (παρόλο που πολύ μεγάλο ποσοστό των φαρμάκων προέρχονται ή περιέχουν φυτικά συστατικά). Σήμερα όμως επανεκτιμούνται οι φαρμακευτικές ιδιότητες των φυτών.
Ομοιοπαθητική Το "όμοιο θεραπεύει όμοιο". Αυτή η αρχή αναγνωρίστηκε πρώτα από τον Ιπποκράτη, που παρατήρησε ότι τα βότανα, δοσμένα σε μικρές δόσεις, θεραπεύουν τα ίδια συμπτώματα που προκαλούν όταν δίνονται σε τοξικές δόσεις. Η ομοιοπαθητική είναι μια φυσική μέθοδος θεραπείας, που στοχεύει στην ενδυνάμωση του ίδιου του οργανισμού κινητοποιώντας τις αμυντικές του δυνάμεις
Βελονισμός. Ο βελονισμός είναι ένα αρχαίο κινέζικο σύστημα ιατρικής, το οποίο συνιστάται στη διέγερση συγκεκριμένων σημείων του σώματος με την εισαγωγή λεπτότατων βελονών
Υδροθεραπεία, Ιαματικά λουτρά, Σπα. Η υδροθεραπεία μπορεί να οριστεί ως η χρήση νερού σε όλες του τις μορφές (ζεστό, κρύο, πάγος ατμός κτλ) και σαν μέθοδος επιθέματος (σάουνα, ντους, ποδόλουτρο κτλ) για την διατήρηση της υγείας ή την καταπολέμηση ασθενειών.
Γυμναστική, γιόγκα.
Η άσκηση είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη αλλά και την αντιμετώπιση πολλών ασθενειών.
Ορισμένες μελέτες δείχνουν ιδιαίτερα οφέλη από την ένταξη σε προγράμματα γιόγκα.

Φυσικοθεραπεία, Ρεφλεξολογία, Θεραπευτικό μασάζ Το μασάζ είναι ίσως η πιο αρχαία μορφή θεραπείας. Εδώ και χιλιάδες χρόνια χρησιμοποιείται για την ίαση και την ανακούφιση των ασθενών.
Άλλες εναλλακτικές μέθοδοι όπως Φυσιοπαθητική, Αρωματοθεραπεία, Ηχοθεραπεία, Χοροθεραπεία, Αυτογνωσία, Διαλογισμός, Σαχάτζα Γιόγκα, Φενγκ σούι. Οι περισσότερες προσπαθούν να ξυπνήσουν τη δύναμη της αυτοθεραπείας του ασθενούς. Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση σωματικής, συναισθηματικής και πνευματικής ισορροπίας τότε η ενεργειακή δύναμη, που υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους μπορεί να πετύχει την αυτοΐαση.
Τα φάρμακα δεν είναι η εύκολη λύση για κάθε πρόβλημα. Αντίθετα πολλές φορές τα φάρμακα είναι το πρόβλημα. Η σωστή διατροφή, η άσκηση, η φυσική ζωή, η αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων για θεραπεία αλλά κυρίως για πρόληψη, είναι μονόδρομος
Δείτε περισσότερα θέματα στο http://enka-volou.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου