Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Πάρτι οικονομικής ενίσχυσης για τον Mike (Red Sea 13 Δεκ.)



O Eliman Ndao, γνωστός ως Mike στην ελληνική reggae κοινότητα, είναι Σενεγαλέζος που ζει τα τελευταία 10 χρόνια στην Ελλάδα και εργάζεται ως DJ και χειρωνάκτης εργάτης. Είναι πατέρας δύο πολύ μικρών παιδιών, το μεγαλύτερο 2 ετών και έχει Ελληνίδα γυναίκα. Το 2006 ο Mike βρέθηκε τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος. Η αστυνομία τον συνέλαβε την ώρα που έτρωγε σε ένα εστιατόριο μετά από υπόδειξη ενός σεσημασμένου ατόμου, καθώς σε παρακείμενο χώρο και όχι πάνω του, βρέθηκαν 3 σπιρτόκουτα με κάνναβη βάρους 4,5 γραμμαρίων. Όσο δηλαδή μπορεί ένας πολίτης να κατέχει νόμιμα σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Ολλανδία. Ακόμα και στην Ελλάδα που εξακολουθεί να έχει ένα από τους αυστηρότερους νόμους πανευρωπαϊκά, σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο 4139/2013, η κατοχή μικροποσότητας για προσωπική χρήση τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες.

Μόνο η κατάθεση ενός αστυνομικού, ότι τον είχε δει περιστοιχισμένο από τοξικομανείς και ότι τον συνέλαβε να κατέχει τη κάνναβη, ήταν αρκετή για να απαγγελθούν κατηγορίες για εμπορία. Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές η υπόθεση εκδικάστηκε στις 20 Νοεμβρίου (2013) και η σύνθεση της έδρας σε συνδυασμό με την απειρία του δικηγόρου είχε ως αποτέλεσμα να καταδικαστεί ο Mike σε 8 χρόνια φυλάκιση ως έμπορος ναρκωτικών- διακινητής κατ' εξακολούθηση για 4,5 ολόκληρα γραμμάρια κάνναβης (!) και απέλαση από τη χώρα. Το δικαστήριο θεώρησε ότι η κάνναβη, που δεν βρέθηκε πάνω του αλλά έτσι υποστηρίζει ο αστυνομικός, προοριζόταν για εμπόριο από αυτόν και ότι το εμπόριο ναρκωτικών είναι η μόνη του επαγγελματική ενασχόληση, επειδή δεν βρέθηκε να έχει ένσημα μιας και εργάζεται “μαύρα” μεροκάματα ως DJ και εργάτης. Δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό, ούτε ότι έχει πολύ μικρά παιδιά και είναι παντρεμένος με Ελληνίδα. Ο ίδιος δηλώνει απλά χρήστης και εκτίει ήδη την ποινή του 200 χιλιόμετρα μακριά από τη γυναίκα και τα παιδιά του.

Μια ακόμα παγκόσμια πρωτοτυπία για την ΕΛΑΣ, το δικαστικό σύστημα και το Υπουργείο Προστασίας (;) του Πολίτη. Την ΕΛΑΣ που εποπτεύει τις πιάτσες των ναρκωτικών, στοχοποιεί και σπάει κοινωνικά κέντρα και χώρους μεταναστών, που κατασκευάζει κατηγορητήρια για διαδηλωτές και διατηρεί χώρους βασανισμού και βάναυσης κράτησης μεταναστών με συνθήκες ντροπής για όλους μας.

Μια παράλογη δικαστική απόφαση, με σαφή ρατσιστικά χαρακτηριστικά, καθώς κανένας Έλληνας πολίτης δεν θα είχε τόσο σκληρή αντιμετώπιση. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή στη κυριολεξία όταν πρόκειται να αντιμετωπίσει οικονομικούς εγκληματίες μεγάλου βεληνεκούς ή διεφθαρμένους πολιτικούς, αλλά με περισσή ευκολία και υπέρμετρη αναλγησία στέλνει ένα μετανάστη- πατέρα δύο πολύ μικρών παιδιών να εκτίσει μια δυσανάλογη ποινή για ένα αδίκημα που ΔΕΝ διέπραξε, να περάσει ένα δυσανάλογο χρόνο φυλάκισης για μια υποτιθέμενη κατοχή μικροποσότητας κάνναβης και τελικά να τον απελάσει από τη χώρα, διακόπτοντας βίαια κάθε διαδικασία επανένταξης στην οικογένειά του και τη κοινωνία.

Ο απόλυτος παραλογισμός των εγκληματικών κατασταλτικών πολιτικών για τα ναρκωτικά που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, κατά παράβαση της κοινής λογικής αλλά και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, αφού σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει μια πιο ελαστική και δίκαιη αντιμετώπιση των χρηστών ουσιών. Πρέπει επιτέλους να αλλάξει ο νόμος και οι πολιτικές για τα “ναρκωτικά” στη χώρα μας, πιο ουσιαστικά αυτή τη φορά, με στόχο την αποποινικοποίηση της χρήσης και τη μείωση της βλάβης, ενώ πρέπει να υπάρξει ένας εξορθολογισμός των ποινών με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Συμπαραστεκόμαστε στον Mike και την οικογένειά του και στηρίζουμε ενεργά τη διοργάνωση ενός πάρτι οικονομικής ενίσχυσης στο Red Sea (Ποταμιανού 23, Ιλίσια) τη Παρασκευή 13.12 για να μαζευτούν χρήματα για τη συνέχιση του δικαστικού αγώνα. Συμμετέχουν πολλοί Djs. Με ελεύθερη είσοδο και κουτί ενίσχυσης. Έλα και εσύ για ενισχύσουμε έμπρακτα ένα συνάνθρωπο.

Ηλιόσποροι, 11.12.13

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου