Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Πεθαίνοντας στην δουλειά


Πεθαίνοντας στην δουλειά
 Κατερίνα Καραβία
«30 ώρες δουλειάς και ακόμη αντέχω» ήταν το τελευταίο tweet της νεαρής δακτυλογράφου από την Ινδονησία, Mita Duran, της οποίας η καρδιά δεν άντεξε τις υπερβολικές ώρες εργασίας. Η Mita- εν έτει 2013- πέθανε από την πολλή δουλειά, κυριολεκτικά, και δεν είναι η μόνη.
  Τους τελευταίους μήνες, άλλοι τρεις νέοι έχουν χάσει την ζωή τους από υπερκόπωση, όλοι εργαζόμενοι μεγάλων εταιρειών, θύματα ενός συστήματος που αφαιμάσσει τους πολλούς στο βωμό του κέρδους των λίγων, ενός μοντέλου που επιθυμεί να ακυρώσει κατακτήσεις παλιότερων εποχών- όπως το 5μερο και το 8ωρο- και να φέρει μια άλλη ανάπτυξη. Αυτή, πάνω στις δικιές μας ζωές.
Li Young, Κίνα
Στα 24 του ο Li Young «έσβησε» από καρδιακή προσβολή στις 5 το πρωί τον Απρίλιο του 2013. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Peking Union Medical College, ήταν όμως αργά για εκείνον. Ο Li Young δούλευε 13 ώρες επτά μέρες την εβδομάδα, για πάνω από έναν μήνα, στη διαφημιστική εταιρεία στην οποία εργαζόταν. Κάθε μέρα έφευγε μετά τις 11 το βράδυ από το γραφείο του, σύμφωνα με τους κοντινούς του ανθρώπους.
 Η εταιρεία αρκέστηκε να ενημερώσει τους συναδέρφους του μέσω ενός Tweet. Σχεδόν 600.000 κινέζοι εργαζόμενοι πεθαίνουν από κούραση κάθε χρόνο, σύμφωνα με περσινή έκθεση που δημοσίευσε η China Youth Daily. Οι περισσότεροι θάνατοι οφείλονταν σε καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά που προκλήθηκαν από στρες.

Lu Fuzong, Κίνα
Ήταν μόλις 14 χρονών, παρόλα αυτά δούλευε 12ωρα κάθε μέρα σε ένα εργοστάσιο ηλεκτρικών προϊόντων στην περιοχή Ντονγκουάν, έχοντας μόνο δύο σύντομα διαλείμματα για φαγητό. Ο 14χρονος προερχόταν από πολύ φτωχή οικογένεια και αναγκαζόταν να δουλεύει για την βοηθάει οικονομικά. Μην αντέχοντας τις πολλές ώρες δουλειάς άφησε την τελευταία του πνοή στο κρεβάτι του στο χώρο του εργοστασίου. Ο Lu είχε προσληφθεί με πλαστά έγγραφα αλλά δεν ήταν ο μόνος που δούλευε παράνομα, μαζί με αυτόν εργάζονταν μαθητές κάτω των 16χρονών.
Ο Lu προσελήφθη πριν λίγους μήνες από τη Yinchuan Electronic Company, η οποία παράγει τις μητρικές πλακέτες υπολογιστών για την εταιρεία Asus και ανήκει στον ταϊβανέζικο κολοσσό 3CEMS Group, που συνεργάζεται με τις: Samsung, Canon και Sony. Μάλιστα η Samsung έσπευσε να σβήσει την επωνυμία της από την ιστοσελίδα της εταιρείας, ώστε να αποφύγει οποιαδήποτε ανάμειξη στο τραγικό περιστατικό, αν και στο παρελθόν η China Labor Watch έχει επισημάνει τις άθλιες συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων της.

Moritz Erhardt , Λονδίνο
Ο 21 χρονος Γερμανός φοιτητής Erhardt όπως ήταν φυσικό δεν άντεξε μετά από 72 ώρες συνεχούς εργασίας που έκανε την πρακτική του άσκηση στην τράπεζα «Bank of America» στο Λονδίνο. Ο φοιτητής βρέθηκε αναίσθητος στη μπανιέρα της εστίας που διέμενε. Γύριζε κάθε μέρα στις 6 το πρωί και ως πρακτικάριος δούλευε 14 ώρες την ημέρα, 110 ώρες την βδομάδα.
 Οι φίλοι του φοιτητή αλλά και νέοι που έχουν ζήσει παρόμοιες καταστάσεις, ανέφεραν ότι όσοι έκαναν πρακτική πολλές φορές καταλάβαιναν ότι έπρεπε να μένουν όλο το βράδυ στη δουλειά προκειμένου να προσληφθούν κάποια στιγμή. Επίσης ανέφεραν ότι «ο εφιάλτης κάθε πρακτικάριου είναι αυτό που αποκαλείται “Ο Μαγικός Γύρος”. Πρόκειται για την περίπτωση που παίρνεις ένα ταξί να σε πάει σπίτι στις 7 το πρωί, σε περιμένει λίγο, ίσα-ίσα για να κάνεις ένα ντουζ και να αλλάξεις, και σε γυρνάει πίσω στο γραφείο».
 Mita Duran, Ινδονησία
H 24χρονη Mita από την Τζακάρτα, δακτυλογράφος στη διαφημιστική εταιρεία Young and Rubicam "έφυγε" στις 17 Δεκεμβρίου από καρδιακή προσβολή. Είχε πέσει σε κώμα μετά από 30 συνεχόμενες ώρες δουλειάς και έχοντας πιει αρκετά ενεργειακά ποτά για να αντέξει. Δεν ήταν η πρώτη φορά, και σε άλλα παλιότερα tweets της η Mita έγραφε για τις εξοντωτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευε.
«Γύρισα σπίτι πριν τα μεσάνυχτα, μετά από τρεις μεγάλες, εξοντωτικές εβδομάδες. Αποστολή Εξετελέσθη» έγραφε στις 18 Νοεμβρίου. Στις 17 Οκτωβρίου έγραφε: «Πρώτη μέρα στη δουλειά έπειτα από τρεις ημέρες στο κρεβάτι και είμαι ήδη πάνω από 12 ώρες στο γραφείο». Η εταιρεία ανακοίνωσε την βαθιά της λύπη και έκλεισε για τη μέρα της κηδείας της. Χιλιάδες χρήστες έχουν γεμίσει το facebook της εταιρείας με σχόλια όπως «Ντροπή σας».

Την ίδια κατάσταση ζούσε και η νεαρή, όταν αποφάσισε να φτιάξει το βίντεο που έκανε τον γύρο του κόσμου…
 Στο βίντεο δηλώνει με τον δικό της τρόπο την παραίτησή της μετά από δύο χρόνια- όπως η ίδια αναφέρει- όπου θυσίασε τα πάντα με υπερωρίες και ξενυχτώντας μέχρι τις 4 το πρωί στο γραφείο. Η νεαρή έκανε αυτό που ίσως θα έπρεπε να κάνουμε όλοι, επέλεξε ζωή και όχι επιβίωση.
Πηγή : www.3pointmagazine.g

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου