Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ: Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις μας

Περικλής Κοροβέσης

Ανθρωποφύλακες
Έκτη έκδοση
Σχήμα: 14Χ20,5 • Σελίδες: 152 • Τιμή: 9 ευρώ • ISBN 978-960-9797-20-7

Οι Ανθρωποφύλακες, το ιστορικό βιβλίο του Περικλή Κοροβέση, επανακυκλοφορεί!

Μια συγκλονιστική μαρτυρία, ενός ανθρώπου που υπέφερε από τα βασανιστήρια της χούντας – μια αδυσώπητη καταγγελία ενάντια στην καταπίεση, τον φασισμό, τη βία της εξουσίας.

Ένα ντοκουμέντο επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.
------------------------------------------------------------------
Μάρτιν Έβερετ

Η τέχνη ως όπλο: Ο Φραντς Ζάιμπερτ και οι «Προοδευτικοί της Κολωνίας»

  Μετάφραση: Μάνος Γαλάτουλας

  Σχήμα: 14Χ18 • Σελίδες: 32 • Τιμή: 4 ευρώ • ISBN 978-960-9797-19-1

  Μια αναφορά στον Φραντς Ζάιμπερτ και τους «Προοδευτικούς της Κολωνίας», μια ομάδα ή έναν κύκλο καλλιτεχνών που ακολούθησαν και συμμετείχαν στα ριζοσπαστικά ρεύματα γύρω από τις γερμανικές οργανώσεις των συμβουλιακών κομμουνιστών AAU και ειδικότερα την AAU-E. Οι «Προοδευτικοί της Κολωνίας» είναι πιθανόν η πιο ριζοσπαστική ομάδα καλλιτεχνών που υπήρξε ποτέ.

Σήμερα, που ο ολοκληρωτισμός σηκώνει κεφάλι στη Γηραιά Ήπειρο (αλλά και στην Ελλάδα), είτε με το κοινοβουλευτικό-ψευτοδημοκρατικό προσωπείο του είτε με το φρικτό, πραγματικό πρόσωπό του – αυτό της ακροδεξιάς και του νεοναζισμού, αυτό το σύντομο κείμενο μας δείχνει τον άλλο δρόμο της αντίστασης – αυτόν της τέχνης στην υπηρεσία της ανθρώπινης χειραφέτησης και απελευθέρωσης.
------------------------------------------------------------------
Φώτης Τερζάκης

Ανορθολογισμός, φονταμενταλισμός και θρησκευτική αναβίωση: Τα χρώματα τς σκακιέρας
Δεύτερη συμπληρωμένη έκδοση
Σχήμα: 14Χ20,5 • Σελίδες: 128 • Τιμή: 10 ευρώ • ISBN 978-960-9797-21-4

Το αίνιγμα των θρησκευτικών αναβιώσεων, που είχε προβάλει στον ορίζοντα ήδη από τη δεκαετία του 1980, έχει μια διάσταση τύποις θρησκειολογική, αλλά και μια διάσταση εμφανώς πολιτική, σε αναποσαφήνιστη σχέση μεταξύ τους. Ποια η φύση αυτού του δεσμού; Και ποια η σχέση των νέων θρησκευτικών κινημάτων με τις ιστορικές μορφές των μεγάλων θρησκειών στις οποίες αυτά ομολογούσαν;

Ένα δεύτερο ερώτημα αφορά τη σχέση ανάμεσα στους θρησκευτικούς φονταμενταλισμούς μονοθεϊστικής προελεύσεως και τα εντελώς διαφορετικού τύπου φαινόμενα των λεγόμενων New Age ιδεολογιών. Η παράλληλη ιστορική τους εμφάνιση και ο οιονεί θρησκευτικός χαρακτήρας των τελευταίων υποβάλλουν έναν βαθύτερο δεσμό, που όμως δεν είναι καθόλου προφανής η φύση του.

Υπάρχει, τέλος, ένα ζήτημα αμιγώς πολιτικό. Δεδομένου ότι ο όρος «φονταμενταλισμός» έγινε συνώνυμος στη Δύση με το πολιτικοποιημένο Ισλάμ, πρώτον, σε ποιο βαθμό ήταν δικαιολογημένη αυτή η ταύτιση; Και, δεύτερον, πώς μπορεί να εξηγηθεί η εκτεταμένη μεταστροφή από τον αραβικό σοσιαλισμό στον ισλαμισμό που σημάδεψε τη μετάβαση από τη δεκαετία του 1970 στη δεκαετία του 1980 – με ορόσημο την Ιρανική Επανάσταση του 1979; Τα ζητήματα αυτά απαιτούν διεξοδική πολιτική ανάλυση του σύγχρονου κόσμου, που χρειάζεται να επεκταθεί σε ιστορικές εμπειρίες του παρελθόντος οι οποίες συνεχίζουν να δρουν στο παρόν, με πρώτιστη μεταξύ τους την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία.

Αυτό το σύντομο και άκρως συμπυκνωμένο γραπτό είναι μια προσπάθεια να συνυφανθούν όλ’ αυτά τα ερωτήματα και να βρουν μια κεντρικά αρθρωμένη απάντηση, που θα παρέχει ταυτόχρονα ένα ενοποιημένο εννοιολογικό πλαίσιο για περαιτέρω συζήτηση και επεξεργασίες.
------------------------------------------------------------------
Σοφία Γκριγκόριεβνα Κροπότκινα

Η γυναίκα του αριθμού 4237

  Μετάφραση: Επαμεινώνδας Πολιτάκης
Απόδοση στη νεοελληνική – Προλεγόμενα – Επίμετρο: Γιάννης Φούντας

Σχήμα: 12,5Χ19,5 • Σελίδες: 56 • Τιμή: 5 ευρώ • ISBN 978-960-9797-22-1

Η Γυναίκα του αριθμού 4237 είναι μια απλή μελοδραματική  ιστορία με αρκετά στοιχεία «ελευθεριακού ρεαλισμού», που εν πολλοίς ακολουθεί τη θεματολογική, ιδεολογική και αισθητική πεπατημένη του ύστερου ρομαντισμού, στηριγμένη σε αλγεινές προσωπικές αναμνήσεις και εντυπώσεις της Σοφίας Κροπότκινα –συντρόφου του μεγάλου Ρώσου αναρχικού– από τους αθέατους κόσμους των μεταλλωρύχων και των φυλακών.
------------------------------------------------------------------

ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ:

Σερζ Λατούς, Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας

  Γιώργος Κολέμπας - Γιάννης Μπίλλας, Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης (Β΄ έκδοση με πρόλογο του Νίκου Μάλλιαρη)

  Τάκης Νικολόπουλος - Δημήτρης Καπογιάννης, Εισαγωγή στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (Β΄ συμπληρωμένη έκδοση)

  Περικλής Κοροβέσης, Παράπλευρες καθημερινές απώλειες (μικρά κείμενα)

  Ηλίας Νίσαρης, Ελληνική ασφυξία (μυθιστόρημα για την κρίση)

  Βαγγέλης Γέττος, Προσάναμμα (ποίηση)

Άντον Πάννεκουκ, Σκέψη και δράση

Ahmed el-Helah / Mariam A. Itani, Τα παιδιά της Παλαιστίνης κάτω από την ισραηλινή κατοχή

  ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ 2014

  Ημερολόγιο τραπεζώματος 2014 από την Θίγμα
Ημερολόγιο 2014 της Πατ-Κιουτ Προντάξιονς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου