Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Άγνοια κινδύνου



Το παιχνίδι της διαβούλευσης στις πλάτες των κατοίκων των χωριών

Στην αρχική σελίδα της ΔΕΥΑΜΒ  αναρτήθηκε ο "Νέος κανονισμός άρδευσης", μόλις πριν από μερικές μέρες. Αυτό που εισπράττει ο επισκέπτης από τη δημοσίευση αυτή, είναι ότι υπάρχει ένας κανονισμός ήδη, εγκεκριμένος από το ΔΣ της δημοτικής επιχείρησης ο οποίος έχει τεθεί σε εφαρμογή. 
Πρόκειται ωστόσο για παραπληροφόρηση αφού αυτές τις μέρες γίνονται συνελεύσεις στα χωριά, στο πλαίσιο διαβούλευσης την οποία οι ίδιοι οι κάτοικοι  έχουν προκαλέσει από τη στιγμή που ενημερώθηκαν τυχαία και ανεπίσημα ότι κυκλοφορεί τέτοιος κανονισμός.
Στην εφημερίδα "Θεσσαλία", στις 17 Νοεμβρίου 2013, δημοσιεύτηκε ρεπορτάζ από γνωστή για τις φίλα προσκείμενες προς τη δημοτική αρχή θέσεις της και καλά πληροφορημένη,ως εκ τούτου, δημοσιογράφο, με θέμα τον κανονισμό άρδευσης που δόθηκε για διαβούλευση στα τοπικά συμβούλια στα χωριά. 
Στο ίδιο άρθρο, η δημοσιογράφος αφού εμφανώς περιχαρής κούνησε το μαντήλι της στο "Οθωμανικό" δίκαιο, που διέπει ως τώρα την άρδευση στα χωριά, παρουσίασε τα κυριότερα κατά την άποψή της σημεία του κανονισμού. Το ρεπορτάζ αυτό έγινε γνωστό σε μέλη της Κίνησης μια βδομάδα αργότερα και γρήγορα διαπιστώθηκε ότι εκτός από τους αντιδήμαρχους των δημοτικών ενοτήτων Πορταριά- Μακρινίτσας , Αγριάς και Αγχιάλου, σχεδόν κανένας τοπικός εκπρόσωπος δεν ήξερε το παραμικρό για την υπόθεση.
Πρώτος ρωτήθηκε, στις 25 Νοεμβρίου, ο αντιδήμαρχος Πορταριάς-Μακρινίτσας αν ξέρει για τον κανονισμό. Απάντησε θετικά και πρόσθεσε ότι θα συνεδριάσει το τοπικό συμβούλιο Πορταριάς για να κάνει τη διαβούλευση. Ρωτήθηκε γιατί δεν γίνονται λαικές συνελεύσεις στα χωριά γιαυτό το τεράστιο ζήτημα της άρδευσης και απάντησε...χαλαρά: "Σε δυο τρεις μέρες θα γίνει συνεδρίαση και μπορεί όποιος θέλει να είναι εκεί και να εκφράσει την άποψή του"!
Η μεθόδευση θυμίζει fast track διαδικασίες που εφαρμόζονται από την τρόικα και την κεντρική κυβέρνηση για να "ψεκάζουν, να σκουπίζουν και να τελειώνουν" γρήγορα με τα ξεπουλήματα που έχουν αναλάβει.
Άρχισαν ήδη συγκεντρώσεις και σχετικές συζητήσεις στα χωριά μετά από πρωτοβουλίες των κατοίκων. Στις Σταγιάτες έγινε λαική συνέλευση στις 4/12, στην Πορταριά έγινε στις 16/12  συζήτηση στο πλαίσιο του τοπικού συμβουλίου και αποφασίστηκε να γίνει λαική συνέλευση την Δευτέρα 23/12 σύντομα,  ενώ στη Μακρινίτσα θα γίνει συγκέντρωση την Πέμπτη 19/12 και την ίδια μέρα στην Άλλη Μριά. Ακολουθούν τα υπόλοιπα χωριά στα οποία οι κάτοικοι δεν είναι ακόμη επαρκώς ενημερωμένοι.
Η μεθοδολογία που ακολούθησε ως τώρα η δημοτική αρχή στο θέμα της διαβούλευσης, δημιουργεί ερωτήματα για τη σπουδή με την οποία θέλει να κλείσει το πακέτο της άρδευσης. Δυστυχώς υπάρχουν στα χωριά αιρετοί, οι οποίοι ακολουθούν πιστά αυτή την πολιτική που αφήνει απέξω τους αγρότες και τους κατοίκους γενικά των χωριών. Αμέτοχους και ανενημέρωτους έως νυχτωμένους.
Κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη ολοκληρώσει και στείλει στην ΔΕΥΑΜΒ  τη διαβούλευση, χωρίς να γνωρίζει κανείς το παραμικρό! Γιαυτό και στη συγκέντρωση που πρόκειται να γίνει στο χωριό τους δηλώνουν από τώρα "απουσία" για να γλυτώσουν προφανώς το κράξιμο.
Όσο για την ιστοσελίδα της ΔΕΥΑΜΒ, οι κατα τα άλλα λαλίστατοι και επιθετικοί διευθυντάδες της επιχείρησης, καλούνται να  απομακρύνουν το δημοσίευμα περί νέου κανονισμού άρδευσης άμεσα και να το αντικαταστήσουν με "Προσχέδιο ή σχέδιο κανονισμού άρδευσης" με δυνατότητα έκφρασης γνώμης των ενδιαφερομένων για τουλάχιστον ένα μήνα,  αν θέλουν έστω  να φαίνονται ακόμη και όταν δεν είναι....
Όσο για το περιεχόμενο του κανονισμού, οι μέχρι τώρα ενστάσεις καλύπτουν σχεδόν όλα τα άρθρα.
Μετά τις συγκεντρώσεις και τις συνελεύσεις και ενόψει προφανώς συζήτησης και απόφασης στο πλαίσιο του ΔΣ της ΔΕΥΑΜΒ, θα παρουσιάσουμε τα σημεία στα οποία θα έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις καθώς και οι προτάσεις που θα διατυπωθούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου