Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Ιδιώτες και στο νερό!



Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΑΤ΄ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑ, ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΕ ΞΕΝΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ

Κ. Τζανακούλης:Να ξεχάσουν τις ΔΕΥΑΜ. Ταμήλος: Δεν είναι ιδιοκτησία του κράτους για να το πουλήσει

Του Γιώργου Μακρή (Ελευθερία Λάρισας)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Τον δρόμο για την είσοδο ιδιωτών και στη διαχείριση των υδάτινων πόρων ετοιμάζεται να ανοίξει η κυβέρνηση – φυσικά με τις ευλογίες (αν όχι τις εντολές) της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ.
Το υπουργείο Οικονομικών, όπως ανέφερε ο υπουργός κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σχεδιάζει να κεφαλαιοποιήσει τους υδάτινους πόρους (φράγματα, γεωτρήσεις, αρδευτικά δίκτυα, ΔΕΥΑ) και να τους εντάξει σε μια εταιρία υπό την επωνυμία «Ελληνικά Ύδατα», στην οποία θα επιδιωχθεί να ενταχθούν και ιδιώτες επενδυτές (ως το 49% των μετοχών). Ο υπουργός διαβεβαιώνει ότι την πλειοψηφία των μετοχών και το μάνατζμεντ θα το διατηρήσει το Ελληνικό Δημόσιο αν και σε εποχή τρόικας ουδείς μπορεί να αποκλείσει και τη μελλοντική (άμεση ή κεκαλυμμένη) πλήρη ιδιωτικοποίηση της εταιρίας.
Το θέμα προκαλεί ήδη τις έντονες αντιδράσεις των δημάρχων, ενώ είναι βέβαιο ότι θα συζητηθεί κατά κόρον και στην επικείμενη προεκλογική περίοδο αφού η – έστω και μερική - ιδιωτικοποίηση του νερού είναι βέβαιο ότι θα επιφέρει μεγάλες αυξήσεις στα τιμολόγια καθώς και δραστικές παρεμβάσεις στις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης αλλά και στους αρδευτικούς οργανισμούς.
ΣΧΕΔΙΟ
Όπως ανέφερε στην «Ε» ο πρόεδρος της Ένωσης των ΔΕΥΑ, δήμαρχος Τρικάλων κ. Μιχάλης Ταμήλος το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών έχει σε γενικές γραμμές ως εξής: Θα κεφαλαιοποιηθούν όλα τα έργα που έχουν σχέση με το νερό (φράγματα, γεωτρήσεις, αρδευτικά δίκτυα, ΔΕΥΑ, μαζί με τα περιουσιακά τους στοιχεία. Το τελικό ποσό θα αποτελέσει το μετοχικό κεφάλαιο της «Ελληνικά Ύδατα», ένα ποσοστό του οποίου (μέχρι 49% σε πρώτη φάση) θα πωληθεί σε ιδιώτες.
Κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, το πιθανότερο σενάριο είναι η εταιρία να αναλάβει τη διαχείριση των έργων και των υδάτινων πόρων σε επίπεδο χοντρικής. Δηλαδή, για παράδειγμα η ΔΕΥΑ Λάρισας θα πληρώνει στην εταιρία για να αγοράζει νερό όπως θα κάνει κι ένας αρδευτικός φορέας.
Ο κ. Μιχ. Ταμήλος θεωρεί ότι οι ιδιώτες δύσκολα θα επενδύσουν στη λιανική πώληση του νερού καθώς απαιτεί μεγάλες επενδύσεις, συνεπάγεται πολλά έξοδα και δεν αφήνει κέρδη.
Δεν μπορεί να προεξοφλήσει, όμως, τι θα γίνει με την άρδευση, η οποία απορροφά το 87% του νερού στην Ελλάδα και για την οποία υπάρχει ήδη οδηγία της Ε.Ε. σχετικά με την τιμολόγησή του.
Πάντως, ο ίδιος προσωπικά αλλά και η ΕΔΕΥΑ συνολικά είναι κάθετα αντίθετοι στην εμπλοκή ιδιωτών στο νερό αφού όπως δηλώνει στην «Ε» «το νερό δεν είναι ιδιοκτησία του κράτους για να κερδίζει χρήματα από την εκχώρησή του σε ιδιώτες».
Όπως διευκρινίζει, το μόνο στο οποίο μπορεί να συμφωνήσει είναι αντί να πωλείται νερό με υδροφόρες στα νησιά του Αιγαίου, να γίνουν ιδιωτικές μονάδες αφαλάτωσης (και ηλεκτροπαραγωγής) ώστε να καλύπτονται οι τοπικές ανάγκες ύδρευσης και ενέργειας.
ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Το θέμα είναι, πάντως, ότι η αγορά νερού θεωρείται ελκυστική επένδυση λόγω της ανελαστικότητας της ζήτησης. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι μόλις έγινε γνωστό το σχέδιο του υπουργού Οικονομικών, αγγλικό περιοδικό εξειδικευμένο στους υδάτινους πόρους, επικοινώνησε με τον κ. Μιχ. Ταμήλο και του ζήτησε συνέντευξη επειδή, όπως του επισημάνθηκε, υπάρχει ενδιαφέρον από Βρετανούς επενδυτές.
Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, οι επιχειρήσεις της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ) έχουν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο κι επίκειται νέα πώληση μετοχών τους σε ιδιώτες.
Στο χώρο δραστηριοποιούνται πολύ μεγάλα ονόματα της επιχειρηματικής κοινότητας στην Ελλάδα και την Ευρώπη όπως η γαλλική «Suez» που είναι ήδη μέτοχος της ΕΥΑΘ (συνεργάζεται με τον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ της οικογένειας Μπόμπολα), η γαλλική «Veolia» (συνεργάζεται με τη MIGκαι τον κ. Ανδρέα Βγενόπουλο) και η ισπανική «Aqualia» (συνεργάζεται με τον όμιλο ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ του κ. Γιώργου Περιστέρη).
Στη μετά Καλλικράτη εποχή, εκτιμάται ότι οι νέες, μεγαλύτερες λόγω συγχωνεύσεων ΔΕΥΑ (χαρακτηριστικό είναι ότι η ΔΕΥΑΛ θα συγχωνευθεί με τις αντίστοιχες επιχειρήσεις Γιάννουλης και Κοιλάδας) θα αποτελέσουν πόλο έλξης για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επισημαίνεται ότι ο τζίρος της ΕΥΑΘ (80 εκατ. ευρώ) ωχριά μπροστά στον τζίρο των ΔΕΥΑ, ενώ το τοπίο γίνεται πιο ελκυστικό αν αναλογιστεί κάποιος και τα έργα (όπως υδρευτικά και αρδευτικά δίκτυα, βιολογικοί καθαρισμοί) που θα γίνουν τα επόμενα χρόνια.
Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι αρκετοί από τους 70 μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη ρευστότητα, αξιολόγησαν τους υδάτινους πόρους ως έναν τομέα στον οποίο επιθυμούν να επενδύσουν τα χρήματά τους προφανώς επειδή διαβλέπουν υψηλά κέρδη (το ενδιαφέρον τους, όπως αποκάλυψε το «Πρώτο Θέμα», εκδηλώθηκε σε γεύμα εργασίας που τους παρέθεσε προ εβδομάδων η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης).

ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗΣ:
«Θα αγοράζαμε εμείς την εταιρία
Ύδρευσης Θεσσαλονίκης!»
* «Να ξεχάσουν τις ΔΕΥΑ κυβέρνηση και ΔΝΤ, θα μας βρουν απέναντι»

Κάθετα αντίθετος στο ενδεχόμενο εισόδου επενδυτών στις ΔΕΥΑ δηλώνει στην «Ε» ο δήμαρχος Λαρισαίων, ο οποίος μετέχει άλλωστε και στο Δ.Σ. της Ένωσης των ΔΕΥΑ.
«Θα μας βρουν απέναντι τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και το ΔΝΤ. Τις ΔΕΥΑ να τις ξεχάσουν», δηλώνει με νόημα και αποκαλύπτει ότι πρότεινε στο ΔΣ της ΕΔΕΥΑ να αγοράσει εκείνη το ποσοστό του κράτους στην Εταιρία Ύδρευσης – Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) που πωλείται.
«Γιατί να μην το κάναμε; Η ΕΥΑΘ είναι πολύ καλά οργανωμένη, έχει αξιόλογο δυναμικό και πολύ καλά οικονομικά στοιχεία αλλά δεν ξέρω αν μπορούσαμε βάσει του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου».
Για τον κ. Κ. Τζανακούλη το μόνο που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι να εκσυγχρονίσει το νομικό πλαίσιο που διέπει τις ΔΕΥΑ προκειμένου «να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες τους στους δημότες».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου