Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Πεθαίνοντας στην δουλειά


Πεθαίνοντας στην δουλειά
 Κατερίνα Καραβία
«30 ώρες δουλειάς και ακόμη αντέχω» ήταν το τελευταίο tweet της νεαρής δακτυλογράφου από την Ινδονησία, Mita Duran, της οποίας η καρδιά δεν άντεξε τις υπερβολικές ώρες εργασίας. Η Mita- εν έτει 2013- πέθανε από την πολλή δουλειά, κυριολεκτικά, και δεν είναι η μόνη.
  Τους τελευταίους μήνες, άλλοι τρεις νέοι έχουν χάσει την ζωή τους από υπερκόπωση, όλοι εργαζόμενοι μεγάλων εταιρειών, θύματα ενός συστήματος που αφαιμάσσει τους πολλούς στο βωμό του κέρδους των λίγων, ενός μοντέλου που επιθυμεί να ακυρώσει κατακτήσεις παλιότερων εποχών- όπως το 5μερο και το 8ωρο- και να φέρει μια άλλη ανάπτυξη. Αυτή, πάνω στις δικιές μας ζωές.
Li Young, Κίνα
Στα 24 του ο Li Young «έσβησε» από καρδιακή προσβολή στις 5 το πρωί τον Απρίλιο του 2013. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Peking Union Medical College, ήταν όμως αργά για εκείνον. Ο Li Young δούλευε 13 ώρες επτά μέρες την εβδομάδα, για πάνω από έναν μήνα, στη διαφημιστική εταιρεία στην οποία εργαζόταν. Κάθε μέρα έφευγε μετά τις 11 το βράδυ από το γραφείο του, σύμφωνα με τους κοντινούς του ανθρώπους.
 Η εταιρεία αρκέστηκε να ενημερώσει τους συναδέρφους του μέσω ενός Tweet. Σχεδόν 600.000 κινέζοι εργαζόμενοι πεθαίνουν από κούραση κάθε χρόνο, σύμφωνα με περσινή έκθεση που δημοσίευσε η China Youth Daily. Οι περισσότεροι θάνατοι οφείλονταν σε καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά που προκλήθηκαν από στρες.

Lu Fuzong, Κίνα
Ήταν μόλις 14 χρονών, παρόλα αυτά δούλευε 12ωρα κάθε μέρα σε ένα εργοστάσιο ηλεκτρικών προϊόντων στην περιοχή Ντονγκουάν, έχοντας μόνο δύο σύντομα διαλείμματα για φαγητό. Ο 14χρονος προερχόταν από πολύ φτωχή οικογένεια και αναγκαζόταν να δουλεύει για την βοηθάει οικονομικά. Μην αντέχοντας τις πολλές ώρες δουλειάς άφησε την τελευταία του πνοή στο κρεβάτι του στο χώρο του εργοστασίου. Ο Lu είχε προσληφθεί με πλαστά έγγραφα αλλά δεν ήταν ο μόνος που δούλευε παράνομα, μαζί με αυτόν εργάζονταν μαθητές κάτω των 16χρονών.
Ο Lu προσελήφθη πριν λίγους μήνες από τη Yinchuan Electronic Company, η οποία παράγει τις μητρικές πλακέτες υπολογιστών για την εταιρεία Asus και ανήκει στον ταϊβανέζικο κολοσσό 3CEMS Group, που συνεργάζεται με τις: Samsung, Canon και Sony. Μάλιστα η Samsung έσπευσε να σβήσει την επωνυμία της από την ιστοσελίδα της εταιρείας, ώστε να αποφύγει οποιαδήποτε ανάμειξη στο τραγικό περιστατικό, αν και στο παρελθόν η China Labor Watch έχει επισημάνει τις άθλιες συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων της.

Moritz Erhardt , Λονδίνο
Ο 21 χρονος Γερμανός φοιτητής Erhardt όπως ήταν φυσικό δεν άντεξε μετά από 72 ώρες συνεχούς εργασίας που έκανε την πρακτική του άσκηση στην τράπεζα «Bank of America» στο Λονδίνο. Ο φοιτητής βρέθηκε αναίσθητος στη μπανιέρα της εστίας που διέμενε. Γύριζε κάθε μέρα στις 6 το πρωί και ως πρακτικάριος δούλευε 14 ώρες την ημέρα, 110 ώρες την βδομάδα.
 Οι φίλοι του φοιτητή αλλά και νέοι που έχουν ζήσει παρόμοιες καταστάσεις, ανέφεραν ότι όσοι έκαναν πρακτική πολλές φορές καταλάβαιναν ότι έπρεπε να μένουν όλο το βράδυ στη δουλειά προκειμένου να προσληφθούν κάποια στιγμή. Επίσης ανέφεραν ότι «ο εφιάλτης κάθε πρακτικάριου είναι αυτό που αποκαλείται “Ο Μαγικός Γύρος”. Πρόκειται για την περίπτωση που παίρνεις ένα ταξί να σε πάει σπίτι στις 7 το πρωί, σε περιμένει λίγο, ίσα-ίσα για να κάνεις ένα ντουζ και να αλλάξεις, και σε γυρνάει πίσω στο γραφείο».
 Mita Duran, Ινδονησία
H 24χρονη Mita από την Τζακάρτα, δακτυλογράφος στη διαφημιστική εταιρεία Young and Rubicam "έφυγε" στις 17 Δεκεμβρίου από καρδιακή προσβολή. Είχε πέσει σε κώμα μετά από 30 συνεχόμενες ώρες δουλειάς και έχοντας πιει αρκετά ενεργειακά ποτά για να αντέξει. Δεν ήταν η πρώτη φορά, και σε άλλα παλιότερα tweets της η Mita έγραφε για τις εξοντωτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευε.
«Γύρισα σπίτι πριν τα μεσάνυχτα, μετά από τρεις μεγάλες, εξοντωτικές εβδομάδες. Αποστολή Εξετελέσθη» έγραφε στις 18 Νοεμβρίου. Στις 17 Οκτωβρίου έγραφε: «Πρώτη μέρα στη δουλειά έπειτα από τρεις ημέρες στο κρεβάτι και είμαι ήδη πάνω από 12 ώρες στο γραφείο». Η εταιρεία ανακοίνωσε την βαθιά της λύπη και έκλεισε για τη μέρα της κηδείας της. Χιλιάδες χρήστες έχουν γεμίσει το facebook της εταιρείας με σχόλια όπως «Ντροπή σας».

Την ίδια κατάσταση ζούσε και η νεαρή, όταν αποφάσισε να φτιάξει το βίντεο που έκανε τον γύρο του κόσμου…
 Στο βίντεο δηλώνει με τον δικό της τρόπο την παραίτησή της μετά από δύο χρόνια- όπως η ίδια αναφέρει- όπου θυσίασε τα πάντα με υπερωρίες και ξενυχτώντας μέχρι τις 4 το πρωί στο γραφείο. Η νεαρή έκανε αυτό που ίσως θα έπρεπε να κάνουμε όλοι, επέλεξε ζωή και όχι επιβίωση.
Πηγή : www.3pointmagazine.g

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου