Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

Τα στοιχεία μιλούν... Φθάνει




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 «Τα στοιχεία μιλούν... Φθάνει»

Σε λίγες ημέρες ο δεύτερος χρόνος λειτουργίας του  Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού θα είναι γεγονός. Δύο χρόνια αδιάκοπης προσφοράς, αλληλεγγύης και αγώνα για το αυτονόητο. Την αξιοπρέπεια, την υγεία, την ζωή.

Τον δεύτερο αυτό χρόνο η κατάσταση άγγιξε τα όρια του τραγικού για τους ανασφάλιστους, μακροχρόνια άνεργους και άπορους,που είναι αποκλεισμένοι από την δημόσια περίθλαψη.

 Τα στοιχεία του τελευταίου έτους, είναι απλά συγκλονιστικά.

1.    Οι επισκέψεις στο ιατρείο για παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας (επισκέψεις σε ιατρούς), φαρμακευτική κάλυψη και  παροχή βρεφικού γάλακτος και τροφής έχουν ήδη ξεπεράσει τις 17,500.

2.    Πέρα από τις επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν σε συνεργαζόμενα εργαστήρια που προσφέρουν δωρεάν εργαστηριακό έλεγχο σε ανθρώπους που τις είχαν απόλυτη ανάγκη συνολικά 2,331 εργαστηριακές εξετάσεις, ως ακολούθως: 749 απεικονιστικές, 193 καρδιολογικές, 503 οφθαλμολογικές και 886 αιματολογικές και μικροβιολογικές εξετάσεις.

3.    Πετύχαμε να πραγματοποιηθούν, με την παρέμβαση του ΜΚΙΕ, συνολικά 102 χειρουργικές επεμβάσεις, 78 σε Δημόσια Νοσοκομεία και 24 σε Ιδιωτικά. Από αυτές οι  21 αφορούσαν  άκρως επείγοντα για την ζωή των ασθενών περιστατικά και συγκεκριμμένα τα 15 ήταν καρδιολογικά, το 1 αφορούσε  Ανεύρυσμα Κοιλιακής Αορτής, το 1  καρκίνο και  4 ήταν τοκετοί.

Εξακολουθούν όμως σήμερα να βρίσκονται 50 ασθενείς με σοβαρά περιστατικά σε αναμονή για δευτεροβάθμια νοσηλεία. Από αυτούς οι 10 είναι περιστατικά άκρως επείγοντα και κινδυνεύει η ζωή τους:

α) Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής
β) 8 καρδιοχειρουργικά
γ) 1 διερεύνηση για καρκίνο

Τι θα γίνει με αυτούς τους ασθενείς, οι οποίοι αποδεδειγμένα αδυνατούν να πληρώσουν; Θα τους αφήσουμε να πεθάνουν και αυτούς κ.Υπουργέ; Τα Νοσοκομεία μας με τους κλειστούς προϋπολογισμούς που έχετε επιβάλλει αδυνατούν να καλύψουν τα νοσήλεια αυτών των ασθενών. Όταν επιδεικνύετε αυτήν την εγκληματική αδιαφορία για τους ανασφάλιστους ασθενείς, πώς θέλετε να μας πείσετε πως θα επιδείξετε την απαιτούμενη ευαισθησία στην αναδιοργάνωση της πρωτοβάθμιας  φροντίδας υγείας;

Κάνουμε λοιπόν έκκληση στην πολιτεία να μην θρηνήσουμε και άλλα θύματα, όπως η νεαρή 36χρονη ασθενής μας, η οποία έχασε την μάχη με τον καρκίνο και άφησε πίσω της δύο ορφανά μικρά παιδιά.

Τα Κοινωνικά Ιατρεία αγωνίζονται αλλά δεν μπορούν να καλύψουν την δευτεροβάθμια περίθαλψη, ας αναλάβει επιτέλους η πολιτεία τις ευθύνες της.

ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ 

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-14:00) (ΔΕΥΤΕΡΑ 17:00-20:00)
(ΤΡΙΤΗ 14:00-20:00) (ΤΕΤΑΡΤΗ 16:00-20:00) (ΠΕΜΠΤΗ 14:00-20:00)
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14:00-19:00) (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00) 
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950 
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού) 
Blog http://mki-ellinikou.blogspot.com Email mkiellinikou@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου