Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΙΣΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ κας ΛΕΝΑΣ ΔΙΒΑΝΗ



Αγαπητοί φίλοι, με χαρά σας ανακοινώνουμε, ότι, το Σάββατο 31 Αυγούστου και ώρα από  9.00π.μ. έως και 14.00μ.μ. καθώς και την Κυριακή μεταξύ 11.30π.μ.- 13.00μ.μ., η φίλη και συμπολίτισα μας Λένα Διβάνη, θα παραβρίσκεται και θα ομιλήσει, σε τριήμερο επιστημονικό συνέδριο στο Βόλο με θέμα «Χρήσεις και καταχρήσεις της Ιστορίας», που διοργανώνει -μεταξύ και άλλων φορέων- ο Δήμος Βόλου, στο Δημαρχείο Βόλου από Παρασκευή 30/8/13 έως και Κυριακή 1/9/2013.

Καλούνται, όλοι οι φίλοι και θαυμαστές της όπως, προσέλθουν για να εκφράσουν τον απέραντο θαυμασμό τους και, να την συγχαρούν για το λογοτεχνικό της έργο, καθώς και για τις εξαιρετικές δηλώσεις της σχετικά με κάποιους «τζαμπατζήδες».

Να μην λείψει κανείς!


Υ.Γ.
Για να βοηθήσουμε λίγο ο εκλεκτός φίλος και δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ
έγραψε ένα σχετικό άρθρο στο «ΕΘΝΟΣ» της Κυριακής.


Δυο Ελλάδες, δυο κόσμοι

Του Γιώργου Δελαστίκ

Δευτέρα, 12 Αυγούστου. «Γκλαμουριά». Μιάμιση μόλις ώρα μετά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης του 33% του ΟΠΑΠ σε εταιρεία της οποίας μεγαλομέτοχος είναι ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης, το ιδιωτικό αεροσκάφος του νέου ιδιοκτήτη του ΟΠΑΠαναχωρεί με έναν ξεχωριστό επισκέπτη: τον Στέλιο Σταυρίδη. Είναι αυτός που ως πρόεδρος του ταμείου ιδιωτικοποιήσεων πούλησε εκ μέρους του κράτους τον ΟΠΑΠ στον Μελισσανίδη! Αυτός υπέγραψε τη συμφωνία. Ο Σταυρίδης στέλνει μάλιστα με το κινητό του τηλέφωνο σε τοπική εφημερίδα της Κεφαλονιάς και... φωτογραφίες (!) από την πτήση του με το αεροπλάνο του Μελισσανίδη, ώστε να μάθουν όλοι ότι πέταξε με αυτό.
Τρίτη, 13 Αυγούστου. Μιζέρια. Αντί για αεροπλάνο, τρόλεϊ. Και μάλιστα τρόλεϊ που πάει στο Περιστέρι. Ενας 19χρονος άνεργος που δεν έχει εισιτήριο έρχεται στα χέρια με έναν ελεγκτή. Κάποιος ανοίγει την πόρτα του τρόλεϊ. Υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες ο νέος πέφτει στον δρόμο. 
Τραυματίζεται βαρύταταΞεψυχάει το πρωί της Τετάρτης, παραμονή του Δεκαπενταύγουστου. Η πόρτα του τρόλεϊ έγινε πύλη του Αδη.
«Ιπτάμενος Στυλιανός!» είναι ο πηχυαίος κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας «Ημερήσιος»της Κεφαλονιάς. Αναφέρεται στον πωλήσαντα τον ΟΠΑΠ, φυσικά, τον Στέλιο Σταυρίδη. Διθυραμβικός ο υπότιτλος: «Πήγε αυθημερόν Αθήνα, πούλησε το 33% του ΟΠΑΠ και γύρισε με το τζετ του Μελισσανίδη». Ο ίδιος ο Σταυρίδης παίρνει σβάρνα τα τηλεοπτικά κανάλια και κάνει δηλώσεις: «Ηταν επιλογή μου, όχι ελαφρότητα, να δεχθώ τη μεταφορά με το αεροπλάνο του Μελισσανίδη» διακηρύσσει απερίφραστα. «Προσφέρθηκε ο άνθρωπος να εξυπηρετήσει μετά τις υπογραφές» προσθέτει ανενδοίαστα. «Εχω εγκάρδιες σχέσεις με όλους αυτούς τους επιχειρηματίες» πληροφορεί το πανελλήνιο.

Το ανάθεμα των καθωσπρέπει συνοδεύει στην ύστατη κατοικία του τη σορό του νεαρού από το ΠεριστέριΝεκρός-ξενεκρός, τον έβαλε στη θέση του η χαριτόβρυτος συγγραφέας Λένα Διβάνη. «Οι ελεγκτές δεν πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους γιατί κάποιος τζαμπατζής μπορεί να πηδήξει έξω από το όχημα» έγραψε σαρκαστικά. Σωστά τα λέει. Το ότι ο «τζαμπατζής» πέθανε είναι προφανώςς μια ασήμαντη λεπτομέρεια μπροστά στον «θεσμικό ρόλο» του ελεγκτή, που πρέπει να διαφυλαχθεί πάση θυσία.
Ιανός η κυβέρνηση. Με δύο πρόσωπα. Από τη μια απέραντη θλίψη για τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ. «Ο υπουργός Οικονομικών με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: ''Με λύπη μου πρέπει να σου ζητήσω την παραίτησή σου'' γνωστοποίησε σε όλους τους υπηκόους αυτής της χώρας ο ίδιος ο Στ. Σταυρίδης, σε μία από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του.
Ατσάλι το κράτος από την άλλη στην υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος που απειλείται από την ακρίδα των τζαμπατζήδων των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. «Ο οδηγός και ο ελεγκτής έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν» δηλώνει αταλάντευτος ο υφυπουργός Μεταφορών μετά τον θάνατο του 19χρονου.
Ο ένοχος τιμωρήθηκε. Το κράτος έδειξε την πυγμή του απέναντι στον νεαρό άνεργο που αποπειράθηκε να το ζημιώσει κατά ένα ευρώ και είκοσι λεπτά. Προφανώς δεν εγείρεται θέμα για το αν η ποινή του θανάτου που κατέληξε τελικά να του επιβληθεί είναι αναντίστοιχη προς το ποσό του 1,20 ευρώ που έχασε το κράτος. Είναι και αυτό μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Δεν απαιτεί καν την έκφραση λύπηςέστω και υποκριτικά.

Δημοσιεύθηκε στο "Έθνος" την Κυριακή 25 Αυγούστου 2013.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου